İnsan ve hayvanlarda kullanılan bazı antibakteriyel ve antiparaziter ilaçların insanların DNA'lı ve RNA'lı viruslarına karşı antiviral etkinliklerinin araştırılması.

Viral enfeksiyonlara karşı antiviral tedavide kullanılan etken maddelerin sınırlı olması ve yeni antivirallerin geliştirilmesinin uzun sürmesi COVID-19 pandemisinde de görüldüğü gibi antiviral sınıfında olmayan ilaçların denenmesini zorunlu kılmıştır. Bu tedavi denemelerinde bazı antibiyotiklerin, antiparaziterlerin, antioksidanların da antiviral tedavide etkili sonuç verme potansiyelleri görülmüştür. Bu çalışmada veteriner hekimlikte kullanılan antiparaziterlerden ivermektin (IVM) (Ağırlıklı olarak veteriner tıbbında kullanılsa da insanlarda da kullanımı var.) ve selamektin (SLM) ile antibiyotiklerden enrofloksasin ve tulatromisinin etken maddelerine ek olarak; hem beşeri hem de veteriner tıpta kullanılan azitromisinin insanlarda enfeksiyona neden olan bazı viruslar (Human HSV-1, Human Adenovirus ve Human Poliovirus) ile Coronaviridae ailesinden de Sığır coronavirusu üzerindeki antiviral etkinlikleri in-vitro olarak araştırıldı. Bunun için önce etken maddelerin hücre kültürlerinde canlılık etkinliği oranları saptandı ve sonra antiviral etkinlik için üç farklı yöntem kullanıldı. Yöntem 1'de virusla etken madde bir saate temas ettirildikten sonra virus-etken madde karışımı hücreye verildi. Yöntem 2'de hücreye virus eklendi, bir saat inkübasyondan sonra etken madde hücreye eklendi. Yöntem 3'te hücreye etken madde eklenip bir saat temas ettirildikten sonra etken madde uzaklaştırıldı ve hücreye virus eklendi. Test sonuçları hücrelerdeki sitopatik etkiler (CPE) gözlemlenerek değerlendirildi ve sonuçlar Sperman-Karber metoduna göre hesaplandı. Her bir test dört tekrarlı olarak yapıldı ve ortalama TCID50 log. değerlerindeki azalmalara göre; HAdV için yöntem 2 antiviral etkinlikte ivermektinin etkinliğinin en yüksek olduğu bulundu (Ortalama 4,25 log inhibisyon). HSV-1 için yöntem 1 antiviral etkinlik deneyinde IVM ve SLM en etkili bulundu (Ortalama 6 log inhibisyon). Human Poliovirus için yöntem 2 antiviral etkinlik deneyinde AZM en etkili bulundu (Ortalama 3.75 log inhibisyon). BCoV için sadece yöntem 1 antiviral etkinlik testinde tüm ilaçlar en fazla 1.25 log inhibisyona neden olduğu saptandı. COVID-19 pandemisi gibi yeni pandemilerde ya da antivirallerin yetersiz kalındığı durumda veteriner hekimlikte ticari olarak satılan ve kullanılan bu ilaçların etken maddelerinin beşeri tıp için de geliştirilmesi ve AR-GE çalışmalarında kullanılması düşünülmelidir.