Mehmet Akif'in şiirlerinde tasvir üzerine bir inceleme

Mehmet Akif Ersoy (20.12.1873-27.12.1936), Sırât-ı Müstakîm ve Sebîlürreşad'da yazmış olduğu düzyazıların yanı sıra özellikle II. Meşrutiyet'ten sonra kaleme aldığı şiirleriyle ön plana çıkmış, Türk Edebiyatı'nın önemli isimlerinden biridir. Mehmet Akif, şiirleriyle yaşadığı topluma ve dünyaya gerçekçi bir pencere açmıştır. Bunun için şiirin tüm olanaklarından yararlanan Akif'in bu bağlamda sıklıkla başvurduğu yöntemlerden biri ise edebî tasvirdir. Mehmet Akif, erken yaşlarından itibaren şiirle meşgul olmuştur. Şiirlerinde geçirdiği merhaleler doğrultusunda edebî tasviri kullanış amacı ve yöntemi de zaman içerisinde değişmiştir. Bu çalışmada Mehmet Akif'in şiirlerinde edebî tasviri nasıl kullandığını daha iyi anlamak adına öncelikle tasvir ve edebî tasvir terimi teorik olarak incelenmiştir. Daha sonra Mehmet Akif'in II. Meşrutiyet'ten önce yazdığı ve gençlik dönemine denk gelen ilk şiirleriyle Meşrutiyet sonrası kaleme aldığı ve çoğunluğu Safahat genel başlığıyla yayımlanan şiirlerinde edebî tasvirin nasıl kullanıldığı, bu anlatım vasıtasının kullanımında ne gibi değişimler yaşandığı örnekler dâhilinde incelenmiştir. Akif'in fikrî ve edebî düzlemde yaşadığı değişim ve dönüşümün somut örneklerini barındırması bakımından onun şiirlerinin yapı taşlarından biri olan tasvirler, Osmanlı Devleti'nin içinde bulunduğu çöküşü çarpıcı ve zaman zaman eleştirel bir biçimde ortaya koyması bakımından da oldukça önemlidir. Anahtar Kelimeler: Mehmet Akif Ersoy, Safahat, Şiir, Tasvir, II. Meşrutiyet