Obez hastalarda monosit/HDL oranı ve platelet/lenfosit oranının vücut biyoimpedans ölçümleriyle ilişkisi

Amaç: Obezite son yıllarda yaygınlaşan kronik inflamatuar bir sağlık sorunudur. DSÖ başta birçok otorite obeziteyle mücadele etmekte ve akademisyenler obezitenin riskini tanımlayacak parametreler üzerine çalışmalar yapmaktadırlar. Obezitenin inflamatuar yükünü ölçebileceği düşünülen parametrelerden iki tanesi de Monosit/Hdl ve Platelet/Lenfosit oranlarıdır. Biz de çalışmamızda bu parametreler ile obezitenin, insülin direncinin ve antropometrik ölçümlerin ilişkisini inceleyeceğiz Yöntem: Tek merkezli olan çalışmamız 1 şubat-1 temmuz 2025 tarihleri arasında Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Obezite ve Diyabet Uygulama ve Araştırma Merkezi Polikliniğine başvuran obez bireyler ile yapılmıştır. Çalışmaya 209 obez birey katılmış olup diabetes mellitus, hipertansiyon, dislipidemi, PCOS, malignite hastaları, koroner arter hastalığı olanlar, sigara içenler ve aktif enfeksiyonu olan hastalar dahil edilmemiştir. Çalışmanın Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Tıp Fakültesi Dekanlığı Müdahale Olmayan Bilimsel Araştırmalar Etik Kurulu tarafından 21.01.2025 tarihli 25-MOBAEK-021 kayıt numaralı etik kurul izni alınmıştır. Bulgular: Çalışmamıza polikliniğimize başvuran 209 hasta dahil edilirken yaş ortalamaları 35,88±10,21 olup bunların 34'ü (%16,3) erkek, 175'i (%83,7) kadındır. Çalışmamızda 209 katılımcının MHO ile cinsiyet, bel/kalça, bel/boy ve insülin direnci ile ilişkisi incelenmiştir. 144 (%68,9) bireyde insülin direnci mevcut olup 65 bireyde (%31,1) insülin direnci görülmemiştir. 124'ünün (%59,3) bel/kalça oranı yüksek olup 85'inin (%40,7) bel/kalça oranı normal bulunmuştur. Bel/boy oranları incelendiğinde 137'si (%65,6) metabolik açıdan yüksek riskli, 72(%34,4) tane birey ise düşük riskli bulunmuştur. MHO'nun cinsiyet, bel/kalça, bel/boy ve insülin direncinin hepsi ile anlamlı ilişkisi bulunmuştur. Erkek cinsiyetin, bel/kalça yüksekliğinin, bel/boy yüksekliğinin ve insülin direnci varlığının MHO yüksekliği ile ilişkili olduğu görülmüştür (p<0,05). Obezite gruplarında bu parametreler her grupta tek tek çalışılmış olup elde edilen bulgulara göre insülin direnci tüm obezite gruplarında istatistiksel olarak en anlamlı değişken olduğu sonucuna varılmıştır. PLO'da toplam katılımcıların olduğu 209 birey ile yapılan istatistikte sadece cinsiyet anlamlı fark oluşturmuş PLO kadınlarda anlamlı olarak daha yüksek bulunurken (p=0,022) bel/boy, bel/kalça ve insülin direnci ile PLO arasında anlamlı ilişki görülmemiştir. Sonuç: Benzer araştırmalar çok merkezli, kontrol grubu olan, yüksek katılımcı sayısına ulaşmış çalışmalar yapılması literatüre katkı sağlayacaktır. MHO'nun insülin direnci ile bütün obezite gruplarında anlamlı gelmesi bu parametrenin insülin direncini yönetmede ve obez birey takibinde kullanılabileceğini göstermektedir. Anahtar kelimeler: Obezite, MHO, PLO