Kadına yönelik şiddetle mücadele aktörlerinin 6284 sayılı yasaya bakışı: Erzurum örneği

Kadına yönelik şiddetin sadece "kadının sorunu" olmaktan çıkarak toplumun bütününü ilgilendiren bir sorun olduğunun kabul edilmesi uzun çabaların bir sonucudur. Süreç, kadına yönelik şiddet sorununun kamuoyunun ve devletin gündemine taşımasıyla başlamış; şiddeti önlemek için koruyucu ve önleyici tedbirler alınması, kadınların insan olmaktan kaynaklanan hak ihlallerinin sonlandırılması, gerek kamusal alanda gerekse özel alanda kadınların haklarını kullanması sağlanarak kadının görünürlüğünün artırılması gibi birçok alanda sürmüştür. Sonuçta kadına yönelik şiddet sorunun çözümüne yönelik uygulamalar geliştirilmiş, tedbirler alınmış ve yasal düzenlemeler yapılmıştır. Türkiye'de de bu doğrultuda kadına yönelik şiddeti önlemek, şiddet mağduru kadınları korumak, kadınları güçlendirmek için gerekli adımları atmak ve şiddet uygulayanı rehabilite etmeye yönelik uygulamalar geliştirmek amacıyla 6284 sayılı kanun yürürlüğe girmiştir. Ancak 6284 sayılı yasanın, kadına yönelik şiddeti önlemede yetersiz kaldığı, günümüzde bu sorunun medyanın ve kamuoyunun gündeminde kapsamlı bir yer tuttuğu ve önemli güncel sorunlardan biri olarak devam ettiği açıktır. Şiddetin boyutlarının gün geçtikçe artarak devam ediyor olması 6284 sayılı yasanın amacını gerçekleştirme yeterliliğini ve yasa kapsamında uygulanan koruyucu ve önleyici tedbirlerin etkinliği ile cezaların caydırıcılığını sorgulamayı gerekli kılmaktadır. Yapılan bu çalışma ile kadına yönelik şiddeti önlemek ve şiddet ile mücadele etmek için uygulamaya konulan 6284 sayılı yasanın neden etkili olmadığı/olamadığı, şiddetle mücadelede aktif rol alan aktörlerin bakış açılarıyla sorgulanmıştır. 6284 sayılı yasa kapsamında uygulanan koruyucu-önleyici tedbirler ve cezalar ile yasanın tümünün şiddeti önlemedeki etkinliği, şiddetin toplumsal kaynağı, şiddetin neden önlenemediği, yasanın uygulanma aşamasındaki eksikliklerin ve yanlışların neler olduğu, şiddetin tekrar etmesinin sebepleri, şiddetle mücadele aktörlerinden olan, Kolluk (Emniyet ve Jandarma), Aile Mahkemesi, Baro (Avukatlar), Üniversite (Erzurum Atatürk Üniversitesi), Belediye (E.B.B.) ve Sivil Toplum Kuruluşlarının (KADEM) bakış açısından ele alınarak sorgulanmış ve değerlendirilmiştir.