Yaşam boyu öğrenme
Bu konu başlığı altında 179 tez
Ögretmenlerin etkili yaşam boyu öğrenme algılarının incelenmesi
Bu araştırma, öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme algılarının görev yapılan ilçe, cinsiyet, yaş, medeni durum, hizmet yılı, görev yapılan öğretim kademesi ve yaşam boyu öğrenmeye ilişkin seminer alıp/almama değişkenlerine göre incelemeyi amaçlamaktadır. Bu araştırmada betimsel-tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini, 2017-2018 eğitim öğretim yılında Siirt İl Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı devlet okullarında görev yapan öğretmenler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise Siirt ili Merkezi ve ilçelerinde bulunan devlet okullarında görev yapan 598 Okul Öncesi, İlkokul, Ortaokul ve Ortaöğretim (Lise) öğretmenleri oluşturmaktadır. Araştırmada öğretmenlerin demografik özelliklerine belirlemek için araştırmacı tarafından oluşturulan kişisel bilgiler formu ve öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme algılarının belirlenmesi amacı ile Günüç, Odabaşı ve Kuzu (2014) tarafından geliştirilmiş olan Etkili Yaşam Boyu Öğrenme Ölçeği (EYBÖÖ) kullanılmıştır. Ölçeğin Cronbach Alpha iç tutarlık-güvenirlik katsayısı .96 olarak hesaplanmıştır. Araştırmada toplanan veriler SPSS 21 paket programı kullanılarak çözümlenmiştir. Toplanan veriler istatistiksek olarak normal dağılım göstermediğinden verilerin çözümlenmesinde non-parametrik testlerden Kruskal-Wallis H testi ve Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda araştırmaya katılan Milli Eğitim Bakanlığı kurumlarındaki öğretmenlerin YBÖ algılarının; görev yapılan ilçe, yaş, cinsiyet medeni durum, hizmet yılı, görev yapılan okul kademesi değişkenine göre anlamlı bir farklılık göstermediği sonucuna varılmıştır. Öğretmenlerin YBÖ algılarında seminer durumu değişkenine göre seminere katılan ve seminere katılmayan öğretmenlerin YBÖ algıları arasında anlamlı farklılık olduğunu göstermiştir.
Gençlik liderlerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri ile iş doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi
Bu araştırmanın amacı; gençlik liderlerinin iş doyumu ve yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi ve yaşam boyu öğrenme eğilimleri ile iş doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştımanın çalışma grubunu Gençlik ve Spor Bakanlığı merkez teşkilatı Gençlik Hizmetleri Genel Müdürlüğünde işgören gençlik liderleri ile 81 ilde ve bunlara bağlı ilçelerdeki Bakanlık taşra teşkilatlarında bulunan gençlik merkezlerinde işgören gençlik liderlerinden 301 gönüllü katılımcı oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak Kişisel Bilgi Formu, Baycan (1985) tarafından geliştirilen Minnesota İş Doyum Ölçeği, Erdoğan ve Arsal (2016) tarafından geliştirilen Yaşam Boyu Öğrenme Eğilim Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 22.0 paket programı kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemleri olarak sayı, yüzde, ortalama ve standart sapma uygulanmıştır. 301 veri ele alınmıştır ancak, uç değerler alındıktan sonra 295 katılımcı ile veriler analiz edilmiştir. Araştırma bulgularına göre iş doyumu alt boyut ortalamaları ve toplam puanı cinsiyet, medeni durum, görev yeri ve mezuniyet durumu değişkenlerine göre anlamlı farklılık göstermeyip yaş, öğrenim durumu ve hizmet yılı değişkenlerine göre anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Yaşam boyu öğrenme alt boyut ortalamaları ve toplam puanı cinsiyet, yaş, medeni durum, öğrenim durumu, görev yeri ve mezuniyet durumu değişkenlerine göre anlamlı farklılık göstermeyip hizmet yılı değişkenine göre anlamlı farklılık tespit edilmiştir. İş doyumu toplam puanı ile yaşam boyu öğrenme toplam puanı arasında düşük düzeyde pozitif yönlü anlamlı ilişki tespit edilmiştir. Bu sonuçlar doğrultusunda, içsel doyum arttıkça gelişime açıklık ve öğrenmeye istekliliğin artacağı söylenebilir.
