Latife Tekin'in romanlarında doğa ve insan ilişkisi

Doğa ve insan arasındaki ilişki tarihin başlangıcından beri birçok farklı aşamadan geçerek bugüne gelmiştir. Bugünün dünyasında ise doğa, insan tarafından tüketilir ve dönüştürülür olmuştur. İnsanlığın tarihin başlangıcında doğayla kurduğu ilişki giderek aşınmış ve zamanla insan merkezli düşünce hâkim duruma gelmiştir. Bu çalışmada insan merkezli gelişen doğa düşüncesi ve onun karşısında yer alan düşünme biçimleri etik, doğanın diyalektiği, toprak etiği gibi kavramlar çerçevesinde Latife Tekin'in eserleri bağlamında değerlendirilmiştir. 1980 sonrası Türk romanının önemli yazarlarından Latife Tekin'in Sevgili Arsız Ölüm, Berci Kristin Çöp Masalları, Ormanda Ölüm Yokmuş, Unutma Bahçesi ve Muinar romanları geliştirdikleri doğa duyarlılığı açısından değerlidir. Latife Tekin'in bu eserleri insan doğa ilişkisinin köklerinden, doğa düşüncesinin insan merkezli gelişimine, sınıf farklılığı ve yoksulluğun doğanın tüketilişi odağında derinleşen yapısına kadar birçok meseleye göndermelerde bulunur. Tüm bunlar ışığında bu çalışma Latife Tekin'in eserlerindeki doğa-insan ilişkisine ve doğa duyarlılığının çok boyutlu yapısına odaklanmaktadır.