Kur'ân-ı Kerîm'in isim ve sıfatlarının dil açısından tahlili

Kur'ân'ın istediği yaklaşımı anlamak, oluşturmak ve hedeflediği en yakın tutumu sergilemek açısından; insanın onu tanıması büyük önem arz etmektedir. Bu ise onun isim ve özelliklerini bilmekle mümkün olur. Söz konusu isimlerin birçoğu onu gönderen ilahi kudret Allah Teâlâ tarafından açıkça beyan edilmiş, diğerleri ise gerek hadislerden gerekse içeriğinde onu tanımlamak için kullanılan ifadelerden meydana gelmiştir. Bu tezde, Kur'ân'a isim olan kelimeler öncelikle literatür açısından ele alınmış, sözlük mânaları ve ilgili tabirler üzerinde durulmuştur. Literatür araştırmasında imkan ölçüsünde ilk dönem mu'cemleri esas alınmıştır. Daha sonra, ihtiyaç durumunda nuzûl öncesi cahiliye döneminde o kelimeye dair varsa kullanımlar, şairlerin beyitleriyle istişhatta bulunulmuştur. Ayrıca kelimelerin nuzûl döneminde ifade ettikleri anlamlar için Kur'ân'dan; dil ile ilgili tefsirlerden ve Kur'ân merkezli kaynaklardan yararlanılmıştır. Çalışma neticesinde Kur'ân isimlerinin, birbirleri ile olan anlam ilişkisinin yoğunluğu, maksatlarının bir oluşu ve kelimelerin mükemmel bir ifade biçimi taşıdığı gözlemlenmiştir. Ayrıca Kur'ân'ın isimlerinin onun muhtevasını açık bir şekilde yansıttığı, onu anlamaya davet eden vasıflara haiz olduğu ve onu bir rahmet kılıp gönderen Allah'ın Teâlâ'nın isimleriyle büyük oranda paralellik arz ettiği müşâhede edilmiştir. Anahtar kelimeler: Arap Dili, Kur'ân, Kitâb, İsim, Sıfat, Zikr.