Yerel yönetimlerde halkın eğitimi ve hayat boyu öğrenme faaliyetleri
Halk eğitimi merkezlerinin kuruluşu ve amaçları, Türkiye genelinde var olan halk eğitim merkezi sayısı, merkezlerde ne tür kursların açıldığı, katılımcıların kurs sonunda elde ettikleri sertifikaların kendilerine ne gibi bir fayda sağladığı, sertifikaların içeriği, daha çok kimlerin ne tür kurslara ilgi gösterdiği (ev hanımı, memur, öğrenci vs. açısından), eğitimlere başvuru için izlenilecek yolları hizmet alanların ne kadar bildiği, son yıllarda Halk Eğitim Merkezleri'nde ne tür düzenlemeler yapıldığı ve ne tür çalışmalar yapıldığı ve halkın eğitiminde yerel yönetimler ve birlikte HEM 'lerin etkinliği ve yeterliliğini ölçmeye çalışan bir çalışma sunulmuştur. Yerel yönetimlerin halkın eğitimini planlarken kitleleri, hayat boyu öğrenme çerçevesinde değerlendirmesi gerekliliği ve birçok hassasiyeti içine alan ciddi planlamalar yapmasının HBÖ içindeki rolünün ne derece önemli olduğunun fark edilmesi de araştırmanın içinde verilerle gösterilmiştir. Yerel yönetimler ve HEM 'lerin HBÖ içinde çok ciddi misyonlar yüklenmiş olduğu da kaçınılmaz bir görüştür. Okuma- yazma bilmeyen her vatandaşın özellikle; kadınların ve genç kızların buluşma noktası olan yetişkin eğitimi merkezlerinin, zaman değerlendirmek, psikolojik rehabilitasyon sağlamak, sosyalleşmek isteyen; 7'den 77' ye her yaşta insanın aynı öğrenme ortamlarında buluştuğu vazgeçilmez öğrenme ortamları olduğu tespit edilmiştir. Bu araştırma, Yerel Yönetimlerde Halkın Eğitimi ve Hayat Boyu Öğrenme çalışmalarının günümüzdeki gidişatı açısından çok önemli olduğunu ve bu çalışmaların HEM'ler ile işbirliği halinde yapılacak olursa daha ciddi ve süreklilik arz eden eğitimler olacağı konusuna dikkat çekmek üzere yapılmıştır. Araştırmada, ülkemizde yerel yönetimlerce yapılan yetişkin eğitimlerinin siyasal yaptırımlar ve politik duruşlardan etkilendiği, yetersiz ve istikrarsız olduğu ve HEM'lerin aktif çalışmalarının bu faaliyetlerin ardında sessiz sedasız yürütülürken fark edilmediği ve gereken değeri görmediği düşüncesine de vurgu yapılmıştır. Araştırma tecrübe edilen ve gözlemlenen faaliyetler, istatistikler ve anketler ile desteklenmiş ve beklenen sonuç gözlemlenmiştir. Bu araştırma sırasında gerçekte yapılan eğitimlerin birçoğunun günübirlik tüketildiği ve hedefi uzun vadede geri dönüşümü olan çalışmalarla vatandaşın asıl beklentilerinin sistemin istekleriyle çatıştığını ve Yetişkin eğitiminde yerel yönetimlerin belli büyük nüfuslu bölgeler hariç pek de etkili olmadığı görülmüştür. Bulgular, Yerel Yönetimlerin Hayat Boyu Öğrenme faaliyetlerini hakkıyla yaptığını ve halkın eğitimi için STK 'lar dâhil tüm kurum ve kuruluşların elbirliği ile çalışmalar yapması gerektiği görülmüştür.
Yetişkin eğitimindeki kursiyerlerin yaşam boyu öğrenme yeterlikleri
Bu araştırmanın temel amacı, yetişkin eğitimindeki kursiyerlerin yaşam boyu öğrenme yeterlilik düzeylerinin belirlenmesi; bu yeterlilik düzeylerinin cinsiyet, yaş, medeni hal, öğrenim düzeyi, özel veya resmi yaygın eğitim kurumları tarafından verilen kurslara katılıp katılmama durumu ve eğer katılmışsa katılma (eğitim alma) süresi değişkenlerine göre incelenmesidir. Araştırmada tarama modellerinden genel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2017-2018 eğitim öğretim yılında İstanbul ili Fatih ilçesindeki İSMEK kurslarında öğrenim gören 134'ü kadın, 112'si erkek olmak üzere toplam 246 kursiyer oluşturmaktadır. Araştırmada İSMEK kursiyerlerinin yaşam boyu öğrenme yeterlilik düzeylerinin tespit etmek amacıyla araştırmacı ve danışman hocası tarafından geliştirilen ''Yaşam Boyu Öğrenme Yeterlilik Ölçeği'' kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre, katılımcıların yaşam boyu öğrenme yeterliliğinin yüksek düzeyde olduğu belirlenmiştir, en yüksek algıya sahip yeterliliğin ana dilden iletişim yeterliliği olduğu belirlenirken, en düşük algıya sahip yeterliliğin ise yabancı dilde iletişim yeterliliği olduğu sonucuna ulaşılmıştır. İSMEK kursiyerlerinin yaşam boyu öğrenme yeterlilik düzeylerinin medeni hal ve kurslara katılma (eğitim alma) süresine göre anlamlı bir farklılık göstermemektedir. Ancak, cinsiyete, yaşa, öğrenim durumu ve kurslara katılıp katılmama durumuna göre farklılık göstermektedir. Yaşam boyu öğrenme Yeterlilik Ölçeğinin kendi alt boyutları arasındaki ilişkiyi değerlendirdiğimizde ise, bütün alt boyutlar arasında pozitif yönlü, düşük, orta ve yüksek kuvvetli anlamlı bir ilişkinin olduğu görülmektedir.
Ortaokul öğrencilerinin fen öğrenmeye yönelik motivasyonlarını ve yaşam boyu öğrenmeye yönelik algılarını etkileyen değişkenlerin belirlenmesi
Fen öğrenmeye yönelik motivasyon ve yaşam boyu öğrenme kavramları öğrencilerin hem örgün öğretim dönemlerinde hem de günlük hayatlarında karşılaşabilecekleri pek çok sorunun çözümü ve eğitim süreçlerindeki başarıları için önemli bir role sahiptir. Fen öğretimini etkili ve verimli bir şekilde gerçekleştiren toplumların bireysel ve toplumsal refaha erişme konusunda önemli bir eşiği aşacaklarını söylemek mümkündür. Yaşam boyu öğrenme felsefesi de bireyleri hayatlarının her döneminde zaman ve mekandan bağımsız olarak öğrenme halini devam ettirmeye yönlendiren yapısı ile öğretim süreçlerinin başarıya ulaşması ve bireysel gelişimin devam etmesi açısından çok önemlidir. Bu bilgilerin ışığında gerçekleştirilen bu çalışmada ortaokul öğrencilerinin fen öğrenmeye yönelik motivasyonlarını ve yaşam boyu öğrenmeye yönelik algılarını etkileyen faktörlerin incelenmesi ve bu değişkenler arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Araştırma 2021-2022 öğretim yılında Uşak ilinde 5 farklı ortaokulda öğrenim görmekte olan 715 öğrencinin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre öğrencilerin cinsiyetlerinin fen öğrenmeye yönelik motivasyonları ve yaşam boyu öğrenme becerilerine yönelik algıları üzerinde anlamlı bir etkisinin olmadığı, öğrencilerin öğrenim gördükleri sınıf düzeyinin, anne ve babalarının eğitim durumlarının ise anlamlı bir etkisinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Öğrencilerin ebeveynlerinin eğitim seviyeleri yükseldikçe hem fen öğrenme motivasyonlarının hem de yaşam boyu öğrenme becerilerinin arttığı görülmüştür. Öğrencilerin sınıf düzeyleri arttığında ise fen öğrenme motivasyonlarının ve yaşam boyu öğrenme becerilerine yönelik algılarının düştüğü sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca çalışmada öğrencilerin fen öğrenmeye yönelik motivasyonları ve yaşam boyu öğrenme becerilerine yönelik algıları arasında orta düzeyde ve olumlu bir ilişkinin olduğu belirlenmiştir.
