Karaciğer siroz hastalarında subklinik miyokard disfonksiyonunun global longitudinal strain ve 4B strain ile değerlendirilmesi

Karaciğer sirozu hiperdinamik dolaşımla karakterize multisistemik bir hastalık olup seyrinde birçok organı ilgilendiren bozukluklar ortaya çıkmaktadır. Yapılan çalışmalarda sirotik hastalarda otonom disfonksiyon sıklığının arttığı saptanmış olup; diyastolik disfonksiyon, sistolik disfonksiyon ve elektrofizyolojik anormallikleri içeren sirotik kardiyomiyopati gelişebilir. Siroz hastalarında sol ventrikül sistolik fonksiyonları istirahatte normal olmasına rağmen stres sırasında bozulabilmektedir. Bu çalışmada, siroz hastalarında subklinik miyokard disfonksiyonunun 2B ve 4B Strain ile değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gastroenteroloji polikliniğinde takip edilen ve kardiyak değerlendirme için Kardiyoloji polikliniğine yönlendirilen 20 karaciğer siroz hastası (13 kadın ve 7 erkek) ve 25 sağlıklı birey (9 kadın ve 14 erkek) çalışmaya alındı. Tüm olguların standart ekokardiyografik ölçümleri yapıldı. 2B ve 4B ekokardiyografi ile benek takip yöntemi ile strain parametreleri ölçüldü. Çalışmamızdaki siroz hastalarında konvansiyonel yöntemle sistolik disfonksiyonu olan saptanmadı. Siroz hasta grubunun konvansiyonel yöntemle ortalama EF değeri %65 olup normal sınırlarda bulundu. Siroz hastaları kontrol grubu ile kıyaslandığında 2B GLS (p=0,021) ve 4B GPSL (p=0,021) değerleri anlamlı düzeyde daha düşük bulundu. 4B Global Peak Strain Radial (GPSR) ve Global Peak Strain Sirkümferansiyal (GPSS) değerleri iki grupta benzer bulundu. Sirozlu hastalarda konvansiyonel ekokardiyografi ile değerlendirilen sistolik fonksiyonlar normal olmasına rağmen, 2B GLS ve 4B GPSL değerleri sağlıklı kontrollere göre anlamlı olarak daha düşük bulundu. Bu durum subklinik SV sistolik disfonksiyonunun bir göstergesi olarak kabul edilebilir. 2B ve 4B Strain değerlendirmesi ile siroz hastalarında miyokard disfonksiyonu erken evrelerde tanınabilir.