Necip Fazıl Kısakürek'in eserlerindeki Osmanlı tarihine ilişkin görüşlerin incelenmesi

Şair kimliğiyle Türk Edebiyatında önemli bir yer tutan Necip Fazıl, yaşamı boyunca yalnız edebi konularda değil, tarih, siyaset, din ve tasavvuf alanında da çok sayıda eser vermiştir. Necip Fazıl'ın Osmanlı ve Cumhuriyet döneminde yaşanan tarihi olayları ele aldığı eserleri ülkemizde geniş bir toplum kesimince ilgiyle okunmuş, hararetli tartışmalara yol açmış, kimi zaman da içindeki görüşler nedeniyle Necip Fazıl'ın mahkemelerde yargılanmasına sebep olmuştur. Necip Fazıl, doğrudan Osmanlı Tarihini ilgilendiren dört eser kaleme almıştır. Bunlar; "Ulu Hakan İkinci Abdülhamid Han", "Vatan Dostu Sultan Vahidüddin", "Yeniçeri" ve "Moskof" isimli kitaplardır. Bu eserlerin haricinde toplumsal, siyasal ve tarihsel konulara dair görüşlerini içeren yazılardan ve konferans notlarından oluşan eserlerinde de Osmanlı Tarihine ilişkin görüşlerine yer vermiştir. Bugüne kadar Necip Fazıl'ın başlı başına Osmanlı Tarihi konusundaki düşüncelerini ele alan bir çalışma yapılmamıştır. Necip Fazıl'ın tarihi konulardaki görüşlerini işleyen çalışmalarda, onun Cumhuriyet Tarihine dair görüşleri ön plana çıkartılmış, Osmanlı Tarihi konusundaki düşünceleri ise yeterince irdelenmemiştir. Bu çalışmamızda; kaleme aldığı eserlerdeki tarihi malumatlardan yola çıkılarak, Necip Fazıl'ın Osmanlı Tarihindeki önemli şahsiyetler, kurumlar ve olaylara ilişkin görüşleri incelenmiş, bu eserleri yazarken hangi kaynaklardan yararlandığı ortaya konulmuştur. Ayrıca ciddi kaynaklardan hareketle bu görüşlerin değerlendirilmesi yapılmıştır. Çalışmamız sonucunda dava adamı kimliğinin, Necip Fazıl'ın tarihi konulara bakışını şekillendiren en önemli unsurlardan birisi olduğu, buradan hareketle din ve ahlak temelli değerlendirmelerinin ön plana çıktığı görülmüştür. Necip Fazıl eserlerini yazarken akademik bir hassasiyet göstermemiş, dipnot ve kaynakça kullanmamıştır. Ancak bu durum, eserlerini yazarken hiçbir kaynaktan yararlanmadığı anlamına gelmemelidir. Bazı eserlerinde metin içerisinde yer yer yararlandığı kaynakların isimlerini belirtmiş ve alıntı yaptığı kısımları tırnak içerisinde göstermiştir. Bu kaynakların genel olarak Osmanlı ve kendi dönemi tarihçilerinin eserleri ve hatırat türü kitaplar olduğu görülmüştür. Necip Fazıl ayrıca kendisine anlatılan olaylardan, duyduklarından, gazete ve dergilerde okuduklarından da eserlerinde bahsetmiştir. Çalışmamızın gerek içerik, gerekse ulaşılan sonuçlar bakımından bu konudaki boşluğu dolduracağı düşünülmektedir.