Konut ve çatılı işyeri kira sözleşmesinin kiracıdan kaynaklanan sebeplerle sona ermesi

Kira sözleşmesi, kiraya verenin bir şeyin kullanımını veya hem kullanımını hem de yararlanılmasını kiracıya bırakmayı, kiracının da buna karşılık karar verilen kira bedelini ödemeyi taahhüt ettiği bir sözleşme türüdür. Kira sözleşmesi, Türk Borçlar Kanunu'nda "Genel hükümler", "Konut ve çatılı işyeri kiraları", "Ürün kirası" olarak üç başlık altında incelenir. Bunlardan konut ve çatılı işyeri kiraları ve bu hususta yaşanan uyuşmazlıklar, uygulamada en çok karşımıza çıkan sözleşmeler arasındadır. Konut ve çatılı işyeri kiralarının konusunu bir konut veya çatılı işyeri oluşturmaktadır. Söz konusu sözleşmeler gerek kiracıdan kaynaklanan sebeplerle gerekse kiraya verenden kaynaklanan sebeplerle sona erebilir. Konut ve çatılı işyeri kiralarında kiracıya kanun tarafından sağlanan haklar, sözleşmenin kiraya veren tarafından feshedilmesini çoğu zaman oldukça zorlaştırır. Ancak kiracının sözleşmeye aykırı davranışları kanunda tüm kira sözleşmeleri açısından genel fesih sebeplerinden biri olarak kabul edilir. Bu çalışmada, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 346-352. maddelerinde yer verilen, konut ve çatılı işyeri kira sözleşmelerinin kiracıdan kaynaklanan sebeplerle sona ermesi ele alınmıştır. Kiracıdan kaynaklanan sebepler, kiracının temerrüdü, kiracının özen ve saygı borcuna aykırılığı, kira sözleşmesinin kendisi için çekilmez hale gelmesi, kiracının iflası, kiracının ölümü, kiracının sözleşmeyi feshetmesi yani fesih hakkını kullanması, kiracının yazılı tahliye taahhüdü, kiracıya yapılan iki haklı ihtar sebebi ile tahliye ve kiracı ya da birlikte yaşadığı eşinin aynı ilçe veya belediye sınırları içerisinde oturmaya elverişli bir konutunun olması nedeni ile tahliye olarak sıralanmaktadır. Sözleşmenin kiracıdan kaynaklanan nedenlerle sona ermesinin sonuçları ise kiralananın geri verilmesi, gözden geçirme, tazminat sorumluluğu ve tahliye davası olarak sıralanabilir.