Öğrenme güçlüğü olan öğrencilere saat öğretiminde somut yarı somut soyut öğretim yönteminin etkililiği

Araştırmanın amacı öğrenme güçlüğü olan öğrencilere yönelik somut yarı somut soyut öğretim yönteminin kümülatif tekrar stratejisi ile kullanımının etkililiğini incelemektir. Araştırmada ayrıca somut yarı somut soyut öğretim ve kümülatif tekrar stratejisi yapılan saat öğretiminin farklı ortamlar, farklı kişiler ve farklı saatlere genellenme etkisi; öğretim bittikten sonra 7., 14. ve 21. günlerde yapılan izleme ölçümlerine ilişkin etkisi; ayrıca bu yöntemle gerçekleştirilen saat öğretimine yönelik katılımcıların ve ailelerin görüşlerini belirlemeye yönelik sosyal geçerliliği araştırılmıştır. Araştırmanın bağımlı değişkeni, katılımcı öğrencilerin analog saatleri doğru okuma düzeyleridir. Bu kapsamda tam saat, yarım saat, çeyrek geçe, çeyrek var ve dakika ifadelerini doğru okuma becerileri değerlendirilmiştir. Araştırmada tek denekli araştırma desenlerinden yoklama denemeli katılımcılar arası çoklu yoklama modeli kullanılmıştır. Araştırma, İstanbul ilinde ikamet eden, 11 yaşlarında 5.sınıfa devam etmekte olan öğrenme güçlüğü tanısı almış iki kız bir erkek öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada elde edilen bulgulara göre somut yarı somut soyut öğretim yönteminin kümülatif tekrar stratejisi ile kullanımı, öğrenme güçlüğü olan öğrencilerin saat okuma becerilerinin kazandırılmasında etkili olmuştur. Ayrıca, yöntem öğrencilerin saat okuma becerilerinin farklı ortamlar, farklı kişiler ve farklı zaman dilimlerine genellenmesinde de etkili bulunmuştur. İzleme verileri, öğretim bittikten sonra 7., 14. ve 21. günlerde yapılan ölçümlerle elde edilmiştir. Bu veriler, öğrencilerin kazandıkları saat okuma becerilerini sürdürebildiklerini göstermiştir. Öğrencilerden ve ailelerden toplanan sosyal geçerlik verilerine göre öğrenciler ve aileler somut yarı somut soyut öğretim yönteminin kümülatif tekrar stratejisinin saat öğretiminde kullanımına ilişkin olumlu görüşlerde bulunmuşlardır.