Kişi-iş, kişi-örgüt ve kişi-yönetici uyumunun iş performansı üzerine etkisi: İşe bağlanmanın aracı etkisi

Çağımızda insan kaynağı rekabette üstünlük sağlamak için anahtar bir role sahip olarak görülmektedir. İşletmelerin amaçlarına ulaşabilmeleri için çalışanları üzerinde önemle durması gerekmektedir. Bu noktada yararlanılabilecek yollardan biri de çalışanların çevreleriyle olan uyumudur ve bu durum yazında kişi-çevre uyumu teorisi olarak adlandırılmaktadır. Bu kapsamda araştırmanın temel amacı mavi yakalı çalışanlar üzerine yapılan uygulamalı bir araştırma ile kişi-çevre uyumunun türleri olan kişi-iş, kişi-örgüt ve kişi-yönetici uyumunun iş performansı üzerine etkisinde işe bağlanmanın aracı bir role sahip olup olmadığının ortaya çıkarılmasıdır. İşe bağlanmanın potansiyel aracılık etkisinin incelenerek uyum türleri ve performans arasındaki süreç hakkında daha fazla bilgi edinmek ve bu etkileşimin aydınlatılması amaçlanmıştır. Araştırmanın alt amacı ise kişi-iş, kişi-örgüt ve kişi-yönetici uyumunun iş performansı ve işe bağlanma üzerine etkilerinin araştırılmasıdır. Bu doğrultuda tez çalışması müşteri memnuniyeti, örgütsel başarı, örgütsel performansın iyileştirilmesi ve geliştirilmesi gibi açılardan kritik önemi olan iş performansının neden ve nasıl değiştiğinin anlaşılmasına yardımcı olması bakımından önem taşımaktadır. Bu amaçla TR 83 bölgesindeki mavi yakalı çalışanlardan anket yoluyla veri toplanmış ve bu veriler bağlamında analiz ve değerlendirmeler yapılmıştır. Verilerin analizinde SPSS ve LISREL programları kullanılmıştır. Aracılık hipotezinin test edilmesinde Hayes (2022) tarafından geliştirilmiş olan Process makro eklentisinden yararlanılmıştır. Yapılan analizlere göre kişi-iş, kişi-örgüt ve kişi-yönetici uyumu; işe bağlanma ve iş performansını pozitif yönde etkilemektedir. Kişi-iş, kişi-örgüt, kişi-yönetici uyumunun iş performansı üzerine etkisinde işe bağlanmanın aracılık rolü üstlendiği görülmüştür. Ulaşılan sonuçlar kişi-iş, kişi-örgüt ve kişi-yönetici uyumunun örgütlerin en önemli kaynağı olan insan kaynağının işlerine bağlanmasını sağlamak ve iş performanslarının iyileştirilmesi bakımından örgütlere ve çalışanlara değerli kazanımlar sağlayacağını ortaya koymaktadır.