İngilizce dersinde bireysel ve grupla dijital öykü oluşturmanın akademik başarıya, tutuma ve kalıcılığa etkisi (Bir karma yöntem araştırması)

Bu araştırmanın genel amacı, İngilizce dersinde bireysel ve grupla dijital öyküleme uygulamalarının öğrencilerin akademik başarılarına, derse yönelik tutumlarına ve öğrenmedeki kalıcılığına etkisini incelemek; aynı zamanda öğrencilerin bu uygulamalara dair görüşlerini belirlemektir. Karma araştırma yaklaşımıyla yürütülen bu çalışma, açıklayıcı sıralı desen doğrultusunda hem nicel hem de nitel verilerle desteklenmiş, çok boyutlu bir etkililik değerlendirmesi yapılmıştır. Doğu Anadolu Bölgesindeki bir il merkezinde bulunan bir devlet ortaokulunda gerçekleştirilen araştırmanın çalışma grubunu, 7. sınıfta öğrenim gören toplam 63 öğrenci oluşturmuştur. Uygulama süreci her grup için 12 hafta boyunca yürütülmüş, haftalık ders saatleri içinde dijital öyküleme temelli etkinliklerle desteklenmiştir. Çalışmanın nicel boyutunda yarı deneysel desen kullanılmış ve araştırma üç grup üzerinden yürütülmüştür: bireysel dijital öyküleme uygulanan deney I grubu, grupla dijital öyküleme uygulanan deney II grubu ve mevcut öğretimin sürdürüldüğü kontrol grubu. Her grup için 21 öğrenci araştırmaya dâhil edilmiştir. Her üç gruptaki öğrenciler, araştırmacı tarafından geliştirilen İngilizce Akademik Başarı Testi ile Aydoğmuş ve Kurnaz (2017) tarafından geliştirilen Ortaokul İngilizce Dersi Tutum Ölçeğinden alınan öntest, sontest ve kalıcılık testleri aracılığıyla değerlendirilmiştir. Elde edilen veriler Shapiro-Wilk testi, eşli gruplar t-testi, tek yönlü ANOVA, ANCOVA, Kruskal-Wallis H ve Mann-Whitney U testleri kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmanın nitel boyutunda durum çalışması ve buna bağlı olarak açıklayıcı sıralı desen kullanılmıştır. Araştırmanın nitel boyutu için deney I ve deney II gruplarından amaçlı örnekleme yöntemlerinden maksimum çeşitlilik örneklemesi kullanılarak toplamda 30 öğrenci araştırmaya dâhil edilmiştir. Bireysel ve grupla dijital öyküleme uygulamalarına ilişkin öğrenci görüşlerini ortaya koymak amacıyla yarı yapılandırılmış görüşme formları, haftalık öğrenme günlükleri ve gözlem formlarından yararlanılmıştır. Veriler içerik analizi tekniğiyle değerlendirilmiş, uygulama sürecine ilişkin öğrenci deneyimleri çok yönlü biçimde ele alınmıştır. Araştırma sonucunda, bireysel dijital öyküleme uygulamasının öğrencilerin hem akademik başarılarını hem de İngilizce dersine yönelik tutumlarını anlamlı düzeyde artırdığı tespit edilmiştir. Grupla dijital öyküleme uygulanan öğrencilerde anlamlı bir başarı artışı gözlemlenmiştir fakat tutum açısından anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Kontrol grubunda ise hem başarı hem de tutum açısından anlamlı düzeyde bir gelişim yaşanmıştır. Hem başarı hem tutum açısından deney ve kontrol grupları arasında deney grupları lehine anlamlı farklılık bulunmasına rağmen bilginin kalıcılığı bakımından bu gruplar arasında anlamlı bir farka rastlanmamıştır. Genel olarak bu araştırma, dijital öyküleme yönteminin hem bireysel hem de grupla uygulamalarla öğrencilerin akademik ve duyuşsal gelişimlerini desteklediğini ortaya koymuştur. Ancak öğrenme kalıcılığı ve tutum gelişimi açısından bireysel ve grupla uygulamalar arasında farklılıklar bulunduğu, bu farkların öğrencilerin katılım düzeyleri, görev dağılımı, motivasyon kaynakları ve sosyal etkileşim gibi çok boyutlu değişkenlerle ilişkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmanın nitel boyutunda dijital öykülemenin öğrencilerin bilişsel ve duyuşsal özellikleri üzerinde genel olarak olumlu etkileri olduğu fakat uygulamada bazı zorluklarla karşılaştıkları tespit edilmiştir. Dijital öyküleme yaklaşımının, doğru planlandığında ve sınıf ortamının teknik koşulları sağlandığında, öğretim sürecini zenginleştiren ve öğrencilerin üretken katılımını teşvik eden etkili bir yöntem olduğu görülmektedir.