Türkçe şiir alanının uçlarında: Gelecekçilik ve gerçeküstücülüğün edebi aktarımları üzerine karşılaştırmalı bir çalışma (1925-1970)

Bu çalışma, edebi aktarım süreçlerinin sonuçlarındaki farklılaşmaların tarihsel koşullarını araştırmaktadır. Bu amaçla Gelecekçilik ve Gerçeküstücülük'ün Türkçe şiir alanına edebî aktarımları karşılaştırılmaktadır. Pierre Bourdieu'nün Alan Teorisi'ndeki temel anlayışlarından yararlanarak edebi aktarım süreçlerini üç parametre üzerinden formüle eden teorik bir "üç parçalı prizma" inşa ediyorum: alanın fragmentasyon düzeyi, aktörlerin siyasi özerkliği/heteronomisi ve edebi ağların varlığı. Bu üç parçalı prizmadan Türkçe şiir alanının tarihsel sosyolojik bir analizini sunarak iki önemli sonuca varıyorum. İlk olarak, alanın fragmentasyonunun düşük düzeylerde olması, tarihsel olarak, aktarılan şablonların geniş çapta dolaşımını sağlayan temel faktördür. İkinci olarak, siyasi belirlemelerin açıklayıcı potansiyeli sınırlı bulunmaktadır ve bu belirlemelere, aktörlerin edebi ağlarının ve sosyal bağlılıklarının eşlik etmesi gerektiği sonucuna varılmaktadır. Bu bulguların ışığında, siyasi faktörlerin kültürel süreçler üzerindeki teorik olarak fazlaca vurgulanmış belirleyici rolüne eleştirel bir şekilde yaklaşıyorum. Ayrıca, sosyal ağların Bourdieucü teorik çerçeveye gerçek anlamda bir dâhiliyetini öneriyorum.