Lise öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri ile sosyal medyayı eğitsel kabullenme düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi
Bu çalışmanın temel amacı lise öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri ve eğitsel amaçlı sosyal medya kabul düzeylerini ortaya çıkarmak ve aralarındaki ilişkinin incelenmesidir. Aynı zamanda bazı demografik değişkenlerin (cinsiyet, okul türü, sınıf düzeyi, anne eğitim durumu, baba eğitim durumu, aile gelir durumu) öğrencilerin yaşam boyu öğrenme eğilimleri ve eğitsel amaçlı sosyal medya kabulleri üzerinde etkili olup olmadığı araştırılmıştır. Bu araştırma nicel araştırma türlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evreni Uşak ilinde 2021-2022 eğitim–öğretim döneminde üç farklı okul türünde öğrenim gören 9, 10, 11 ve 12. sınıf düzeyindeki lise öğrencilerinden meydana gelmektedir. Araştırmanın örneklemi ise rahat ulaşılabilir örnekleme yöntemiyle belirlenen ve araştırmaya gönüllü olarak katılan 783 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, araştırmacı tarafından hazırlanan "Demoğrafik Bilgi Formu", Kılıç ve Yılmaz (2021) tarafından geliştirilen ''Eğitsel Amaçlı Youtube Kabul'' ölçeği ve Diker-Coşkun (2009) tarafından geliştirilen ''Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimleri Ölçeği" kullanılmıştır. Öğrencilerin yaşam boyu öğrenme eğilimleri ile eğitsel amaçlı Youtube kabulleri cinsiyet, okul türü, sınıf düzeyi, anne öğrenim durumu, baba öğrenim durumu ve aile gelir düzeyi değişkenlerine göre anlamlı farklılık gösterip göstermediğini tespit etmek amacıyla iki değişkenli verilerde bağımsız gruplar için t-testi, ikiden fazla değişkene sahip olan verilerde tek yönlü varyans analizi (ANOVA) uygulanmıştır. Tek yönlü varyans analizi sonrası ikili gruplar arasındaki anlamlı farkları belirlemek amacıyla post-hoc testlerinden Tukey tercih edilmiştir. Değişkenler arasındaki ilişkinin incelenmesinde korelasyon tekniğinden yararlanılmıştır. Ayrıca, frekans, yüzde, standart sapma ve ortalama betimleyici istatistikleri kullanılmıştır. Veriler SPSS 22.0 yardımıyla istatistiksel teknikler kullanılarak çözümlenmiş ve yorumlanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre öğrencilerin yaşam boyu öğrenme eğilimleri (ybö) ile eğitsel amaçlı Youtube kabulleri arasında negatif yönde düşük düzeyde anlamlı bir ilişki bulunmaktadır. Öğrencilerin ybö eğilimlerinin cinsiyet ve okul türü değişkenleri bakımından anlamlı farklılaşırken, sınıf düzeyi, anne öğrenim durumu, baba öğrenim durumu ve aile gelir düzeyi değişkenleri bakımından anlamlı farklılaşmadıgı tespit edilmiştir. Diğer taraftan ise öğrencilerin eğitsel amaçlı Youtube kabulleri okul türü ve sınıf düzeyi değişkenlerine göre istatistiksel olarak anlamlı bir biçimde farklılaştığı, buna karşın cinsiyet, anne öğrenim durumu, baba öğrenim durumu ve aile gelir düzeyi değişkenlerinin öğrencilerin eğitsel amaçlı Youtube kabullerini anlamlı düzeyde etkilemediği saptanmıştır.
