Malign plevral efüzyonların ayırıcı tanısında bazı biyolojik markırların (CRP,CEA,IL-6,IL-8,TNF alfa) prediktif değeri

Plevral efüzyon pek çok değişik etyoloji ile ilgili olabilir ve intratorasik veya sistemik hastalıklarda ortaya çıkabilir. Plevral sıvının varlığını klinik ve radyolojik olarak saptamak kolay olmakla birlikte, sıvının etyolojisini bulmak o kadar da kolay değildir. Radyolojik yöntemler, sıvının biyokimyasal ve hücresel analizi, sitolojik muayene, mikrobiyolojik analizler, kapalı veya açık biyopsi işlemleri gibi tüm tanısal işlemler yerine getirilirse bile tanı alamayan hastalar olabilmektedir.Plevra içerdiği hücresel elemanlar ve bunların ürettiği etkileştiği medyatörler nedeniyle dinamik ve metabolik olarak aktif bir membrandır. Malign plevral efüzyonları teşhis etmede; plevral sıvının, elektron mikroskobik incelenmesi, hücrelerinin kromozom analizi, CEA seviyesinin ölçümü gibi birçok tanısal test önerilmiştir. Bu nedenle plevral sıvıda çok sayıda tümör markırı çalışılmıştır. Plevral hastalıklarda immünolojik mekanizmaların araştırılmasına ve anlaşılmasına yönelik çalışmalar yapılmıştır. Beningn ve malign efüzyonlarda sitokin üreten hücreler ve sitokinlerin varlığı rapor edilmiştir.Biz de bu çalışmamızda, eksuda vasfındaki plevral sıvılarda, malign plevral efüzyonları tespit etmede, plevral sıvı sitolojisi ve plevral biyopsi yanında, basit hızlı çalışılan bazı markırların (CRP, CEA, IL6, IL8, TNF?) sıvıda ölçümünün yararlı olup olamayacağını araştırdık.Çalışma prospektif olarak gerçekleştirildi ve çalışmaya değişik etyolojilere sahip eksuda vasfında plevral sıvısı olan 70 hasta alındı. Olgular, malign plevral efüzyon grubu (n= 27) ve benign plevral efüzyon grubu (n= 43) olarak gruplandırıldı. Hastaların plevral sıvılarında, rutin Light kriterleri, hücre sayımı, pH ölçümü yanında, CRP, CEA, IL-6, IL-8, TNF? düzeyleri çalışıldı. Farklı grupların plevral sıvıda ölçülen biyolojik markırlarının kıyaslanmasında Mann Whitney U testi kullanıldı.. Plevral sıvı CEA ve IL-6 seviyeleri malign plevral efüzyon grubunda, benign plevral efüzyon grubuna göre belirgin olarak yüksek idi. Bu fark istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0.01 ve p=0.002 ). Plevral sıvı CRP ve TNF? seviyeleri kıyaslandığında, benign efüzyon grubunda daha yüksek olmakla birlikte, bu fark istatistiksel olarak anlamlı değildi. Her iki grubun, plevral sıvı IL-8 seviyeleri karşılaştırıldığında, IL-8 malign plevral efüzyon grubunda yüksekti ancak aralarında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı ( p=0.511)Sonuç olarak, vaka sayımız az olmakla birlikte, bulgularımız, eksudatif sıvıların malign ve benign sıvılar olarak ayırıcı tanısı yapılırken CEA ve IL-6'nın, bu konuda yararlı olabileceklerini göstermiştir. Malign plevral efüzyonların ayırıcı tanısında, invaziv tetkikler yerine CRP, CEA ve birtakım sitokinlerin kullanımı ile ilgili daha fazla sayıda vaka içeren geniş serilere ve standardize kit ve yöntemlerle yapılacak çok merkezli çalışmalara ihtiyaç olduğunu düşünmekteyiz.