Multipl sklerozlu kişilerde egzersiz ve beslenmenin trimetilamin n-oksit (TMAO ) ve prekürsörlerine etkisi

Mikrobiyotanın, Multipl Skleroz (MS) dahil birçok hastalıkla ilişkisinin bulunması sebebiyle, hastalıklardaki etkisine odaklanılmıştır. Bu çalışma, MS'li kişilerde beslenme ve egzersizin Trimetilamin N-oksit (TMAO), Kolin, Karnitin, Betain ve Lipopolisakkarit (LPS) düzeyleri üzerine etkisini araştırmıştır. Toplamda 23 MS'li kişi bu çalışmaya dahil edilmiş ve 8 hafta boyunca haftada 3 kez direnç egzersizi uygulanmıştır. Katılımcıların demografik özellikleri, vücut kütle indeksi (VKİ), rutin biyokimyasal değerleri, 7 günlük besin tüketim kayıtları, egzersize bağlı Maksimum O2 tüketimi (VO2maks) değerleri ve egzersize bağlı maksimum kalp hızları, TMAO, Kolin, Karnitin, Betain ve LPS değerleri karşılaştırılmıştır. Egzersiz öncesine göre TMAO düzeyleri ve prekürsörleri anlamlı şekilde azalmıştır (p=0,005). Kolin (p=0,0003), Karnitin (p=0,0001), LPS (p<0,0001) ve Betain (p=0,025) için de egzersiz öncesine göre istatistiksel olarak anlamlı düşüşler göstermiştir. Egzersiz öncesi ve sonrası TMAO-Karnitin (p=0,02 r=0,476), TMAO-LPS (p=0,002 r=0,606) ve TMAO-Kolin (p=0,000 r=0,992) düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı sonuçlar bulunmuştur. MS hastalık skorunun, yani Genişletilmiş Engellilik Durum Ölçeği'nin (GEDÖ) artması ile beraber TMAO (p=0,004 r=-0,566) Karnitin (p=0,012 r=-0,512), LPS (p=0,025 r=-0,466) ve Kolin (p=0,002 r=-0,594) düzeylerinde azalma gözlemlenmiştir. Maksimum kalp hızının artması ile TMAO (p=0,022 r=0,487), Karnitin (p=0,039 r=0,442) ve Kolin (p=0,023 r=0,483) ilişkisi pozitif yönde anlamlı çıkmıştır. VO2maks ile TMAO (p=0,036 r=0,448), Karnitin (p=0,002 r=0,617), LPS (p=0,035 r=0,451) ve Kolin (p=0,029 r=0,465) ilişkisi pozitif yönde anlamlı çıkmıştır. Kapsamlı bir literatür taraması yapıldığında, MS'li kişilerde TMAO ve öncüllerinin beslenme ve egzersiz ile ilgisini araştıran bu çalışmanın, ilk kez yapıldığı görülmüştür. Elde edilen bulgular, düşük GEDÖ'ye sahip MS'li kişilerde TMAO yüksekliğinin hastalığın seyrinde önemli olduğunu göstermektedir. Ayrıca, egzersizin MS'li kişilerde TMAO ve prekürsörlerinin düzeyini azalttığı göz önüne alındığında, egzersiz ve beslenmenin TMAO ve öncüllerinin düzeylerinin azalttığı bu hastalarda önemli bir tedavi ve yönetim stratejisi olabileceği düşünülmektedir. Ancak, daha geniş ve kapsamlı çalışmalar yapılarak bu sonuçların desteklenmesi gerekmektedir.