Beden eğitimi öğretmenlerinin mesleki değerleri ile yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin değerlendirilmesi
Gerçekleştirilen bu çalışmanın amacı beden eğitimi öğretmenlerinin mesleki değerleri ile yaşam boyu öğrenme eğilimleri arasındaki ilişkinin değerlendirilmesidir. Çalışmanın diğer bir amacı ise öğretmenlerin bazı demografik özellikleri ile mesleki değerleri ve yaşam boyu öğrenme eğilimleri arasındaki farklılıkların karşılaştırılmasıdır. Araştırma; nicel araştırma modeline göre tasarlamış olup, mevcut durumu ortaya çıkartmayı amaçlayan betimsel ve ilişkisel taramaya yönelik bir yöntem tercih edilmiştir. Araştırmanın evrenini İstanbul ilinde kamu ve özel sektörde öğretmenlik yapan beden eğitimi öğretmeleri, örneklemini ise kolayda örnekleme yöntemiyle belirlenen (n=190) gönüllü katılımcı oluşturmaktadır. Katılımcılara kişisel bilgi formu, mesleki değer ölçeği ve yaşam boyu öğrenme ölçeği uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS programına aktarılarak, analiz olarak Bağımsız örneklem T testi ve Oneway ANOVA analizi uygulanmıştır. Gruplararası farkın belirlenmesi için ise Post-hoc analizi LSD testinden yararlanılmıştır. İlişki düzeylerini belirlemek için Pearson Korelasyon Analizi, tercih edilmiştir. İstatistiksel olarak p<0,05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir. Sonuç olarak araştırmaya katılın beden eğitimi öğretmelerinin mesleki değer düzeyleri ve yaşam doyumlarının iyi seviyede olduğu belirlenmiştir. Kadın ve erkek beden eğitimi öğretmelerinin mesleki değer ve yaşam boyu öğrenme düzeyinin benzer özellikler gösterdiği belirlenmiştir. Eğitim değişkeninin mesleki değer ve yaşam boyu öğrenme düzeyinde belirleyici bir değişken olmadığı anlaşılmaktadır. 1-5 yıl mesleki tecrübeye sahip öğretmenlerin mesleki etik düzeylerinin daha iyi olduğu mesleki tecrübeye göre mesleki etik düzeyinde farklılık olduğu belirlenmiştir. Mesleki değer toplam skorunda ise 6-10 yıl mesleki tecrübeye sahip öğretmenler yönünde anlamlı farklılık gösterdiği görülmektedir. Yaşam boyu öğrenme eğitimle bütünleşme boyutunda mesleki tecrübeye göre farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Beden eğitimi öğretmenlerinin mezun oldukları bölümlere göre mesleki değer ve yaşam boyu öğrenme düzeylerinin benzer özellik gösterdiği anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı belirlenmiştir.
Sağlık kuruluşunda çalışanların yaşam boyu öğrenme eğilimi ve değişime direnç düzeyleri: Bir özel hastane uygulaması
Bu araştırmanın amacı, çalışanların yaşam boyu gelişim eğilimlerini ve değişime uyum sağlama becerilerini değerlendirerek, sağlık kuruluşlarının başarılı bir şekilde değişime ve yeniliğe uyum sağlamalarına yardımcı olacak bilgiler sağlamaktır. Sağlık kuruluşları çalışanlarının yaşam boyu gelişim eğilimileri ile değişime direnç düzeylerinin belirelenmesi ve aralarındaki ilişkinin belirlenerek birbirleri üzerindeki etkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma gurubu, İstanbul Avrupa yakasında bulunan bir özel hastanenin farklı departmanlarındaki 244 sağlık çalışanının gönüllü katılımıyla oluşturulmuştur. Bu çalışmada, sağlık sektörü çalışanlarının yaşam boyu gelişim eğilimileri ve değişime direnç̧ düzeyleri, farklı analiz teknikleri ile ölçülmüştür. Ölçümler esnasında demografik veriler göz önünde bulundurulmuştur. Demografik veriler analiz sonuçlarının şekillenmesinde etkili olmuştur. Bunun sonucunda, iki ölçeğin verileri arasındaki ilişki, korelasyon analizi ile incelenmiştir. Elde edilen veriler SPSS 28.0 istatistik programından faydalanılarak analiz edilmiş ve literatüre katılmıştır. Yapılan analizler sonucunda, sağlık kurumlarında çalışanların yaşam boyu gelişim düzeyleri ile değişime direnç düzeyleri arasında negatif bir ilişkinin varlığı ortaya koyulmuştur. Sağlık çalışanları özelinde yaşam boyu gelişim eğilimi arttıkça değişime direnç düzeyinin azaldığı veya değişime direnç düzeyi arttıkça yaşam boyu gelişim eğiliminin azaldığı belirlenmiştir. Bunun sonucu olarak H1(sağlık sektörü çalışanlarının yaşam boyu öğrenme eğilimleri ile değişime direnç düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki vardır) kabul görmüştür. Aynı zamanda tüm demografik verilerin (Yaş, Cinsiyet, Meslek, Eğitim Düzeyi, Sektör Deneyim Süresi, Hane Halkı Geliri) ölçek ve ölçek alt boyutlarının üzerinde etkili olduğu tespit edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Yaşam Boyu Gelişim, Değişim, Değişime Direnç, Dijital Dönüşüm, Eğitim, Yetişkin Eğitimi
UNESCO hedef ve ilkeleri ışığında Türkiye'de yaşam boyu öğrenmenin bugünkü durumu ve Finlandiya, Portekiz, İtalya karşılaştırılması
Bu araştırmanın amacı Türkiye, Finlandiya, Portekiz ve İtalya'da yaşam boyu öğrenmenin bugünkü durumunun yapı, süreç ve anlayış bakımından ortaya konması ve Türkiye'de yaşam boyu öğrenmenin Finlandiya, Portekiz ve İtalya ile farklılıklarının ve benzerliklerinin ele alınmasıdır. Araştırma nitel araştırma yöntemlerinden doküman incelemesi yöntemi kullanılarak yapılmıştır. Yaşam boyu öğrenme konusu ile ilgili olarak yazılmış olan yurt içi ve yurt dışındaki tez, makaleler ile Ekonomik Kalkınma ve İşbirliği Örgütü ve Avrupa İstatistik Ofisi'nin erişime açık ilgili verileri incelenmiştir. Karşılaştırılacak ülkelerin seçiminde Fatma Lorcu'nun "Avrupa Birliği Eğitim Hedefleri Açısından Türkiye ve Üye Ülkelerin Yakınlıklarının Değerlendirilmesi" isimli çalışmasından yararlanılmıştır. Araştırmanın evrenini sözü geçen çalışmadaki yirmi sekiz Avrupa Birliği ülkesi oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemi için bu evren içerisinden 2020 yılında AB ülkelerinin eğitim alanında ulaşması beklenen hedefler doğrultusunda Türkiye'ye en yakın, en uzak ve orta uzaklıkta olan üç ülke seçilmiştir. Araştırmanın analizinde doküman analizi kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre Finlandiya, Türkiye ve diğer iki ülke arasında Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü'nün hedef ve ilkelerine en fazla yaklaşan ülkedir. Portekiz eğitim alanında Türkiye'ye en yakın ülke gibi görünmesine rağmen, yaptıkları iç ve dış denetimler ve öz eleştirilerle, farkındalığın artması ve ürettikleri çözümler ile bu alanda hem nitelik hem nicelik bakımından Türkiye'nin önüne geçmiştir. Finlandiya 2035 yılı eğitim hedeflerini belirlemiş ve bu konuda çalışmalara başlamıştır. Türkiye'de ise yaşam boyu öğrenme alanında yapılan çalışmaların nitelik ve de nicelik bakımından yeterli olmadığı görülmüştür.
