Kentsel ve kültürel sürdürülebilirlik bağlamında "Yeniden İşlevlendirme"

Mimarlık ürünleri, kültürel değerler, toplumsal dinamikler, ekonomik yapı ve teknolojik gelişmelere bağlı olarak insan yaşamının temel eylem ve ihtiyaçlarını barındıran sosyo-mekânsal yapılardır. İnsanoğlunun zaman içinde değişen ya da yeni ortaya çıkan ihtiyaçlarını karşılama amacıyla, toplumsal koşullar ve yaşam kalitesi ekseninde bir tasarlama eylemi mimarlığın üretiminin temel kaygısıdır. Toplumsal değişimler karşısında, ihtiyaçlara cevap veremeyen bir mimarlık ürünü, toplum yararı çerçevesinde tasarlanma amacından uzaklaşma riskini de taşımaktadır. Bununla birlikte, işlevini kaybeden yapılar, döneminin toplumsal, mimari, ekonomik, teknolojik vb. özelliklerini fiziksel düzlemde yansıtmaları nedeniyle mimari miras ve kültürel yapının bileşenleri olarak var olmaya devam etmektedir. Bu tür yapılar, günümüzde, yeni etkinlik ve eylem biçimlerine yönelik olarak farklı gereksinimler doğrultusunda ve değerlerin geleceğe aktırılması noktasında, yeniden işlevlendirilerek güncel kentsel dinamiklere adapte edilmekte, kültürel ve tarihsel sürdürülebilirlik bağlamında kent hayatına katılmaktadır. Bu bağlamda, yapıların, toplumsal hafızada belge niteliği taşıyarak zamanla birer "simge" haline dönüşmelerinin yanı sıra, uygun şekilde korunması ve yönetilmesi gerektiği düşüncesini temel alan çalışma, kimliklerini kaybetmiş yapıların, yeni işlevler dâhilinde kullanım amaçları ve tasarım yaklaşımlarını karşılaştırmalı bir inceleme yöntemi ile ele almayı hedeflemektedir.