3T3-L1 hücrelerinde pterostılben'in farklılık ve adipogenez üzerine etkilerinin incelenmesi

Diabetes mellitus (DM), yetersiz insülin salınımı ve/veya insülin etki kusuru olduğunda ortaya çıkan kronik bir hastalıktır. DM genellikle normal kan şekeri seviyelerinin üzerinde yüksek kan şekeri (hiperglisemi) ile karakterize edilir. Sürekli olarak yüksek kan şekerine sahip olmak, böbrekleri, sinirleri, kalbi, göz damarlarını etkileyen ve çeşitli sağlık sorunlarına yol açabilen genel damar hasarına neden olmaktadır. Etiyolojide diyabet, gestasyonel diyabet, tip 1 diyabet ve tip 2 diyabet olmak üzere üç ana gruba ayrılır. Bitki ekstreleri, alternatif yeni ilaç aktif bileşenlerinin araştırılmasında çok önemli kaynaklardır. Pterostilben, resveratrolün doğal olarak dimetillenmiş bir analoğu olarak bilinir ve ana kaynağı üzüm ve yaban mersinidir. Bu çalışmada, Pterostilbenin 3T3-L1 hücrelerinde Pterostilben'in farklılaşma ve adipogenez üzerindeki etkilerinin araştırılması amaçlanmıştır. Bu amaçla, Pterostilben, farklı konsantrasyonlarda olgun 3T3-L1 adipositlerine uygulanarak MTT ile yarı maksimum inhibitör konsantrasyonları (IC50) belirlenmiştir. Çıkan sonuçlara dayanarak, sonraki deneylerde hücrelere uygulamak için Pterostilben'in 5 ve 7.5 µM'lık dozları seçilmiştir. Ek olarak, preadipositlerde ve 3T3-L1 adipositlerde lipid birikimini ve Pterostilben'nin etkilerini belirlemek için Oil Red O uygulanmış ve Pterostilben tedavisinin adiposit farklılaşmasında lipid birikimini azalttığı gözlenmiştir. Pterostilben'nin 3T3-L1 adiposit hücrelerinde sitotokik etkisi ölü/canlı hücre asay ile doğrulanmıştır. Pterostilben'nin 3T3-L1 adiposit hücrelerinin morfolojisi üzerindeki etkisini değerlendirmek için faz kontrast mikroskobu Giemsa boyaması, F-aktin boyaması ve DAPI boyaması uygulanmıştır. Çalışma sonucuna göre 14. günde 7.5 uM doz ile tedavi edilen adipositler, diğer tedavi grubuna kıyasla daha az yoğun lipid birikimi, daha iğ benzeri bir morfoloji, ve preadipositleredeki gibi filamentler benzer şekilde yönlendiği gözlenmiştir. Aynı zamanda Pterostilben dozları tedavisi ile farklılaşan adipositler, zamana ve doza bağlı bir şekilde artan DNA yoğunlaşması sergilemiştir. Son olarak, insülin direnci ile bağlantılı Glikoz taşıyıcı-4 (Glut-4) ve Adinopektin ekspresyonu, immunfloresan boyama ve qRT-PCR ile değerlendirilmiştir. Glut-4 ve Adiponektin floresansı, Pterostilben dozları ile tedavi edilen adipositlerde tedavi edilmeyen adipositlere kıyasla doza bağlı olarak azalmıştır. Bununla birlikte, Glut-4 ve Adiponektin mRNA ekspresyonu da tedavi edilen adipositlerde tedavi edilmeyen adipositlere kıyasla azalmıştır. Özellikle 14. günde diğer tedavi grubuna kıyasla Pterostilben'in 7.5 µM uygulanmış adipositlerde, aktin filamentleri filamentöz yapıda olup, preadipositleredeki gibi filamentler benzer şekilde yönlenmiş ve kromatin yoğunlaşması oldukça yüksek olarak gözlenmiştir. Bu çalışma sonucunda, Pterostilben'nin apoptozu indüklediği, lipid birikimini azalttığı, Glut-4 ve Adiponectin düzeyini artırdığı ve diyabette insülin direncinin azalmasına katkıda bulunabileceği gözlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Diabetes mellitus, Pterostilben, 3T3-L1, Adipogenez, Farklılaşma, Glikoz taşıyıcı 4, Adiponektin.