Kronik inmeli bireylerde dirsek fleksörlerine uygulanan pnf ve statik germenin kas mimarisi ve viskoelastik özellikler üzerine etkilerinin karşılaştırılması

Giriş: İnme hastalarının 2/3'ünde üst ekstremite motor fonksiyon kaybı bulunmaktadır. Üst ekstremitede artmış kas tonusunu azaltarak yapısal değişiklikleri restore etmek üst ekstremite rehabilitasyonunun önemli hedefleridir. Amaç: Bu çalışmanın amacı, dirsek fleksör spastisitesi bulunan kronik inmeli bireylerde üst ekstremite nörogelişimsel terapisine (NGT) ek olarak dirsek fleksör kaslarına (Biseps Brakii, Brakioradialis ve Brakialis) uygulanacak olan Proprioseptif Nöromusküler Fasilitasyon germe (PNFg) ve uzun süreli statik germe (USSg) yöntemlerinin kas mimarisi ve viskoelastik özellikleri, spastisite düzeyi, üst ekstremite fonksiyonu ve motor performansı, dirsek pasif eklem hareket açıklığı (EHA), propriosepsiyonu ve postürü üzerine etkilerinin araştırılmasıdır. Yöntem: Çalışmaya dahil edilen 34 inme tanılı ve kronik dönemdeki olgular randomize olarak iki gruba ayrıldı. Olgulara NGT'ye ek olarak PNFg (PNFg grubu) ve USSg (USSg grubu) egzersizleri 4 hafta ve haftada 5 gün toplam 20 seans olacak şekilde klinikte, uzman fizyoterapist tarafından uygulandı. Tedavi öncesi ve sonrası değerlendirmeler için utrasonografik görüntüleme, miyotonometrik ölçümler, Modifiye Ashworth Skalası, Fugl Meyer Değerlendirme Ölçeği, Kare Çizme Testi, gonyometrik ölçüm, Eklem Pozisyon Reprodüksiyon Testi ve PhysioMaster isimli telefon uygulaması kullanıldı. Verilerin analizinde SPSS programı kullanıldı ve analizlerde p<0,05 istatistiksel anlamlı olarak kabul edildi. Bulgular: Çalışma 33 olgunun verileri analiz edilerek gerçekleştirildi. 4 haftanın sonunda olguların tüm dirsek fleksör kaslarında ekojenite, Brakialis kasında pennasyon açısı, Biseps Brakii kas elastisitesi, dirsek fleksör spastisitesi, omuz seviyesi (p<0,05) ve motor fonksiyon ve performans, pasif EHA, propriosepsiyon, dirsek postürü parametrelerinin (p≤0,001) anlamlı olarak geliştiği görüldü. GrupxZaman etkileşimi açısından yalnızca maksimum dirsek ekstansiyonunda ölçülen pennasyon açısı (p=0,014; Pη2=0,181) ve uzunluk (p=0,038; Pη2=0,131) için USSg grubu lehine anlamlı farklılık olduğu, diğer parametrelerin hiçbirinde bir grup lehine anlamlı farklılık olmadığı (p>0,05) saptandı. Sonuç: NGT'ye ek olarak uygulanan PNFg, kas ekojenitesini geliştirmede, spastisiteyi azaltmada, motor fonksiyon ve performansı, pasif EHA'yı, propriosepsiyonu ve dirsek postürünü iyileştirmede USSg'ye benzer etkiler oluşturabildiğinden USSg'yi tolere edemeyen hastalar için alternatif bir müdahale yöntemi gibi görünmektedir.