Kaynaştırma öğrencisi bulunan sınıflarda rasyonel duygucu eğitimin diğer öğrencilerin, rasyonel düşünme, öznel iyi oluş, öz yeterlilik ve sosyal kabul düzeyine etkisi

Bu araştırma, kaynaştırma öğrencisi bulunan sınıflarda uygulanan Rasyonel Duygucu Eğitimin diğer öğrencilerin rasyonel düşünme, öznel iyi oluş, öz yeterlik ve sosyal kabul düzeyine etkisini değerlendirmek amacıyla benzer olmayan kontrol gruplu yarı deneysel araştırma türünde yapılmıştır. Araştırmanın uygulaması 25 Ekim 2017 – 17 Ocak 2018 tarihleri arasında Ankara, Yenimahalle İlçesinde bulunan iki ortaokulda yapılmıştır. Araştırma örneklemi 212 öğrenciden oluşmuş, müdahale ve kontrol grubunda 8'er kaynaştırma öğrencisi bulunmuştur. Araştırma verilerinin elde edilmesinde "Sosyodemografik Form", "Ergenler için Mantıkdışı İnançlar Ölçeği", "Ergen Öznel İyi Oluş Ölçeği, "Genel Öz Yeterlik Ölçeği" ve "Sosyal Kabul Ölçeği" kullanılmıştır. Rasyonel Duygucu Eğitim sonrası müdahale grubundaki öğrencilerde kontrol grubundaki öğrencilere göre rasyonel olmayan inanışlarda azalma, öznel iyi oluş, öz yeterlik ve sosyal kabul düzeylerinde artış saptanmıştır (p<.001). Araştırmada uygulanan yöntemin sosyal geçerliliği ve kaynaştırma öğrencilerine etkisini değerlendirmek amacıyla kaynaştırma öğrencisi ebeveynlerine uygulanan "Sosyal Geçerlilik" anketi değerlendirildiğinde, kaynaştırma öğrencilerinin Rasyonel Duygucu Eğitimden olumlu yönde etkilendikleri bulunmuştur. Bu araştırma bulguları, Türkiye'de ve dünyada evrensel ve hümanistik bir yaklaşım olarak uygulanmakta olan Rasyonel Duygucu Eğitime ilişkin literatür bulgularını desteklemektedir. Bu doğrultuda Rasyonel Duygucu Eğitimin engeli veya yetersizliği olan kaynaştırma öğrencilerinin kabulünü artırma, sosyal-duygusal sorunlarını giderme ve tüm öğrenciler için olumlu bir sınıf atmosferi oluşturma amacıyla okul sağlığı hemşireliğinde kullanılabilir bir yöntem olduğu söylenebilir. Rasyonel Duygucu Eğitimin adölesanlarda pozitif ruh sağlığını geliştirme, akranlar arasında günlük yaşam problemlerini çözebilme, motivasyon ve yaşam doyumunu artırmada bireyin kendisine ve dünyaya karşı rasyonel yaşam felsefesi geliştirmesine katkı sağlamada kullanılması önerilmektedir.