Millî mücadele dönemi Türk-Fransız ilişkileri ve Ankara itilafnâmesi

I. Dünya Savaşı'nın sona erip İtilaf Devletleri ile Osmanlı Devleti arasında Mondros Mütarekesi'nin imzalanmasının ardından Anadolu'nun İtilaf Devletleri tarafından işgal edilmesine, devlet yöneticileri ve halk tarafından farklı tepkiler verilmiştir. Babıâli, İtilaf Devletleri'nin işgallerine karşı koyacak güçte değilken Anadolu'da askerler tarafından başlatılıp halkın katılmasıyla genişleyen Millî Mücadele Hareketi, işgalleri mitinglerle protesto edip işgalci kuvvetlere karşı cephelerde savaşarak işgallerin yayılmalarını engellemiştir. Bu bağlamda bağımsızlık mücadelesi verilen önemli bölgelerden bir tanesi Güney Cephesi olmuştur. Cephede, Türklerle Fransızlar arasında büyük ve küçük çaplı birçok çarpışma gerçekleşmiştir. Fransa, İtilaf Devletleri arasında İngiltere'den sonra sözü en çok geçen ikinci devlet olmuştur. Fransızlar gerek Anadolu'nun kendilerine uzak olması gerekse savaş sırasında yapmış olduğu harcamalardan dolayı ekonomik anlamda zor durumda bulunduğundan hem kapitülasyonlarla elde etmiş olduğu ayrıcalıkları sürdürmek hem de Zonguldak'taki Ergani madenleriyle Kilikya bölgesinde belli ekonomik imtiyazlar elde edip bölgeden çekilmeyi düşünmüştür. Başta bunu fark eden Mustafa Kemal Paşa ve Heyet-i Temsiliye, dönemdeki stratejilerini anlatılan çerçevede geliştirerek Ankara İtilafnâmesi'nin imzalanmasıyla Fransız askerlerinin Anadolu'dan çekilmesini sağlamıştır. Elinizdeki tez çalışması da Ankara İtilafnâmesi'nin imzalanmasının dönem içindeki Türk-Fransız ilişkilerine yansımasıyla Millî Mücadele Hareketi'nin başarıya ulaşmasındaki etkisinden bahsetmektedir.