"Deli" ile yaşamak: Türkiye'de psikiyatrik bakımın politikası

Bu tez, günümüz Türkiye'sinde ruhsal sorunları olan akrabalarıyla ikamet eden kadınların duygulanımsal emeği üzerine bir araştırmadır. Öncelikle ruhsal rahatsızlıkların tahmin edilemezliğinden, yol açtıkları yoğun sıkıntı dönemlerinden, damgalanma korkusundan ve bunlara maruz kalan insanların ve bakıcılarının hayatlarına getirdiği sıkıntılardan kaynaklanan, psikiyatrik bakımın kendine özgü özelliklerini incelemektedir. Bugün, bu tür bakım ile uğraşan binlerce kadın var ve onların emekleri, AKP rejiminin bakımı kadınların sosyal sorumluluğu olarak tanımlayan kutsal aileciliği nedeniyle büyük ölçüde görünmez hale gelmektedir. Bu tez, kadın bakıcıların devlet tarafından terk edildiğini ve destekleyici aile fikrini teşvik eden psikiyatrik bilgi ile bu durumun daha da mümkün kılındığını ortaya koymaktadır. Bakım verenlerin bu emek sürecinde yalnız bırakılmalarının, ruhsal sorunları olan kişilerin dertleriyle ilgilenmeyi reddeden diğer aile üyeleri tarafından nasıl daha da sürdürüldüğünü göstermektedir. İki kadının hikâyelerini izleyerek ve onları günümüz Türkiye'si bağlamına oturtarak, bakımın kaçınılmaz bir insan ihtiyacı ve evrensel bir insan kapasitesi olduğu kadar, bir emek süreci de olduğu gerçeğine ışık tutmaktadır.