Kadın emeği ve kadının ev içi emeğinin görünmezliği sorunu: Gülnur Acar-Savran'ın yaklaşımı bağlamında Türkiye'deki yansımaları

Kadın emeği ve genellikle kadınlık üzerinden biçimlenen ev-içi emek ile ilgili kavramlar geçen yüzyılın ikinci yarısından itibaren yoğun biçimde tartışılagelmektedir. Dünya genelindeki tartışmalara paralel olarak Türkiye'de de, kadınların "ikincil" konumunu kadın emeği ve bununla ilgili kavramlar etrafında tartışan pek çok yaklaşım ortaya çıkmıştır. Bu yaklaşımlardan bazıları, kadınların mevcut dezavantajlı durumdan kurtulmalarının yolunun kadınların görünmeyen/karşılıksız emeğini görünür kılmak olduğunu öne sürer. Buna göre kadınlar hem iş yaşamında hem de ev içinde harcadıkları yoğun emeğe rağmen, erkek-merkezli düzende onların emeklerinin önemli bir kısmına, özellikle ev-içi emeklerine, daima karşılıksız olarak el konulur. Bu da kadınların sömürülen bir sınıf olmaları anlamına gelir. Türkiye'de de Gülnur Acar-Savran, "sosyalist-feminist" olarak bilinen yaklaşımıyla kadın emeği sorununa odaklanır ve kadının görünmeyen emeğini görünür kılmayı amaçlayan isimler arasında öne çıkar. Bu tez çalışması, kadın emeği ve kadının ev-içi emeğinin görünmezliği sorununa odaklanır. Bu çerçevede kadın emeği tartışmalarının genel kavramları, Türkiye'de kadın emeğinin durumu ve sorunun Türkiye'deki yansımaları; bu alanda ortaya koyduğu kuramsal ve politik düşünceler ve önerdiği çözümlerle pek çok feminist çalışmayı etkileyen Acar-Savran'ın yaklaşımı ortaya konulmaktadır. Bu yolla, bu tez çalışması, kadın emeğinin Türkiye'deki durumunu göstermeyi ve kadının ev-içi emeğinin görünmezliği sorununu Türkiye bağlamında ele almayı ve Acar-Savran'ın feminist yaklaşımının bu konuda ileri sürdüğü düşünce ve önerileri ortaya koymayı amaçlamaktadır.