İneklerin meme başlarında görülen lezyonlarda bovine papillomavirus varlığının virolojik yönden araştırılması

Burdur-Merkez ve ilçelerinde halk elinde bulunan çeşitli işletmelerden meme başlarında farklı görünümde lezyon bulunan holstein ırkı, 2-8 yaş arası, 106 adet dişi inekten kan ve doku (siğil) örnekleri toplandı. Kan serumu örneklerinin 59 (%55,66) adedinde BPV (antijen) pozitiflik ve 47 (%44,34) adedinde BPV (antijen) negatiflik belirlendi. Doku (siğil) örneklerinde BPV varlığı tespitinde PCR testinde konsensüs primerler FAP59/64 ve MY11/09 kullanıldı. 106 örneğin 24 (%22,64) adedinde FAP59/64 pozitiflik belirlenirken, MY11/09 hiçbir örnekte varlığı tespit edilmedi. BPV tip spesifik primerleri açısından genel olarak 106 örneğin hepsinde BPV pozitiflik bulunurken, hiçbir örnekte BPV-14 pozitiflik tespit edilmedi. Meme siğillerinde tek ve miks tiplerin birlikte görüldüğü genel dağılımda; BPV-2 (40 adet, %37,7), BPV-6 (28 adet, %26,4), BPV-8 (30 adet, %28,3), BPV-9 (36 adet, %34), BPV-10 (32 adet, %30,3) ve BPV-12 (22 adet, %20,8) daha yaygın olduğu belirlendi. Meme lezyonlarının makroskobik görünümüne göre tiplerin dağılımı; Düz ve Yuvarlak formlarda en yüksek pozitiflik BPV-2 ve BPV-10, Pirinç Tanesi formlarda en yüksek pozitiflik BPV-6, BPV-10, BPV-12, BPV-8+BPV-9 ve BPV-3+BPV-6+BPV-8+BPV-11, Saplı ve Sivri formlarda en yüksek pozitiflik BPV-9 görüldü. Yaşa göre BPV tiplerinin dağılımı; 2 yaş grubunda en fazla BPV-2 tipine, 3 yaş grubunda en fazla BPV-10 tipine, 4 yaş grubunda en fazla BPV-9 tipine, 5 yaş grubunda en fazla BPV-8+BPV-12 tiplerine, 6-8 yaş grup aralığında en fazla miks tipler olduğu tespit edildi. Yaş ilerledikçe, BPV tiplerinin miks görülme olasılığının arttığı belirlendi. Düz ve yuvarlak form siğillerin saplı ve sivri form siğillere göre daha genç yaşta görüldüğü belirlendi (p=0,003). Pirinç tanesi formda bulunan siğillerin görüldüğü yaş ile diğer form siğillerin görüldüğü yaş arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı (p>0,05). Çalışmada BPV tip spesifik primerleri ile pozitif belirlenen tüm örneklerde, meme lezyonlarından yapılan histopatolojik incelemelerde ve immunohistokimyasal testlerde pozitiflik bulundu. Buna göre, her üç test ve uygulamanın arasındaki ilişki (korrelasyon) benzer bulundu. BPV tip spesifik primerleri ile pozitif belirlenerek seçilen örneklerde (en az bir adet inceleme yapıldı) yapılan elektron mikroskobi incelemelerinde virus varlığı görüntülendi. Ancak, ELISA (antijen) testinin kan serumu örneklerinden BPV tespitinde daha az duyarlı olduğu belirlendi. Çalışmada, meme lezyonları papillomlarında tespit edilen tüm tiplerde otolog aşı uygulaması sonucunda %100 (12/12) başarı sağlanırken; BPV tip 1, 2, 4, 6, 9, 10 ve 11'de tespit edilen papillomlarda, NDV La Sota suşu uygulamaları sonucunda %41,7 (5/12) başarı sağlandı. Örneklemenin yapıldığı işletmelerde çevre koşullarının BPV tiplerinin yayılımında etkisi incelendiğinde, meme lezyonlarında BPV varlığı en yüksek düzeyde; 1-49 adet hayvan sayısı bulunduran küçük ve yarı-açık işletmelerde, hayvan bakım-besleme koşullarının ve ahır temizliğinin orta düzeyde olduğu işletmelerde, sağımın makine ile yapıldığı ve sağım öncesi ve sonrası temizlik ve dezenfektan kullanımının yapıldığı işletmelerde belirlendi.