Kur'ân-sünnet aktarımının kesişim noktaları bağlamında Kütüb-i Sitte'de rivâyeti bulunan kurrâ muhaddisler

Kur'ân âyetleri lafız, telaffuz ve mâna itibariyle gelecek nesillere eksiksiz olarak aktarılmıştır. Kur'ân'ın anlam bütünlüğünü koruyucu mahiyetteki Hz. Peygamber (s.a.v.)'in sözleri, davranışları ve onayladıkları da gerek sahâbe nesli, gerekse onları güzellikle takip eden tâbiûn ve etbâu't-tâbiîn kuşağı tarafından en ince ayrıntısına kadar tespit edilerek sonraki nesillere nakledilmiştir. Kur'ân-ı Kerîm'in rivâyeti kurrâ râvîler, Sünnet'i oluşturan hadislerin rivâyeti ise muhaddis râvîler vasıtasıyla yerine getirilmiştir. İslâm'ın bu iki ana kaynağının aktarımında ortak râvîlerin sayısı oldukça fazladır. Kur'ân-ı Kerîm'in mushaf hâline getirilmesi ve istinsâh edilmesi süreçleri -esasen pek de önemli sayılmayacak bir takım itirazlar olmakla birlikte- büyük sorunlar yaşanmadan tamamlanmıştır. Allah (c.c.)'ın, Kitâbını koruyacağını açıkça beyân etmesi de Kur'ân'ı nakleden râvîlere bir takım sûizanların beslenmesine engel olmuştur. İslâm dininin ikinci kaynağı olan Sünnet'in aktarım sürecinde ise bir takım itirazlar, özellikle sahâbe neslinden sonra gelen râvîlere yapılan ithamlar olmuştur. Söz konusu itiraz ve ithamlar, ilk asırlarda hadîs uydurma hâdiselerinin vuku bulması, çağdaş dönemde ise özellikle müsteşriklerin tarafgir yaklaşımları yüzünden katlanarak artmıştır. Oysa İslâm medeniyetini ortaya çıkaran tarihi süreç dikkatli bir biçimde ve yeniden gözden geçirildiğinde, Kur'ân'ın aktarıcısı olan râvîlerin bir kısmının, aynı zamanda Sünnet'in de aktarımına hizmet eden "muhaddisler"den oluştuğu farkedilecektir. Söz konusu kesişim noktalarını ortaya koyacak örnekleri/örnek şahsiyetleri, Kütüb-i Sitte'deki hadîs ricâli arasından ve hadis tarihi içerisinden bulup ortaya çıkarmayı hedeflemiş olan tezimiz, iki kaynağın ortak râvîleri üzerinden Kur'ân ve Sünnet'in korunmuşluğu kavramına bütüncül bir yaklaşımda bulunmayı amaçlamaktadır. Anahtar kelimeler: Kur'ân, Kırâat, Sünnet, Hadîs, Kurrâ, Râvî, Muhaddis.