Metabolik sorunu olan çocuğun ebeveynlerinin bakım yükünün algılanan sosyal destek ve yaşam kalitelerine etkisinin incelenmesi

Amaç: Metabolik sorunu olan çocuğun ebeveynlerinin bakım yükünün algılanan sosyal destek ve yaşam kalitelerine etkisinin incelenmesi amacıyla yapıldı. Materyal ve Metot: Araştırma Eylül 2017 –Temmuz 2018 tarihleri arasında Sağlık Bilimleri Üniversitesi Gazi Yaşargil Eğitim ve Araştırma Hastanesi endokrin bölümüne gelen 90 çocuk ve ebeveynleri ile tanımlayıcı ilişki arayıcı olarak yapılmıştır. Çalışmada Zarit Bakım Yükü Ölçeği, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ve Yaşam Kalitesi Ölçeği kullanıldı. Verilerin değerlendirilmesinde sayılar, yüzdelik, ortalama, student t testi, kruskal wallis ve korelasyon kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan ebeveynlerin yaş ortalaması 30.21±6.10, %77.8'inin çocukların annesi, %66.7'sinin akraba evliliği yaptığı, %40'nın ilköğretim mezunu, %83.3'ünün çalışmıyor olduğu; çocukların % 52.2' sinin kız, %32.2'si fenilketünüri, %21.1'nin biotidinaz eksikliği tanısı olduğu belirlenmiştir. Ebeveynlerin bakım yükü puan ortalaması 45.17±9.08, yaşam kalitesi puan ortalaması 20.51±3.35, algılanan sosyal destek puan ortalaması 40.20±8.55 olarak bulundu. Ebeveynlerin bakım yükü, algılanan sosyal destek ve yaşam kaliteleri arasında ve yaşam kaliteleri ile algılanan sosyal destek düzeyleri arasında negatif yönde önemli bir ilişki olduğu belirlendi. Sonuç: Bakım yükü, yaşam kalitesi ve algılanan sosyal destek arasında önemli bir ilişki olduğu, ebeveynlerin algılanan sosyal destek düzeyi arttıkça bakım yükünün azaldığı ve yaşam kalitesinin arttığı belirlenmiştir.