Sınıf öğretmenlerinin öğrenmeyi öğrenme becerisine ilişkin görüş ve yeterlikleri
Bu araştırma, sınıf öğretmenlerinin öğrenmeyi öğrenme becerisine ilişkin görüş ve yeterliklerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Öğretmenlerin öğrenmeyi öğrenme becerisine ilişkin olumlu yeterlik algısına sahip olmaları, bu beceriyi içselleştirmeleri ve yaşamlarına uyarlamaları için gerekli ön bilgi, anlayış ve farkındalığa sahip olmaları onların etkili bir "yaşam boyu öğrenen öğretmen" profili oluşturmalarında önemli bir gösterge ve yetkinlik olarak değerlendirilmektedir. Nitel ve nicel verilere dayalı bir karma desen çalışması olarak gerçekleştirilen araştırmanın çalışma grubunu MEB tarafından düzenlenen bir hizmet içi eğitim programına katılan öğretmenler arasından basit tesadüfi örnekleme yoluyla belirlenen 220 sınıf öğretmeni oluşturmuştur. Öğretmenlerin öğrenmeyi öğrenme becerisine yönelik yeterlik algılarını belirlemek için araştırmacı tarafından geliştirilen "Öğrenmeyi Öğrenme Yeterliğine İlişkin Öğretmen Görüşleri Anket Formu" kullanılmıştır. Anketin uygulandığı öğretmenler arasından amaçsal ölçüt örnekleme yöntemi ile belirlenen 30 öğretmene yarı yapılandırılmış görüşme formu uygulanmış ve öğrenmeyi öğrenme becerisinin anlamına, önemine ve geliştirilmesine ilişkin görüş, anlayış ve yorumları belirlenmeye çalışılmıştır. Nicel verilerin analizinde ortalama, standart sapma, frekans ve yüzde değerleri verilmiştir. Anketin güvenirliğini belirlemek için hesaplanan Cronbach alfa güvenirlik katsayısı 0.96 olarak elde edilmiştir. Nitel verilerin analizinde ise betimsel analiz tekniği kullanılmıştır. Araştırmanın nicel verilerinin analizi sonucunda sınıf öğretmenlerinin öğrenmeyi öğrenme yeterliğine ilişkin algılarının oldukça olumlu olduğu sonucuna varılmıştır. Nitel verilerin analizi sonucunda ise öğretmenlerin bu becerinin anlam ve önemini kavradıkları ve yaşamlarına uyguladıkları şeklinde olumlu olarak değerlendirilebilecek sonuçlar elde edilmiştir.
Geçmişten günümüze Türkiye'de yaşam boyu öğrenme
Bu araştırmanın amacı Türkiye'de geçmişten günümüze yaşam boyu öğrenmeyi incelemektir. Bu bağlamda yaşam boyu öğrenmenin Türkiye'deki tarihsel süreç içindeki değişimi irdelenmiştir. Çalışmada öncelikle yaşam boyu öğrenmeye ilişkin kavramsal ve kuramsal çerçeve verilmiş; yaşam boyu öğrenmenin hedefleri ve yaşam boyu öğrenme becerilerine yönelik açıklamalarda bulunulmuş; söz konusu kavramın yaygın eğitim, yetişkin eğitimi ve halk eğitimi ile olan ilişkisine değinilmiştir. Çalışmanın ilerleyen bölümlerinde ise yaşam boyu öğrenmenin Avrupa'daki gelişim süreci incelenmiş ve bulgular bölümünde yaşam boyu öğrenmenin ülkemizdeki gelişim süreci açıklanmıştır. Yaşam boyu öğrenmenin Türkiye'deki tarihsel gelişimi Cumhuriyet öncesi ve sonrası olarak iki bölümde incelenmiştir. Araştırmada, çalışmanın amacına uygun olarak nitel araştırma yöntemlerinden doküman incelemesi kullanılmıştır. Bu amaçla öncelikle çalışma amacına uygun dokümanların neler olduğu ve nereden elde edilebilecekleri belirlenmiştir. Araştırmanın kavramsal ve kuramsal temellerini belirlemek için ihtiyaç duyulan verilere konu ile ilgili kitaplardan, alanda hazırlanmış tezlerden, ulusal ve uluslararası düzeyde hazırlanan raporlardan ve makalelerden ulaşılmıştır. Araştırma süresince ulaşılabilen dokümanlar bütünü araştırmanın veri setini oluşturmuştur. Ulaşılan dokümanların özgünlüğü kontrol edildikten sonra belirli bir sistematik içinde analiz edilerek sonuçlara ulaşılmıştır. Yapılan alan yazın taramasına ve incelenen belgelere dayalı olarak Türkiye'de yaşam boyu öğrenme kavramının giderek daha da önemsendiği görülmüştür. Bu anlayış, ülkenin geçirdiği toplumsal, siyasal, ekonomik ve teknolojik gelişmelere paralel olarak eğitim sistemi başta olmak üzere tüm alt sistemlere giderek artan bir ivme ile yansımıştır.
