Karaciğer hemanjiomlarının difüzyon ağırlıklı manyetik rezonans görüntüleme ile değerlendirilmesi ve görünür difüzyon katsayısının tanıya katkısı

Hemanjiom karaciğerdeki en sık benign lezyondur. Hemanjiomların kesin tanısı görüntüleme yöntemleri ile koyulabilmektedir. Ancak uzun süre kapalı ortamda kalamayan bazı hastalar için tetkiki kısa sürede bitirmek veya kontrast maddeye duyarlılığı olan ya da renal patoloji nedeniyle kontrast madde verilemeyen kişilerde tetkik zorunlu olarak kontrastsız yapılabilir. Böyle durumlarda DAG ayırıcı tanıda yardımcı olabilir. Çalışmamızın temel amacı karaciğer hemanjiomlarında DAG ile ADC değerlerini ölçerek tanıya katkısını ve hemanjiomların kontrastlanma paternleri ile ADC ilişkilerini araştırmaktır. Çalışmamıza Mart 2017-Aralık 2020 arasında Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Tıp Fakültesi Radyoloji Anabilim Dalı'nda klinik incelemeler sonucu Abdomen MRG yapılmış ve karaciğer hemanjiomu tespit edilmiş 18 yaş ve üzerinde 100 erişkin olgu dahil edildi. Hemanjiyomlarda MRG görünüm özellikleri ve tipik kontrastlanma paternleri ile kesin tanıya ulaşılabilmektedir. Lezyonlar kontrastlanma paternlerine göre Tip 1-2-3 olarak sınıflandırıldı. 1.5T (General Electric's, Signa Explorer) MR cihazı ile Difüzyon ağırlıklı görüntüler aksiyal planda single shot echo planar imaging (SSEPI) sekansı kullanılarak, her 3 yönde (x,y,z), 3 farklı b değerinde (b=0, b=600 ve b=1000 s/mm2) difüzyon duyarlı gradiyentler uygulanarak elde edildi. İzotropik görüntülere ait ADC haritaları cihaz tarafından otomatik olarak oluşturulup, tüm lezyonların ortalama ADC değerleri bu haritalar üzerinden kantitatif ölçüldü. Ölçümler lezyonlar üzerine 0.5 cm çaplı dairesel region of interest (ROI) yerleştirilerek her lezyondan aynı kesitte üç farklı ADC ölçümü yapıldı ve sonrasında bu ölçümlerin ortalama değeri hesaplandı. Birden fazla lezyonu olan olguların her lezyonu ayrı ayrı değerlendirildi. Çalışmamızda 63'ü kadın ve 37'si erkek olmak üzere toplamda 100 hastada 145 lezyon değerlendirildi. Çalışmaya aldığımız bireylerin lezyonlarını incelediğimizde en sık görülen hemanjiom tipi tip 2 idi. Lezyonların b=600 s/mm2değerinde ölçülen ortalama ADC değerleri hemanjiom tip 1 ile tip 2 ve tip 1 ile tip 3 arasında anlamlı farklılık göstermekteydi (p: 0,025). b=1000 s/mm2 değerinde ölçülen ortalama ADC değerlerinde hemanjiom tipleri arasında anlamlı fark bulunamadı. Her iki b değerinde ölçülen ortalama ADC değerleri en yüksek Tip 1 hemanjiomda ölçüldü. Sonuç olarak b=600 s/mm2 değeri kullanılarak elde edilen ADC haritalarından yapılan ölçümlerde hemanjiomların ortalama ADC değerleri ile hemanjiomların kontrastlanma tipleri arasında ilişki olduğu bulundu ancak b=1000 s/mm2değeri kullanılarak elde edilen ADC haritalarından yapılan ölçümlerde hemanjiomların ortalama ADC değerleri ile hemanjiomların kontrastlanma tipleri arasında anlamlı fark bulunamadı. Farklı b değerleri kullanılarak elde edilen daha geniş ve kapsamlı çalışmalarla bulgularımızın desteklenmesi gerektiğini düşünmekteyiz.