Mustafa Kutlunun hikayelerinde yabancılaşma psikolojisini içeren yapılar ve bu yapıların analizi

Çeşitli alanlarda farklı anlamlara gelebilecek şekilde kullanılan yabancılaşma, insanlık tarihi kadar eski bir kavramdır. İlk kez ?Eski Sözleşme? de puta tapma şeklinde ortaya çıkan yabancılaşma kavramı bireyin kendi etkinliği sonucu, kendi ürününden, emeğinden, ortaya koyduğu nesnelerden, doğadan ve en sonunda kendinden uzaklaşama süreci olarak tanımlanabilir. Özellikle sanayi devrimi ile birlikte değişen ve dönüşen dünyada makine ve teknoloji, bireyin hayatında fazla yer almaya başladı. Önceleri bireyin hizmeti için üretildiğine inanılan teknolojik araçlar, zamanla bireyin kontrolünden çıkıp bireye hükmeder hale geldi. Hayatın her aşamasında karşımıza çıkan makineler, teknolojik araçlar her ne kadar maddi bir rahatlama sağladıysa da manevi açıdan bireyden çok şey alıp götürdü. İşte bu da çağımızın en büyük sorunu olan yabancılaşmayı beraberinde getirdi. 1960?tan sonra değişen ve dönüşen Türk toplumunda yabancılaşma temel bir sorun olarak karşımıza çıkmaktadır. Sanayileşme, köyden kente göç, kırsal kesmin yok olması, bireylerin eski ve yeni arasında gidip gelmesi, kendi ?ben? inden, fıtratından uzaklaşması ve kendisiyle çatışır hale gelmesi yabancılaşmayı doğuran en önemli faktörlerdir. Sön dönem önemli öykücülerimizden olan Mustafa Kutlu?da yabancılaşma sorunu önemli bir konudur. Bu yüzden Kutlu hemen hemen bütün öykülerinde bu sorunu dile getirmiştir. Geleneksel anlatım tekniklerinden kopmadan modern anlatım tekniklerini de kullanarak yabancılaşma olgusunu anlatan Kutlu, halk edebiyatının bütün unsurlarından -atasözü, deyim, türkü, bilmece- faydalanır. Halk hik?yeciliği anlatım tekniğini de kullanan Kutlu, eserlerinde yabancılaşmanın karmaşıklığına, dolambaçlığına inat sade, doğal, basit ve kısa cümleler kullanarak eserlerini oluşturmuştur. Anahtar Sözcükler: Yabancılaşma, Mustafa Kutlu, Söz dizimi, Mustafa Kutlu?nun Eserlerinde Yabancılaşma