İnmemiş testisli çocuklarda oksidatif stres, sitokin cevabı ve otoimmunitenin subfertilite/infertilite üzerine olası etkileri

Çocukluk çağında sık görülen inmemiş testislerde, tedavi edilmediği takdirde özellikle subfertilite/infertilite, malignite gelişimi gibi önemli komplikasyonlara neden olabileceği çok iyi bilinmektedir. Hatta inmemiş testisin standart tedavisi olan orşiopeksi yöntemi ile testisin skrotuma indirilmesi durumunda bile bu komplikasyonların gelişimininin engellenemediği tartışılmaktadır. Ayrıca inmemiş testislerde, bir taraftaki testisteki hasarlanma aynı zamanda karşı taraftaki testisi de halen açılayamadığımız nedenler ile hasarlanma ve yapısal değişikliklere uğratarak, hem tek taraflı hem de iki taraflı inmemiş testislerde subfertilite/infertilite riski artmaktadır. İnmemiş testislerde, hem tek taraflı hem de iki taraflı testisin hasarlanmasında suçlanan mekanizmalar olan oksidatif stres, sitokin cevabı ve otoimmuniteden hangisinin etkili olduğunu aydınlatmak amacıyla bu çalışmayı planladık.Çalışmada 88 tane inmemiş testisli hastalardan oluşan çalışma grubu ve 44 tane sağlıklı çocuklarda oluşan kontrol grubu oluşturuldu. Oksidatif stresi değerlendirmek için MDA ve İMA düzeyleri her iki grupta incelendi. MDA düzeyleri, grupların plazma örneklerinde TBARS methodu kullanılarak tayin edildi. İMA düzeylerini belirlemek için her iki grubun serum örneklerinde albumin kobalt bağlama testinden faydalanıldı, albumine kobaltın azalan bağlanma kapasitesi kolometrik tayin methodu ile değerlendirildi. Sitokin cevabını değerlendirmek için IL-6 düzeyleri, her iki grupta serum örneklerinde AssayMax Human IL-6 ELISA kiti kullanılarak ölçüm yapıldı. Otoimmunitenin etkisini değerlendirmek için her iki gruba ait serum örneklerinde indirekt immun flöresan yöntemi kullanılarak Euroimmun Spermatozoa (human) (Euroimmun, Lubeck, Almanya) kitleri ile değerlendirme yapıldı.Çalışmadan elde edilen bulgular istatistiksel olarak değerlendirildi. Oksidatif stresin etkisi açısından çalışma grubunda kontrol grubuna göre MDA sonuçlarının istatistiksel olarak anlamlı arttığı (p=0,003) gözlendi. İMA sonuçları ise çalışma grubunda kontrol grubuna göre istatistiksel olarak karşılaştırıldığında anlamlı fark (p=0,179) gözlenmedi. Sitokin cevabının değerlendirilmesinde, çalışma grubunda kontrol grubuna göre IL-6 sonuçlarının istatistiksel olarak anlamlı arttığı (p=0,019) gözlendi. Otoimmunite değerlendirildiğinde ise ASA sonuçlarının veri dağılımı istatistiksel olarak ki-kare testi için uygun olmadığından karşılaştırılma yapılamadı. ASA pozitiflikleri kendi aralarında toplanarak değerlendirildiğinde istatistiksel olarak anlamlı fark (p=0,473) gözlenmedi.Çalışmamızın sonuçlarına göre, inmemiş testisli çocuklarda oksidatif stres ve sitokin cevabının uzun dönemde gelişen subfertilite/infertilitenin etiyolojisinde önemli bir rol oynayabileceğini fakat otoimmunitenin artırıcı bir etkisi olmadığını gözlemledik.