Kolon kanserinde K-RAS siRNA yüklü manyetik nanopartiküllerin teranostik kullanımı

Kanser günümüzde sıkça görülen ve insan yaşam kalitesini düşüren bir hastalıktır. GTPaz proteini olarak bilinen KRAS, c-Raf ve PI3K gibi EGFR sinyal yollarındaki birçok proteinin aktivasyonunu sağlar. KRAS'ın aktif olarak mutasyona uğraması kansere neden olmakla birlikte KRAS mutasyonları kolon kanserinde sıkça görülmektedir. Nanobiyoteknoloji veya Nanotıp, günümüzde sağlık alanında ilaçların taşınmasını, hedef bölgeye gönderilmesini, sadece gönderilen hedef bölgede etkin olmasını sağlayan ve hızla gelişen bir teknoloji olarak karşımıza çıkmaktadır. Mutasyona uğramış genlerin susturulması stratejisi ve tedavi amaçlı kullanımı umut vadetmektedir. Bu çalışmada yeni sentezlenen süper manyetik demiroksit nanopartikülerinin (SPION) siRNA taşınmasında sistemin bir parçası olarak lipozom nanopartiküllerine entegre edilmesiyle, KRAS genini susturmak için bir araç olarak kullanılması amaçlanmıştır. Öncelikle, süper manyetik demiroksit nanopartiküleri birlikte çöktürme yöntemiyle sentezlenerek KRAS siRNA ile birlikte, DSPC:DC-Cholesterol: PEG olarak hazırlanan katyonik bir lipozomla kapsüllenmesi yapılmıştır. Sentezlenen nanopartikül TEM, FTIR, XRD, VSM ve Zeta Potansiyeli ile karakterizasyonu yapılmıştır. Magneto-lipozomun farklı dozlarıyla, Caco-2 ve HT29 kolon kanseri hücre hatlarında KRAS genin susturulması, BCL-2 ve BAX gen ifadeleri, sitotoksisite, yara iyilişme ve apoptoz testleri yapılmıştır. Mission siRNA transfeksiyon ajanı hem Caco-2 hem de HT29 hücre hatları için pozitif kontrol olarak kullanılmıştır. Caco-2 hücreleri için KRAS genin sustuğu en yüksek % 65 orana sahip Mission siRNA transfeksiyon ajanından sonra 4 nolu örnekte kontrol ile kıyaslandığında %58 oranında gen susturması görülmüştür. En düşük susturma oranı, %39 oranla 3 nolu örnekte gözlemlenmiştir. HT29 hücreleri için KRAS geninin baskılandığı en yüksek oran %72 Mission siRNA TA görülmektedir. 1 nolu örnekte %64 ve diğer örneklerde 1 nolu örneğe yakın gen baskılandığı gözlemlenmiştir. BCL-2/BAX gen oranları incelendiğinde, Caco-2 hücrelerini apoptoza götürdüğü, HT29 hücreleri ise kanser spesifik olarak apoptozdan kaçtığı gözlemlenmiştir. Caco-2 hücreleri MTT sitotoksik etkisi, 48. Saatte bütün dozlarda bir hücre ölümü olduğu ve bu azalmayı 72. Saat değerleri takip etmektedir. HT29 hücreleri MTT sitotoksik etkisi, bütün dozlarda 72. Saatte sitotoksisite etki gösterdiği gözlemlenmiştir. Caco-2 yara iyileşme değerleri bütün dozlarda az etkisiyle birlikte diğer örneklerle kıyaslandığında 1 ve 4 nolu örneklerde en çok etki olduğu, HT29 hücrelerinde ise yara iyileşmesi 3 ve 4 nolu örneklerde en geç kapandığı gözlemlenmiştir. Annexin v ile florasan mikroskopla belirlenen apoptoz değerlerinde, Caco-2 hücreleri için pozitif kontrol ve 4 nolu örnekte daha çok nekroz olduğu, HT29 hücreleri için 4 nolu örnekte geç apoptozun fazla olduğu gözlemlenmiştir