Kalp yetersizliği olan hastalara transteoretik model temelli tele-sağlık yöntemleri yoluyla verilen eğitimin öz-bakım, ilaca uyum ve yaşam kalitesine etkisi

Amaç: Bu araştırma, kalp yetersizliği olan hastalara transteoretik model değişim aşamaları temelli tele-sağlık yöntemleri yoluyla verilen eğitimin öz-bakım, ilaca uyum ve yaşam kalitesi düzeyleri üzerine etkisini belirlemek amacıyla yapıldı. Materyal ve metot: Araştırma, randomize kontrollü, ön test-son test deneysel tasarımlı çalışma şeklinde Ocak-Eylül 2022 tarihleri arasında müdahale (n=34) ve kontrol (n=33) grubu olmak üzere 77 hasta ile tamamlandı. Araştırmanın evrenini Kardiyoloji Polikliniğine başvuran, başvurdukları gün itibariyle son 6 ay içerisinde Kalp yetersizliği tanısı alan bireyler oluşturdu. Veriler; Soru Formu, Avrupa Kalp Yetersizliği Öz-Bakım Davranışları Ölçeği-12 (AKYÖBDÖ), İlaç Uyumunu Bildirim Ölçeği (İUBÖ) ve Minnesota Kalp yetersizliği ile Yaşam Anketi (MKYYA) ile toplandı. Müdahale grubuna, TTM temelli modele dayalı eğitim verildi ve müdahale grubundaki hastalara tele-sağlık uygulamaları (telefon görüşmesi ve mobil uygulama) yoluyla 6 ay boyunca izlem yapıldı. Bulgular: Müdahale ve kontrol grubunda yer alan hastaların eğitim sonrası tüm ölçek puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmuştur (p<0.05) (p<0.001). AKYÖBDÖ, İUBÖ ve MKYYA-toplam puanlarında, eğitim öncesi ve eğitim sonrası puan farklarına göre müdahale grubunda istatistiksel olarak daha fazla değişim olmuştur (p<0.001). Müdahale grubunda, eğitim sonrası öz bakım davranışı yeterli olan hasta sayısı eğitim öncesine göre istatistiksel olarak daha yüksektir (p<0.001). Sonuç: AKYÖBDÖ-toplam puanlarında, öz bakım davranışının yeterli olduğu, İUBÖ puanlarında ilaca uyumun arttığı, MKYYA puanlarında yaşam kalitesinin iyileştiği belirlendi. Eğitim öncesi ve eğitim sonrası puan farklarında gruplara göre yüksek etki büyüklüğü elde edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Hemşirelik, İlaca Uyum, Kalp yetersizliği, Öz-Bakım, Transteoretik Model, Yaşam Kalitesi.