Kadınların istihdam edilmelerinde karşılaştığı sorunlar - Antalya örneği

Ülkemizde kadınların işgücüne katılım oranları erkeklere oranla daha düşüktür. Kadının işgücüne katılımının düşük olması geleneksel önyargılar, kadının evdeki sorumlulukları ile iş yaşantısını aynı anda idare edememesi, eğitimde fırsat eşitliğinin olmaması, göç etkisi, ücret düşüklüğü, doğurganlık, çocuk sayısının fazla olması olarak sıralanabilir. Kadınlar işgücüne katılım sağlamak ve işyerinde tutunmak için ailesinin, iş arkadaşlarının, toplumun kendine dayattığı zorluklarla devamlı mücadele halindedir. Kadınlar çocukluk döneminden itibaren annelik, temizlik, yemek gibi sorumluluklarla işlenerek eğitilmektedirler. Kız çocuklarının oyuncaklarının bebek, yemek seti, temizlik malzemesi olması, bir araya geldiklerinde evcilik oynamaları; erkek çocuğun da kız çocuğun bu şekilde büyütüldüğünü görmesi ve annesinin yaşantısı ile ilişkilendirerek büyümesi toplumda kadın erkek rollerinin belirleyicisi olmaktadır. Toplumda kadının temizlik, bakım, ev işlerine yatkın olduğu, analık görevlerinin olduğu, çalışmaya uygun olmadıkları algısı oluşmaktadır. Bu algının mesleklerin cinsiyete göre sınıflandırılmasına; çalışma sisteminin ve şeklinin belirlenerek kadının sınırlandırılmasına, kadınların çalışma hayatına dâhil olamamasına sebep olduğu söylenebilir. Çalışmada TÜİK verileri, İŞKUR veri ve raporları kullanılarak Antalya işgücü piyasası içinde kadının görünümünün ne olduğu incelenmiştir. Antalya ilinde faaliyet gösteren 50 üzerinde çalışanı olan 172 firmanın işe alımda en yetkili yöneticileri ile görüşme yapılarak, 55 soruluk anket uygulaması yapılmıştır. Toplanan veriler SPSS 21 programında analiz edilmiştir. Ayrıca Python yazılım dili altında Pyreadstst ve Pandas modülleri kullanılarak veriler okunmuş ve düzenlenmiş, JavaScript yazılım dili altında D3.SJ modülü kullanılarak ikincil analizler yapılmıştır. Sonuç olarak kadınların düşünüldüğü gibi kadınların iş verimliliklerinin düşük olmadığı, kadın ve erkek arasında verimlilik farkının olmadığı bu rağmen kadınların işten çıkarılmada daha fazla tercih edildiği anlaşılmıştır. Kadınların eğitim fırsatlarına erkekler kadar rahat ulaşamadığı ve eğitim seviyesi yüksek olan bireylerin istihdam oranlarının daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. İşyerlerinde cinsiyet ayrımcılığı yapıldığı algısı, mesleklerin kadın ve erkek olarak sınıflandırıldığı algısı, kadınların verimliliklerinin düşük olması ve yönetici kadrolara uygun olmadığı algısı, kadınların daha düşük ücretle daha düşük pozisyonlarda çalıştırıldığı algısının yöneticilerin sorumlulukları altındaki kişi sayı, yöneticilerin eğitim seviyesi, medeni durumlara göre farklılık oluşturmamaktır. Toplumsal cinsiyet algısı, kadınların yöneticilik pozisyonlarına uygun olmadığı algısı yönetici cinsiyetleri ve çalıştıkları departmanlara göre farklılık göstermektedir.