L'examen du paradoxe de la flèche de Zénon à partir du concept Aristotélicien du temps

Bu tez kapsamında Zenon'un ok paradoksu üzerinden zaman ve hareket ilişkisi ve bu paradoksa getirilen Aristoteles itirazı incelenmesi konu alınmıştır. Böyle bir tezin yazılmasının arkasındaki gerekçe, Zenon'un akıl yürütmesinde zaman ve hareket ilişkisinden kaynaklı bir problem tespit edip, bu problemin Aristoteles'in gördüğü problemden daha önemli bir noktaya değindiğini düşünmemizden kaynaklanır. Dolayısıyla bu motivasyonla yola çıkıp Aristoteles'in Zenon'un akıl yürütmesine getirdiği itiraza, yine Aristoteles'in zaman ve harekete dair düşünceleri içerisinden alternatif bir itiraz getiririz. Zamanın hareketten ayrı olup olmadığına dair bir yargıda bulunmadan, yani zaman ve hareket kavramlarının arasındaki ilişki ortaya konmadığı sürece, zamana tabi olan bir şimdi kavramından yola çıkarak hareketin imkânsızlığına dair bir kanıtlamada bulunmanın sakıncalıdır. Aristoteles düşüncesi içerisinden zamanın hareketle nasıl ilişkilendiğine dair bir ön kabul Zenon'un akıl yürütmesine dahil edilirse, hareketin imkansızlığının koşulunu sağlayan şimdi kavramı, esasen hareketi gerektiren bir kavram olduğundan, hareketin imkansızlığı tam da hareketi gerektiren bir kavramla kanıtlanmış olur. Zira Zenon'un akıl yürütmesi şimdinin hareketin zorunlu koşulu olması öncülüne dayanır ve buradan yola çıkarak şimdiyi hareketin yokluğunun yeterli koşulu olarak belirler. Fakat alternatif itiraz şimdinin zorunlu koşulunun hareket olmasına dayanır. Dolayısıyla, alternatif itiraza göre, Zenon tarafından hareketin yokluğunun yeterli koşulu olarak belirlenen şimdinin esasen zorunlu koşulu harekettir. Aristoteles'in itirazını yetersiz bulmamızın ise bu itiraz kapsamında şimdinin durağan bir noktaya indirgenip, şimdinin hareketli cismin hareketiyle olan bağlantısından kaynaklanan değişken yapısınınm göz önünde bulundurulmamasından kaynaklanır. Dolayısıyla Aristoteles itirazında doğrudan şimdi kavramının hareketle olan ilişkisine değil, zaman ve şimdi arasındaki parça-bütün ilişkisine dair bir hatayı tespit eder.