Öğretmen adaylarının çoklu zekâ alanları ile yaşam boyu öğrenme eğilimleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırma, öğretmen adaylarının çoklu zekâ alanları ile yaşam boyu öğrenme eğilimleri arasındaki ilişkiyi incelemek üzere gerçekleştirilmiştir. Betimsel tarama niteliğinde gerçekleştirilen araştırmanın evrenini Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesindeki Eğitim Fakültesi ve Spor Bilimleri Fakültesinde öğrenim görmekte olan öğretmen adayları oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemini ise kolayda örnekleme yöntemiyle ulaşılan 754 öğretmen adayı oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak Coşkun (2009) tarafından geliştirilen "Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimleri Ölçeği" ve McClellan ve Conti (2008) tarafından geliştirilmiş, Babacan ve Dilci (2012) tarafından Türkçeye uyarlanmış "Çoklu Zekâ Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizi bir istatistik programı aracılığıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda; öğretmen adaylarının çoklu zekâ alanlarından en çok içsel zekâ ve varoluşçu zekâ alanlarına; en az ise görsel zekâ ve kişilerarası zekâ alanlarına sahip oldukları görülmüştür. Bunun yanında çoklu zekâ alanlarında cinsiyete, öğrenim görülen programa, sınıfa ve öğrenim görülmekte olunan programı tercih sırasına göre anlamlı farklılıklar olduğu tespit edilmiştir. Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme eğilimi ölçeğinden almış oldukları puanların ortalamanın üzerinde olduğu gözlemlenirken, diğer yandan yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin cinsiyete, öğrenim görülmekte olan sınıfa, programa, öğrenim görülen programı tercih sırasına ve öğrenim görmekte oldukları programdan memnuniyet durumlarına göre anlamlı olarak farklılaştığı görülmüştür. Ayrıca öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin çoklu zekâ alanlarına göre öğrenmeyi düzenlemede yoksunluk ve merak yoksunluğu boyutlarında anlamlı bir farklılık bulunurken; motivasyon ve sebat boyutlarında anlamlı bir farklılaşma olmadığı görülmüştür. Yaşam boyu öğrenme eğilimi ve çoklu zekâ alanları arasındaki ilişkiler incelendiğinde ise; bedensel zekâ türüyle öğrenmeyi düzenlemede yoksunluk ve merak yoksunluğu arasında negatif yönlü zayıf; varoluşçu zekâ türüyle motivasyon, sebat ve merak yoksunluğu boyutları arasında pozitif yönlü zayıf; kişilerarası zekâ türüyle motivasyon, sebat ve merak yoksunluğu boyutları arasında negatif yönlü zayıf ve son olarak içsel zekâ türüyle öğrenmeyi düzenlemede yoksunluk boyutları arasında pozitif yönlü zayıf bir ilişki bulunduğu tespit edilmiştir.