Tıp ve sağlık bilimleri alanında yükseköğrenim gören öğrencilerin yaşam boyu öğrenme tutumlarının çeşitli değişkenlere göre incelenmesi
Sağlık çalışanları, sağlık alanındaki bilginin dinamik yapısı nedeniyle meslek hayatları boyunca bilgi ve becerilerini güncel tutmak, bir başka deyişle yaşam boyu öğrenen olmak zorundadır. Bu konuyla ilgili alanyazında, Tıp, Diş Hekimliği, Eczacılık ve Hemşirelik gibi sağlık mesleklerinin büyük çoğunluğunu oluşturan bir örneklemin bütüncül veya karşılaştırmalı olarak değerlendirildiği, kuramsal bir yaklaşım veya öğrencilerin mevcut yaşam boyu öğrenme tutumlarınına ilişkin tüm sağlık disiplinlerini değerlendiren kapsamlı bir analize rastlanmamıştır. Bu tez çalışmasının temel amacı, Ege Üniversitesi Tıp, Diş Hekimliği, Eczacılık ve Hemşirelik Fakültesi öğrencilerinin yaşam boyu öğrenmeye yönelik tutumlarının belirlenmesidir. Bu amaç doğrultusunda, sağlık bilimlerinde yükseköğrenim gören öğrenciler için geçerli ve güvenilir bir ölçek geliştirilmesi ve geliştirilen bu ölçek ile öğrencilerin yaşam boyu öğrenmeye yönelik tutumlarının, cinsiyet, fakülte, sınıf, yabancı dil bilgisi düzeyi, aile ekonomik durum algısı, anne ve baba eğitim durumu, mezuniyet sonrası ilk hedef ve dijital okuryazarlık durumları gibi farklı değişkenlere göre incelenmesi hedeflenmiştir. İlişkisel araştırma (correlational research) modelinde tasarlanan bu çalışma dört ana aşamada gerçekleştirilmiştir. Hazırlık aşamasında derinlemesine alanyazın taraması yapılmıştır. Bu tarama doğrultusunda sağlıkta yaşam boyu öğrenmeye ilişkin kavramsal ve kuramsal çerçeve oluşturularak bağımsız değişkenler belirlenmiştir. Ardından ölçek geliştirme evresine geçilerek, kuramsal çerçeve zemininde nitel veri toplanmıştır. Bu nitel veriler ve alanyazın desteği ile taslak ölçek için madde havuzu hazırlanmış ve uzman görüşleri ile ölçeğe 41 soruluk ilk şekli verilmiştir. Araştırmanın örneklemine benzer özellikler taşıyan farklı bir öğrenci grubundan (n=555) elde edilen verilerle açımlayıcı faktör analizi (AFA) yapılmış, 23 maddeli ve beş faktörlü bir yapı ortaya çıkmıştır. Ardından farklı bir örneklemden (n=254) toplanan veriler ile gerçekleştirilen doğrulayıcı faktör analizi (DFA) ile AFA'da ortaya konan ölçüm modelinin benzer özellikleri taşıyan örneklemlerde de uyum gösterdiği istatistiksel olarak saptanmıştır. Ayrıca ölçeğin Cronbach alpha (α) iç tutarlılılık katsayısı 0,911 bulunmuştur. Böylelikle yaşam boyu öğrenme tutumuna ilişkin geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı geliştirilmiştir. Uygulama evresinde ölçek, bağımsız değişkenleri de ölçen bütüncül bir veri toplama formuyla, tabakalı amaçsal örnekleme yöntemi ile seçilen katılımcılara (n=2118) uygulanmıştır. Tıp, diş hekimliği, eczacılık ve hemşirelik öğrencilerinin yaşam boyu öğrenmeye yönelik olumlu tutum segiledikleri saptanmıştır. Bu tutum, fakülte ve ebeveyn eğitim durumlarına göre farklılaşmazken; cinsiyete, aile ekonomik durum algısı, yabancı dil bilgisi düzeyi ve mezuniyet sonrası hedeflere göre farklılaşmaktadır (p<0,05). Ayrıca öğrencilerin yaşam boyu öğrenme tutumları ile yaşları arasında bir ilişki görülmezken dijital okuryazarlık durumları arasında orta düzey bir ilişki belirlenmiştir. Bu tez çalışması ile tıp ve sağlık bilimleri alanında eğitim-öğretim faaliyeti yürüten kurumların mezunlarının yaşam boyu öğrenmeye yönelik olumlu tutum geliştirmeleri için yoğun bir mesleksel yabancı dil eğitiminin verilmesi, bilgiye daha kısıtlı finansal imkanlarla erişebilmenin desteklenmesi, mezuniyet sonrası hedeflerle ilgili olarak öğrencilere kariyer danışmanlık desteğinin verilmesi önerilmektedir. Bunlara ek olarak,dijital öğrenme kaynaklarıyla zenginleştirilmiş öğrenci merkezli bir eğitim politikası ile dolaylı olarak dijital okuryazarlık becerilerinin edindirildiği örtük müfredatlar geliştirilmesi önerilmektedir. Anahtar Kelimeler; Tıp; Diş Hekimliği; Eczacılık; Hemşirelik; Sağlık Bilimleri; Yaşam Boyu Öğrenme; Tutum Ölçeği; Sürekli Mesleksel Gelişim; Dijital Okuryazarlık
Öğretmenlerin hayat boyu öğrenme becerilerinin güncellenmiş anahtar yetkinlikler bağlamında incelenmesi
