İnsan kaynakları muhasebesi çerçevesinde Türkiye muhasebe standartlarının incelenmesi ve insan kaynakları muhasebesi uygulama alanı

Entelektüel sermaye kâra dönüştürülebilen bilgidir. Entelektüel sermayenin bileşenleri yapısal sermaye, müşteri sermayesi ve insan sermayesidir. İnsan sermayesi, çalışanların bilgisi, yetenekleri, kapasitesi ve uzmanlıklarını içerir. Entelektüel sermayenin bileşenlerinden kabul edilen insan sermayesi, insan kaynakları muhasebesinin merkezinde yer alır. Günümüzde birçok işletmede, işletmelerin defter değeri ile piyasa değeri arasında önemli derecede farklar ortaya çıkmaya başlamıştır. Geleneksel muhasebe yaklaşımına göre çalışan için katlanılan tüm maliyetler gider olarak değerlendirilir. Bu yaklaşımın doğal sonucu olarak işletmenin etkinliği ve kârlılığı finansal tablolara doğru bir şekilde yansıtılmaz. İnsan kaynakları muhasebesi geleneksel muhasebeden farklı olarak işletmenin net gelirini daha doğru ölçmekte ve yönetimin etkinliğinin daha gerçekçi ölçülmesini sağlamaktadır. Çalışmanın ilk bölümü insan kaynakları muhasebe kavramının gelişimi, insan kaynakları muhasebesinin tanımları, tarihsel gelişimi, önemi, ana hedefleri ve insan kaynakları muhasebesinde sınırlamaları, dünyada insan kaynakları muhasebesi uygulamalarını içermektedir. Sonraki bölümlerde, insan kaynaklarının maliyet ve değerleme yöntemleri incelenmiştir. Ayrıca insan kaynağı ile ilgili Türkiye Muhasebe Standartları ( TMS ) incelenmiş, her bir standartın insan kaynakları muhasebesi kapsamında değerlendirilmesi yapılmıştır. Çalışmamızın son bölümünde insan kaynakları muhasebesi için bir model denemesi ve örnek bir uygulama yer almaktadır.