Medeni usul hukuku bakımından tahliye davaları

Kira sözleşmesi 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nda kiraya verenin kira bedeli karşılığında bir şeyi kullanma ya da ondan yararlanma hakkını kiracıya vermesi ve kiracının da karşılık olarak kira bedeli ödemesi şeklinde tanımlanmaktadır. Konut ve çatılı iş yeri kiraları çoğunlukla tahliye davaları ile sona ermektedir. "Medeni Usul Hukuku Bakımından Tahliye Davaları" başlıklı bu yüksek lisans tezi ile tahliye davalarının görülme sürecinin usul hukuku açısından incelenmesi, uygulamada ortaya çıkan usule yönelik sorunların çözüme kavuşturulması için kanun hükümlerinin, yerleşik Yargıtay içtihatlarının ve doktrindeki görüşlerin irdelenmesi, amaçlanmıştır. Tahliye davasının maddi hukuk yönüyle inceleyen birçok çalışma olmasına rağmen, literatürde usul hukuku yönünden irdeleyen kapsamlı ve detaylı bir çalışmanın mevcut olmaması çalışmamızda bu konuyu tercih etmemizin nedenidir. Bu çalışma ile tahliye davaları usul hukuku açısından detaylı olarak incelenerek araştırmacılara ve uygulayıcılara faydalı olunması hedeflenmiştir. Çalışmamız üç ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde genel hatları ile kira sözleşmesi ve kira sözleşmesinin sona ermesi ve tahliye sebeplerine yer verilmiştir. İkinci bölümde tahliye davasının usul hukuku hükümleri çerçevesinde değerlendirmesi yapılarak tahliye davalarında görevli ve yetkili mahkeme, davaya son veren taraf işlemleri, geçici hukuki koruma tedbirleri, davanın tarafları, dava açma süresi gibi usule ilişkin hükümler tahliye davası yönünden incelenmiştir. Son bölüm olan üçüncü bölümde ise tahliye davalarında kanun yolları, tahkim ve arabuluculuk konuları ele alınmıştır.