Değişim çağında, bilgide meydana gelen hızlı değişimler bireylerde kişisel ve mesleki alanda kendilerini sürekli geliştirme, değişime ayak uydurma ve yenilikleri yakalayabilme ihtiyacını oluşturmuştur. Bu yeniliklerin eğitim alanına yansıması bireyler için hayat boyu öğrenme kavramını ortaya çıkarmıştır. Şüphesiz eğitim-öğretimin en önemli paydaşlarından olan öğretmenlerin de hayat boyu öğrenme becerilerine sahip olmaları, bireyleri çağın yeniliklerine hazırlamak üzere hayat boyu öğrenen nesiller yetiştirmek açısından son derece önemlidir. Bu araştırmanın amacı öğretmenlerin hayat boyu öğrenme becerilerinin ne düzeyde olduğunun ve bu beceri düzeylerinin çeşitli değişkenler (yaş, cinsiyet, branş, öğrenim durumu, mesleki kıdem) açısından güncellenmiş anahtar yetkinlikler bağlamında incelenmesidir. Betimsel tarama modelinde olan araştırmanın verileri araştırmacı tarafından geliştirilen Hayat Boyu Öğrenme Güncellenmiş Anahtar Yetkinlikler Ölçeğinin öğretmenlere uygulanması ile elde edilmiştir. Araştırmanın çalışma grubu 2021-2022 Eğitim Öğretim yılında Niğde İlinde görev yapan öğretmenler arasından uygun örnekleme yöntemi ile seçilmiş olan 246 öğretmenden oluşmaktadır. Hayat Boyu Öğrenme Güncellenmiş Anahtar Yetkinlikler Ölçeğinden elde edilen veriler IBM-SPSS 25 istatistik programı ile analiz edilmiştir. Verilerin normalliği Kolmogorov-Simirnov testi ile kontrol edilmiştir. Veriler normal dağılım göstermediği için veri analizinde Mann-Whitney U ve Kruskall-Wallis H testleri kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre öğretmenlerin hayat boyu öğrenme becerilerine ilişkin algıları yüksek düzeydedir. Öğretmenlerin hayat boyu öğrenme becerilerine ilişkin algı düzeyleri yaş, cinsiyet, mesleki kıdem değişkenlerine göre anlamlı farklılık göstermezken, branş ve öğrenim düzeyi değişkenlerine göre anlamlı farklılık göstermektedir.
Meslek dersi öğretmenlerinin 21. yüzyıl öğreten becerileri ve yaşam boyu öğrenme eğilimleri
Araştırmamız meslek liselerinde görev yapan meslek dersi öğretmenlerinin 21. Yüzyıl öğreten beceri düzeyleri, yaşam boyu öğrenme eğilimleri belirlemek ve bunlar arasındaki ilişkiyi ortaya çıkarmayı amaçlamıştır. Bu genel amaçla birlikte meslek liselerinde görev yapan meslek dersi öğretmenlerinin 21. Yüzyıl öğreten beceri düzeyleri, yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin cinsiyet, mesleki kıdem, lisansüstü eğitim durumları değişkenleri açısından karşılaştırılması amaçlanmıştır. Bu amaç kapsamında araştırmamız ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Ayrıca araştırmamızda meslek liselerinde görev yapan meslek dersi öğretmenlerinin YBÖ eğilimleri 21. Yüzyıl öğreten becerilerini yordayıp yordamadığı araştırılacağından araştırmamız bu alt problem yönüyle de yordayıcı korelasyonel araştırmadır. Araştırmanın evrenini 2022-2023 eğitim öğretim yılında Mersin ilinde meslek liselerinde görev yapan meslek dersi öğretmenleri oluşturmaktadır. Araştırmamızın örneklemi ise uygun (Kolay ulaşılabilir) örnekleme yöntemi ile belirlenen 381 meslek dersi öğretmeninden oluşmaktadır. Araştırmamız kapsamında "YBÖ Eğilim Ölçeği" ve ‟21. yy. Öğreten Becerileri Kullanım Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırma sonucunda meslek liselerinde görev yapan meslek dersi öğretmenlerinin YBÖ eğilimleri düzeylerinin, 21. Yüzyıl öğreten beceri düzeylerinin yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Meslek liselerinde görev yapan meslek dersi öğretmenlerinin YBÖ eğilim düzeyleri cinsiyet değişkenine göre kadın öğretmenlerin YBÖ eğilimi düzeyleri erkek öğretmenlere göre daha yüksek olduğu ancak meslek liselerinde görev yapan meslek dersi öğretmenlerinin 21. Yüzyıl Öğreten Becerileri Kullanım ölçeğinin geneli ve alt boyutlarından aldıkları puanlar cinsiyet değişkenine göre anlamlı şekilde farklılaşmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Meslek liselerinde görev yapan meslek dersi öğretmenlerinin 21. Yüzyıl Öğreten Beceri düzeyleri ile YBÖ eğilimleri arasında orta düzeyde pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu ve meslek liselerinde görev yapan meslek dersi öğretmenlerinin YBÖ düzeyi arttıkça öğretmenlerin 21. Yüzyıl öğreten beceri düzeyleri de artmakta olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Müzik öğretmeni adaylarının yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin incelenmesi: Bir karma yöntem çalışması
İnsanlık, bilginin hızlı bir şekilde geliştiği ve değiştiği günümüze adapte olmak için mevcut bilgi ve becerilerini sürekli olarak güncellemek zorundadır. Bu güncelleme okul ortamı ve belirli yaş aralığı ile sınırlı kalmayan yaşam boyu öğrenme ile mümkündür. Özellikle de geleceğin bireylerini yetiştirecek öğretmen ve öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme eğiliminde olması kendi gelişimlerine ve toplumun gelişimine katkı sunacağı gibi öğrencilerine de rol model olacaktır. Bu çalışmanın amacı müzik öğretmeni adaylarının yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin düzeyini, yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin çeşitli değişkenlere göre değişimini ve müzik