Kolon kanserli hastaların oksijen tüketimi, solunum kas kuvveti, fiziksel fonksiyon ve yaşam kalitelerinin sağlıklı kişiler ile karşılaştırılması

Kolorektal kanser ve/veya uygulanan tedavilerin sağkalan bireyler üzerinde kısa ve uzun dönem etkileri bulunmaktadır. Bu nedenle kolorektal kanserli bireylerde kardiyorespiratuar uygunluk, solunum kas fonksiyonu, fiziksel fonksiyon, yorgunluk algısı ve yaşam kalitesi etkilenebilir. Çalışmanın amacı kolorektal kanserli bireylerde maksimal oksijen tüketimini, solunum kas kuvveti ve enduransını, fiziksel fonksiyonu, yorgunluk ve yaşam kalitesini sağlıklı bireylerle karşılaştırmaktı. Çalışmaya 20 kolorektal kanserli hasta ile cinsiyet ve yaş olarak uyumlu 20 sağlıklı birey katıldı. Bireylerin fiziksel ve demografik özellikleri kaydedildi. Fiziksel aktivite seviyesinin değerlendirilmesinde Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi (IPAQ) kullanıldı. Solunum kas kuvveti ağız içi basınç ölçümü (maksimal inspiratuar basınç-MIP ve maksimal ekspiratuar basınç-MEP) ve solunum kas enduransı değerlendirildi. Maksimal oksijen tüketimi ölçümü için Modifiye Bruce Protokolü ile Kardiyopulmoner Egzersiz Testi (KPET) yapıldı. Yaşam kalitesi EORTC-QLQ-C30 ve EORTC-QLQ-CR29 anketleri ile, yorgunluk ise Kısa Yorgunluk Sorgulaması Anketi ile değerlendirildi. Çalışma sonucunda Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi (IPAQ) toplam puanı ve yürüme skoru kolorektal kanserli bireylerde daha fazlaydı (p<0,05). Kolorektal kanserli bireylerin MEP ve maksimal oksijen tüketimleri sağlıklı bireylere kıyasla anlamlı olarak düşük bulundu (p<0,05). MİP ve solunum kas enduransında gruplar arasında anlamlı fark yoktu (p>0,05). Kolorektal kanserli bireylerde EORTC-QLQ-C30 fonksiyonel durum alt başlıklarında en iyi skor rol performansta, en düşük skor emosyonel durumda bulundu. Semptom alt başlıklarında en fazla etkilenim yorgunlukta, en az etkilenim bulantı ve kusmada görüldü. Kısa Yorgunluk Sorgulamasına Göre kolorektal kanserli bireylerde yorgunluk algılamaları sağlıklı bireylere göre daha yüksekti (p<0,05). Sonuç olarak, kolorektal kanserli bireylerde solunum kas kuvveti, maksimal oksijen tüketimi, fiziksel fonksiyon ve yorgunluk şiddeti sağlıklı bireylere kıyasla ciddi düzeyde etkilenmektedir. Tıbbi tedavi öncesi, sırasında ve sonrasında rehabilitasyon programlarına, katılım bu etkilenimlerin azaltılması ve kardiyopulmoner egzersiz testi ile değerlendirilen kardiyorespiratuar uygunluğun geliştirilmesinde önem arz etmektedir.