Nöromonitör kullanılarak enstrumante edilen omurga pedikül vida pozisyonlarının radyolojik olarak değerlendirilmesi

Bu çalışma enstürmantasyonda intraoperatif nörofizyolojik nöromonitörizasyon kullanılan hastalarda pedikül vida pozisyonlarını değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Çalışmaya Nisan 2011-Mayıs 2014 tarihleri arasında başvuran ve kliniğimizde opere edilen hastalar dahil edildi. Değerlendirilen 58 hastadan biri nöromonitör uyarısı olmaksızın postoperatif yeni nörolojik defisit gelişimi nedeni ile çalışma dışı bırakıldı. Çalışmadaki 57 hastanın 31'i (%54.4) erkek, 26'sı (%45.6) kadındı. Hastaların 21'i deformite, 31'i malignensi, 5'i osteoporoza bağlı çökme kırığı nedeni ile opere edildi. Hastaların tamamına total intravenöz anestezi uygulandı. Hastalara toplam 1167 pedikül vidası kullanıldı. Torakal bölgeye 817, lomber bölgeye 335 vida kullanıldı, toplam 66 tanesinde medial duvar penetrasyonu izlendi. Torakal bölgede 41, lomber bölgede 25 penetrasyon tespit edildi. En sık penetrasyon izlenen seviyeler %13,8 ile T12 ve L1'di. Torakal bölgeye kullanılan vidaların %5'inde, lomber bölgeye kullanılan vidaların %7'sinde penetrasyon izlendi. Torakal ve lomber bölgede penetrasyon açısından anlamlı fark bulundu (p=0,009). Nöromonitörizasyon güvenirliliği %98.3 olarak belirlendi. Vida penetrasyonu ile hastalık grupları arasında anlamlı fark bulunamadı (p=0,332). Penetrasyon ile kullanılan vida sayısı arasında anlamlı ilişki bulundu (p=0,009). Hastalarımızda vida sayısı ile operasyon süresi arasında pozitif yönde zayıf bir korelasyon gözlendi (r=0.293 , p=0.027). Hastalarımızda vida sayısı ile kan kaybı arasında pozitif yönde orta düzeyde bir korelasyon gözlendi(r=0.499, p=0.001). Sonuç olarak, çalışmamızda nöromonitörizasyon vida penetrasyonunu tam olarak engellememekle birlikte yeni nörolojik defisit gelişimini önlemede hasta güvenliğini arttırıcı bir yöntem olarak değerlendirildi.