Nasîruddîn Tûsî'nin Ahlâk-ı Nâsırî eserinde tedbîr-i müdün / siyâset-i müdün kavramı

Nasîruddîn Tûsî, 13. yüzyıl İslam düşüncesinin önemli temsilcilerinden biridir. O kelam, felsefe ve ahlak gibi pek çok alanda eser vermiştir. Ahlak konusunda en çok bilinen kitabı Ahlâkı Nâsırî'dir. Bu kitap birey, aile ve şehir yönetimi şeklinde üç ana başlıktan oluşur. Tûsî'nin siyaset felsefesini ve yönetim anlayışını "tedbîr-i müdün" yani 'şehir yönetimi' başlığı altında ele almıştır. Araştırmada Tûsî'nin siyaset düşüncesi "tedbîr" kavramı üzerinden anlaşılmaya çalışılmıştır. Tûsî'nin yönetim ve idarecilik anlayışı, insan merkezli bir yapıya sahiptir. Filozof, toplumsal rol ve görevlerin dağılımı konusunda insan doğasını ve fıtri yeteneklerini oldukça önemsemiştir. Toplum ve devletlerin yönetimi konusunda ahlak ve erdem merkezli bir anlayışı benimsemiş ve yöneticilerin ahlaki özelliklere sahip olmasını yönetici olabilmenin şartı olarak kabul etmiştir. Tûsî, siyaset anlayışında 'adalet', 'sevgi', 'kamusal fayda' ve 'toplumsal huzur' gibi kavramlara büyük önem vermiştir.