Nakşibendî-Hâlidî geleneğin temsilcilerinden Mustafa Fevzi b. Nu'man'ın Mizânü'l-İrfân adlı eserindeki tasavvufî muhtevanın tahlili

20. yüzyıl Osmanlının son zamanlarına Cumhuriyet'in kuruluş dönemine tekabül eden vakitlerde Nakşibendî-Hâlidî geleneğin temsilcilerinden biri olan Mustafa Fevzi b. Nu'man (ö. 1924) kâtiplik vasfıyla Hâlidiyye kolunun Ziyâiyye şubesinde etkili bir sûfi şairdir. Mustafa Fevzi Efendi'nin manzum olarak kaleme aldığı eserlerin en önemlisi Kitâb-ı Ziyâiyye'dir. Bu eser İsbâtü'l Mesâlik ve Mizânü'l-İrfân adlı iki kısımdan oluşmuştur ve bu kısımlar müellif tarafından ayrı ayrı kitaplaştırılmıştır. Bu çalışmada esas olarak Matbaa-i Bahriyye'de basılmış, Kitâb-ı Ziyâiyye'nin ikinci kısmı olan Mizânü'l-İrfân adlı eser incelenmiştir. Eserde tasavvufun metafizik konuları, tasavvufî ıstılahlar ve Ziyâiyye ekolünün tasavvuf ve tarikat âdâbına dair görüşleri detaylıca anlatılmıştır. Anahtar Kelimeler: Mustafa Fevzi b. Nu'man, Nakşibendî-Hâlidî, Ziyâiyye, Mizân, İrfân, Tasavvuf