Nanofabrikasyon yöntemi ile tarantula cubensis venomutheranekron, kitosan ve hyaluronik asit kaplanan yara örtü materyalinin in vivo uygulanması

Bu tezin amacı, hücre kültürü çalışmalarında proliferatif etkisi ispatlanan ve bir tarantula türü olan tarantula cubensis venomu olan theranekron (T) farklı dozlarını içeren çok tabakalı kaplama yöntemi (LbL) ile kaplanan yara örtü materyalleri üretmek ve bu materyallerin iyileşme üzerine olan etkisini yara modeli içeren in vivo deneyler ile göstermektir. Tezin in vitro yara örtü materyali üretiminde 2X2 cm boyutlarında kesilen kumaşlar, çok tabakalı kaplama işlemi için gerekli hyaluronik asit (HA) ve kitosan (K) içeriğine farklı konsantrasyonlarda T eklenerek oluşturulan çözeltiler LbL ile kaplandı ve kurumaya bırakıldı. Hazırlanan materyallerin bir kısmına karakterizasyon işlemi için taramalı elektron mikroskopisi (SEM), enerji dispersiv spektrumu (EDS) ve fourier dönüşümlü kızılötesi spektroskopisi (FTIR) analizleri uygulandı. Diğer kısımları ise in vivo deneylerde 16 hayvanın her birinin sırtında açılan 1 cm çaplı dörder adet dairesel şekilli yaralarda kontrol, HA+K, T10, T20, T50, T100, T200, T500 olmak üzere toplam 8 grupta kullanıldı. İki gün arayla pansuman ve fotoğraf çekimleri yapılarak 8. günde sakrifiye edilen sıçanlardan alınan deri dokularının yarısında histopatolojik olarak hematoksilen eozin, masson trikrom ve picrosirius boyama yapıldı. Diğer yarılarında ise büyüme faktörleri olan fibroblast büyüme faktörü (FGF), platelet kaynaklı büyüme faktörü (PDGF), epidermal büyüme faktörü (EGF) ve dönüştürücü büyüme faktörü- β (TGF-β) ekspresyonlarına bakıldı. Kaplama işlemi öncesi yapılan polietilenimin (PEI) ile gerçekleştirilen ön işlemin sonucunda pamuk liflerinin yüzeyinde katyonik yükler oluşturulup yapılan SEM-EDS analizlerinde de işlem görmemiş pamuklu kumaş elementel analiz içeriği %54 C, %46 O olarak bulunmuşken, ön işlem sonucunda elementer analizde % 44.79 C, % 48.56 O, % 6.19 N ve % 0.46 Ca elementleri bulunmuş olup, bu sonuçlar ön işlemin başarılı olduğunu kanıtlamaktadır. Özellikle HA-K kaplanan liflerde kristal formda kitosan partiküller lif yüzeyinde homojen dağılmış şekilde net olarak görülmektedir. 6 farklı dozda T emdirilen kumaşlarda da T doz miktarı arttıkça kitosanın kristalin yapıları SEM görüntülerinde görülememiştir. Yara alanı ölçümlerinde T20 ve T50 gruplarında iylileşme hızının anlamlı bir şekilde artmaya devam ettiği ve yara yüzey alanının hızlıca küçüldüğü görülmekte olup 1 ve 7. günler arasındaki iylileşmenin değişimi yaklaşık sırasıyla %41.32 ve %44.59'dur. T100, T200 ve T500 gruplarında azalan yara yüzey alanları dikkat çekici olup 1 ve 7. günler arasındaki iylileşmenin değişimi yaklaşık olarak sırasıyla %16.12, %15.63 ve %13.43 olarak saptanmıştır. Histopatolojik boyamalarda T10, T20 ve T50 gruplarında iyileşmenin doza bağlı olarak belirginleştiği, neovaskülarizasyonun, kolajen üretiminin ve granülasyon dokusu oluşumunun arttığı gözlenirken T100, T200 ve T500 gruplarında iyileşme olumsuz etkilenerek defekt kapanma miktarı ile neovaskülarizasyon, kollajen üretimi ve bağ doku gelişimi azalmış, hiperemik ve nekrotik alan oluşumları saptanmıştır. PCR ile değerlendirilen EGF gen ekspresyonu düzeyleri özellikle T10, T20 ve T50 gruplarında yüksek saptanırken en yüksek seviyeler T20 grubuna aittir. T100, T200 ve T500 gruplarında ise büyüme faktörü ekspresyonları oldukça az saptanmıştır. Sonuç olarak Theranekron+HA+K içeren yara örtü materyalinin in vivo ve in vitro aşamaları yapıldı ve en ideal yara iyileştiştirici dozun 20 mcg olduğu kanısına varıldı. Bu sonuçların daha detaylı araştırmalar ile de desteklenmesi gerekmektedir.