Kur'an-ı Kerim'deki tekrarlara orjinal bir bakış: Risale-i Nur örneği

Tekrarlar, Kur'an'da oldukça fazla yer kaplar. Bundan dolayı Kur'an'daki tekrarlardan söz edilirken neyin tekrarlandığı, açıklığa kavuşturulması gereken bir meseledir. Bu bakımdan, Kur'an'da geçen tekrarları `lafız' ve `mana tekrarları' olarak iki bölüme ayırmak mümkündür. Mana tekrarlarından maksat, belli kıssaların, cennet ve cehennem ile ilgili konuların ve benzeri mevzuların tekrarlanmasıdır. Lafız tekrarları ise, bir kelimenin, kelamın, cümlenin aynı surede veya farklı surelerde aynen tekrarlanmasıdır. Bu mevzu, geçmişten günümüze kadar gayri müslimlerden gelen eleştiriler üzerine İslam alimleri tarafından kitaplar, risaleler yazılarak cevaplar verilmiştir. Eserlerinde günümüz insanına Kur'an'dan mülhem reçeteler sunan Bediüzzaman Said Nursi de bu konu üzerinde kitaplarında önemle durmaktadır. Eserlerinde Nursi, `Kur'an Tekrarları' konusunu ana hatlarıyla dua ve zikir, tasrif, teselli ve müjdeleme, inzar, takrir ve te'kid, Kur'an'ın evrenselliği icabı, Kur'an maksatlarıyla olan ilgisi, Kur'an i'cazının tezahürü olarak, Mekki ve Medeni sureler, belagat, ikna ve irşat, ihtiyaçların tekrarı cihetleriyle incelemiştir. Nursi, zahiren görülen tekrarın hakikatte tekrar olmadığını ve Kur'an-ı Ker'im'de bulunmalarının gerekli olduğu sonucuna ulaşmıştır.