Maternal dönemde oluşturulan deneysel diyabetin fetal rat gelişimi, yavruların bilişsel fonksiyonlarına ve maternal diyabetin fetus üzerine olumsuz etkisine melatoninin etkisi

Diabetes mellitus, beta hücrelerinden sekrete edilen insülinin eksikliği, yokluğu ya da periferik dokuda insüline duyarsızlık nedeni ile oluşan hiperglisemi ile karakterize metabolik bir hastalıktır. Kronik hiperglisemi öğrenme ve hafıza bozulması gibi bilişsel bozukluklara neden olabilirÇalışmamızda annesi diyabet olan yavru sıçanlardaki öğrenme ve hafıza bozukluklarını araştırmak için yavru sıçanların beyin dokusunda glial fibriler asidik protein (GFAP), nöral hücre adezyon molekülleri (NCAM), lipid peroksidasyonu (LPO) ve glutatyon (GSH) moleküllerinin düzeylerini ve melatoninin koruyucu etkisini araştırmayı amaçladık. Öğrenme için Morris Water Maze testi kullanıldı.Annesi diyabet olan sıçanlarda öğrenme, diyabet+melatonin ve kontrol grubuna göre daha kötüydü.Annesi diyabet olan yavru sıçanlarda NCAM 180, GFAP, GSH düzeyleri kontrole göre anlamlı olarak düşük (p<0.05, p<0.001, p<0.05) LPO düzeyi ise yüksekti (p<0.001). Gebelikte melatonin uygulanan grupta NCAM 180, GFAP düzeyleri diyabet grubuna göre anlamlı olarak yüksek (p<0.05, p<0.01) LPO düzeyi ise düşüktü (p<0.01). Gebelik süresince melatonin uygulanması ile GSH düzeyleri diyabet grubuna göre yüksek olup istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı.Sonuç olarak diyabetik anne yavrularında öğrenme ve bellek fonksiyonları bozulmaktadır. NCAM izoformlarının azalması beyin gelişimini, sinaptik plastisite oluşumunu engelleyebilir. GFAP yoğunluğunun azalması, diyabetik anne yavrularında beyin maturasyonunun tamamlanmasında sorun oluşturabilir. Diyabetik annelere gebeliklerinde melatonin uygulanmasının antioksidan etki ile yavrularındaki oksidatif stresin zararlı etkilerine karşı koruyucu olduğu gözlenmiştir.