Bölgesel rekabetler açısından orta güçlerin hedging stratejileri: Hindistan ve Çin karşısında Bangladeş örneği

Bu tez, Hindistan ve Çin'in Bangladeş'e askeri ve altyapı projeleri destekleri bağlamında, Bangladeş'in 2009'dan bu yana Hindistan-Çin bölgesel rekabeti karşısında Orta Güç olarak hedging stratejisini aydınlatmaktadır. Bu rekabet, Saldırgan Realizm, Neoklasik Realizm, Liberalizm ve inşacılık gibi temel Uluslararası İlişkiler teorilerinden yararlanılarak analiz edilecektir. Dünyanın diğer bölgelerinde olduğu gibi Çin, Güney Asya'da da nüfuz alanını kullanmakta ve özellikle de Bangladeş'e odaklanmaktadır. Bu etki, özellikle Kuşak ve Yol İnisiyatifi (BRI) gibi girişimler ve Çin'in Bangladeş'teki altyapı projelerini uygulaması yoluyla Çin'in Hindistan'a rakip olarak artan önemi nedeniyle son zamanlarda daha belirgin hale gelmiştir. Ancak Hindistan, bölgesel hegemon olma iddiasıyla Çin'le, özellikle de Hindistan'ın her zaman nüfuz alanı altında gördüğü Bangladeş'te karşı karşıya gelmektedir. Bu çalışmanın ana argümanı, Bangladeş'in Hindistan-Çin bölgesel rekabeti karşısında orta ölçekli bir güç olarak hedging stratejisinin iki düzeyde incelenerek açıklanabileceğidir: Birincisi, uluslararası sistem düzeyinde ve bölgesel Güney Asya alt sistemi düzeyinde, Hindistan-Çin rekabeti Bangladeş için hem zorluklar hem de fırsatlar yaratmaktadır. İkincisi, Bangladeş'in yerel düzeyinde ve özellikle kimlik politikalarının ve kolektif hafızanın etkisi altında, bu sistemik faktörlerin potansiyel faydaları ve maliyetleri tartılarak hedging stratejisini benimsenmektedir. Bu açıklama dört temel uluslararası ilişkiler paradigmasından yararlanan eklektik bir teorik çerçeveye yerleştirilmiştir. Bu açıklamanın sistemik bileşeni Mearsheimer'ın Saldırgan Realizmi ile uyumludur. Ancak Hindistan ve Çin'in Bangladeş konusundaki rekabeti, Neoklasik Realizmin açıkladığı gibi Hindistan, Çin ve Bangladeş'in iç faktörlerine de bağlıdır. İlaveten, Hindistan ile Çin ve sırasıyla Hindistan/Çin ve Bangladeş arasındaki dağınık çatışma ve çekişmelere ve demokratik olmayan yönetim konusundaki anlaşmazlıklara rağmen, Liberalizmin ekonomik faktörler gibi 'düşük politika' alanlarına yaptığı vurgu da konunun ana hatlarını tamamlamaktadır. Ayrıca tez, İnşacılıkla uyumlu olarak, tarihsel ve felsefi köklerin ve liderlerin kişisel ideolojik ve politik yönelimlerinin elitlerin algılarını şekillendirdiğini, dolayısıyla Hindistan ve Çin'in Bangladeş'e yönelik dış politikalarını ve Bangladeş'in Hindistan-Çin bölgesel rekabetine karşı politika tepkisini tanımladığını ileri sürmektedir.