Meme kanseri tedavisine sekonder lenfödem gelişen hastalarda komplet dekonjestif terapiye intermittan pnömatik kompresyon veya laser eklenmesinin klinik ve sonuç ölçeklerine etkilerinin karşılaştırılması

Amaç ve Hipotez: Lenfödem tedavisinde günümüzde kabul gören tedavi komplet dekonjestif terapi olarak adlandırılır. Bu çalışmanın amacı meme kanseri tedavisi sonrasında lenfödem gelişen kadın hastalarda komplet dekonjestif terapiye IPC veya LLLT tedavisinin eklenmesinin etkilerini araştırmaktır. Yöntem: Manisa Celal Bayar Üniversitesi Hafsa Sultan Hastanesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Polikliniğine meme kanseri cerrahisi sonrası gelişen kol el ödemi ile başvurup çalışma kriterlerini sağlayan lenfödem tanılı 40 hasta çalışmaya alındı. Hastalar iki gruba randomize edildi. Tüm hastalara 30 seans komplet dekonjestif terapi uygulandı. Gruplardan birine IPC tedavisi diğerine LLLT tedavisi uygulandı. Hastaların tedavi başlangıcında, tedavi sonrasında ve 3. ayda her iki üst ekstremitenin çevresel ölçümleri yapıldı. Sonuç ölçek anketleri dolduruldu. Bulgular: CDT+IPC grubu ile CDT+ LLLT grubunun sosyodemografik özellikleri ve klinik özellikleri benzerdi. Birinci gruptaki hastaların ortalama iyileşme yüzdesi 0,33, ikinci grupta 0,41 bulundu. İyileşme yüzdeleri arasında iki grup arasında anlamlı fark saptandı (p=0,039). LYMQOL-Kol anket sonuçlarına göre her iki grupta tedavi sonrası klinik semptomlarda azalma saptandı (p<0.001). SF-36 fiziksel rol güçlüğü, ağrı, vitalite ve emosyonel rol güçlüğü alt gruplarında tedavi öncesi-sonrası ve tedavi öncesi-3. ay kontrol sonuçlarının karşılaştırıldığında her iki grupta anlamlı bulgu saptandı (p<0,05). SF-36 genel sağlık ve sosyal fonksiyon alt gruplarında tüm değerlendirme verileri karşılaştırıldığında anlamlı artış saptandı (p<0,05). Her iki grup arasında tüm zamanlarda UEFI değerlendirmelerinde benzer yanıt elde edildi. Q-DASH kol, omuz, el dizabilite fonksiyon anketinde LLLT uygulanan grupta tüm zamanlarda anlamlı iyileşme saptandı. BECK depresyon ölçek sonuçlarına göre hastaların duygu durumunda grup içi iyileşme gözlenmesine rağmen tedavi öncesi ve tedavi sonrası oranlar arasında anlamlı bulgu saptanmadı (p>0,05). Sonuç: Komplet dekonjestif terapiye IPC veya LLLT tedavisinin eklenmesi ile kol-el ödemi iyileşme yüzdesi LLLT uygulanan grupta daha yüksekti. Ayrıca tedavi sonrası izlemde IPC uygulanan grupta çap artışı olmasına rağmen LLLT uygulanan grupta kol el ödeminde iyileşme devam etmişti. Sonuç ölçek değerlendirmelerinde alt parametrelerde LLLT uygulanan grupta daha fazla iyileşme kaydedildi. IPC ve LLLT klinik etkilerini ve etki farklarını anlamak için daha fazla hasta sayısına ulaşılan büyük ölçekli randomize kontrollü çalışmalara ihtiyaç vardır.