İngilizce sınıflarında öğrencilerin L1 kullanımına ilişkin tutumları: Selahaddin Üniversitesi örneği

İngilizcenin, ikinci veya yabancı dil olarak öğrenim ve öğretiminde ana dilinin (L1) kullanımına yönelik temel iki farklı görüş vardır: Sadece ikinci dil kullanılmasını savunan tek dilli eğitim yöntemi ve ana dil ve yabancı dilin kullanılmasının gerekliliğini savunan iki dilli eğitim yöntemi. Bazı dil bilimcilere göre İngilizce derslerinde öğretmenin ve öğrencinin ana dil kullanımını yasaklanmalı, bazılarına göre ise ana dil kullanımı, yabancı dil öğreniminde büyük bir destek sağlayabilir. Bu araştırmanın temel amaçlarından bir tanesi yabancı dil öğretiminde öğrenciler ile öğretmenlerin ana dil kullanımına yönelik tutumlarının belirlenmesidir. Bir diğer amaç da öğrencilerin hedef dil kullanımını bırakıp ana dil kullanımına geçmesini sağlayan faktörleri ortaya koymaktır. Bu araştırma Selahaddin Üniversitesi′nde 2016-2017 eğitim ve öğretim yılının ilk döneminin sonunda yapılmıştır. Araştırmada nicel ve nitel verilerin toplama ve incelemesinde karma araştırma yöntemi kullanılmıştır. Verilerin toplanmasına 258 kız ve erkek öğrenci katılmıştır. Nicel veriler, iki bölümden oluşan bir anket aracılığıyla toplanmış ve SPSS programıyla incelenmiştir. Nitel veriler ise, sekiz öğrenci ile yüz yüze görüşmeler yapılarak toplanmış ve içerik analizi yapılarak incelenmiştir. Elde edilen bulgular, katılımcıların yabancı dil öğreniminde ana dilin kullanılmasına dair olumlu tutuma sahip olduklarını ortaya koymuştur. Elde edilen bulgular ışığında ve daha önce yapılan araştırmalar ve hedef dilin kullanılmasına yönelik teoriler göz önünde bundurulduğunda, öğrencilerin ana dil kullanımının yabancı dil öğreniminde özendirici ve gerekli bir rolü olduğu belirlenmiştir. Anahtar kelimeler: İngilizcenin yabancı dil olarak öğrenimi, ana dil kullanımı, hedef dil kullanımı, öğrenci tutum ve görüşleri.