İsmet İnönü dönemi öğretmen yetiştirme politikaları (1938-1950)

Türk eğitim tarihi bize, en eski tarihlerden itibaren Türk milletinin öğretmenler ve eğitimcilere sahip olduğunu gösteriyor. Bu öğretmen ve eğitimciler örgün ve yaygın eğitim yoluyla eğitim ve öğretim yapmışlardır. Örgün ve yaygın eğitim kurumlarında görev yapan bu öğretmenlerin yetiştirilmesine büyük önem verilmişir. Osmanlı Devleti Döneminde öğretmen yetiştirme politikaları devrin siyasal özelliklerine göre şekillenmiş, siyasal gelişmeler eğitim ve öğretmen yetiştirme politikalarını doğrudan etkilemiştir. Osmanlının öğretmen yetiştirme politikaları ve uygulamaları Batı etkisine girdiği dönemlerde farklılaşmış ve gelişmiş, Mutlakiyet ve Meşrutiyet Dönemlerinde farklı politika ve uygulamalar yer almıştır. Eğitimi bir toplum kalkınması vasıtası olarak gören Atatürk, öğretmeni bu kalkınmanın ve eğitim öğretimin vazgeçilmez unsuru olarak görmüş, öğretmenlere aktif görevler vermiştir. Cumhuriyetle birlikte milli, çağdaş ve laik eğitim sistemini kurmak ve Cumhuriyet'i yaşatacak yeni nesli yetiştirecek öğretmenler yetiştirilmesi amaçlanmıştır. Bu görüşten hareketle bu dönemde öğretmen yetiştirme politikaları konusunda pek çok adım atılmıştır. Atatürk'ten sonra Cumhurbaşkanlığı görevini devralan İsmet İnönü Türkiye Cumhuriyeti'nin "Milli Şef" i olmuştur. İsmet İnönü Döneminde Türkiye'de köy ve köylü, milli meselenin temel davası olmuştur. Bu doğrultuda İsmet İnönü Döneminde Cumhuriyet rejiminin, devrimlerin köye ve köylüye ulaşması ve benimsenmesi için eğitim alanında radikal uygulamalar yapılmıştır. Bu uygulamaların öncelik alanı da ilköğretim olmuştur. İsmet İnönü millet olma davasının vazgeçilmez unsuru olarak ilköğretimi görmüştür. Bu sebeple öğretmen yetiştirme politikalarının da öncelik alanı bu dönemde ilköğretim öğretmeni yetiştirme olmuştur. Bu politika doğrultusunda Türkiye'de eğitim ve öğretmen yetiştirme tarihine damgasını vuran pek çok uygulama bu dönemde başlamıştır.