öğretmeni adaylarının yaşam boyu öğrenmeye ilişkin görüşlerini belirlemektir. Araştırmanın çalışma grubunu 2022–2023 Eğitim-Öğretim yılında Necmettin Erbakan Üniversitesi A.K.E.F. Müzik Eğitimi Anabilim Dalı'nda öğrenim gören 80 müzik öğretmeni adayı oluşturmaktadır. Araştırmada karma yöntem desenlerinden açıklayıcı desen kullanılmıştır. Araştırmanın nicel boyutunda tarama yöntemi işe koşularak "Yaşam Boyu Öğrenme Eğilim Ölçeği" 80 müzik öğretmeni adayına uygulanmıştır. Nitel verilerin toplanması aşamasında amaçlı örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırmacı tarafından geliştirilen "Müzik Öğretmeni Adaylarının Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimlerine İlişkin Görüşme Formu" aracılığıyla ölçek uygulanan katılımcılardan 12'si ile 2 odak grup görüşmesi gerçekleştirilmiştir. Nicel verilerin analizinde betimsel istatistikler (aritmetik ortalama, standart sapma), nonparametrik testlerden Mann-Whitney U testi, Kruskal-Wallis H testi kullanılmıştır. Nitel veriler ise betimsel analiz tekniği ile çözümlenmiştir. Çalışmanın sonucunda, müzik öğretmeni adaylarının yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin genel ortalamada ve öğrenmeye isteklilik ile gelişime açıklık alt boyutlarında yüksek düzeyde olduğu, yaşam boyu öğrenme eğilimleri düzeyinin cinsiyet ve sınıf değişkenine göre istatistiksel olarak anlamlı bir fark oluşturmadığı tespit edilmiştir. Yaşam boyu öğrenmenin sürekli olarak, her yaşta ve her yerde, kasıtlı ya da kasıtsız gerçekleşme özelliklerinin olduğu, formal eğitimde eksik kalan eğitimi tamamlama, boş zamanı değerlendirme, bir işte çalışırken gerçekleşebilme, yanlış öğrenilmiş bilgilerin düzeltilmesi, kişisel ve toplumsal gelişme katkı sunma gibi avantajlarının olduğu, öğretmenlerin güncel ve teknolojik gelişmelere adapte olmakla beraber öğrencilerine rol model olduğu için yaşam boyu öğrenmeye başvurması gerektiği, müziğin dinamik ve canlı bir süreç olduğu gerçeğinden hareketle müzik eğitimcilerinin bu dinamik ve canlı sürece uyum sağlamak için yaşam boyu öğrenenler olması gerektiği çalışmanın öne çıkan nitel bulguları arasındadır.
Yaşam boyu öğrenme becerilerinin 3. sınıf fen bilimleri ders kitabında yer alma düzeyinin incelenmesi
Bu araştırmada, yaşam boyu öğrenme becerilerinin 3. sınıf fen bilimleri ders kitabında yer alma düzeyinin incelenmesi amaçlanmıştır. Nitel bir araştırma olup verilerin toplanmasında doküman incelemesi yöntemi kullanılmıştır. Evrenini 2021-2022 Eğitim ve Öğretim yılında Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı ilkokullarda okutulan Anka Kuşu Yayınları'na ait 3. sınıf Fen Bilimleri ders kitabı oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise bu kitapta yer alan metinler, etkinlikler ve değerlendirme soruları oluşturmaktadır. Toplanan veriler için içerik analizi yöntemi uygulanmıştır. Ders kitabının 7 temasının içerdiği tüm konular tek tek incelenerek, yaşam boyu öğrenme becerilerine yer verme düzeyi ile en az ve en çok hangi becerilerin bulunduğu tespit edilmeye çalışılmıştır. İncelemeler sonucunda en çok; her temada bulunan etkili okuma yazma becerisi olurken onu araştırma becerileri ile öğrenmeyi öğrenme becerisi takip etmiştir. En az bulunan beceriler ise sırasıyla gelişim ve değişime uyum sağlama, olumlu benlik algısına sahip olma, iletişim becerileri ve üst düzey düşünme becerileri olmuştur. Dağılımına genel olarak bakıldığında öncelikle; en az ve en çok bulunan maddelerin her temada hemen hemen aynı maddeler olduğu göze çarpmaktadır. En az ve en çok iki uçlu keskin görüntünün bulunması; belli maddeler üzerinde durulduğunu ve belli maddelerin göz ardı edildiğini gösterirken bir dengesizlik durumunun hakim olduğu söylenebilir. Kalan maddeler ise konular arasında fazlasıyla dağılmıştır. Kısaca, konulara göre yer alma düzeyinin değiştiği tespit edilmiştir. Yarısı konulara göre yarısı dengesiz bir dağılım göstererek; yeterli ve istikrarlı bir düzeyde olmasa da genel olarak becerilere yer verilmeye çalışılmıştır. Yine de 3.sınıf fen bilimleri ders kitabı, yaşam boyu öğrenme becerilerini olması gereken ölçüde karşılamamaktadır. Aynı incelemeyi bir de uzman gerçekleştirmiş ve benzer sonuçlara ulaşmıştır. Uzman ve araştırmacı bulguları arasında maksimum üç maddede görüş ayrılığı oluşmuştur. Bu çalışma, Yaşam Boyu Öğrenme Becerileri' nin ders kitaplarında yer alma düzeylerine yönelik örnek bir çalışma olup; fen bilimleri ve diğer ders kitapları beceriler açısından yeniden gözden geçirilmesi önerilir. Ders kitapları ve diğer kaynaklar, öğrencileri yaşam boyu öğrenebilmeye yönlendirebilecek bir bakış açısı sunabilmesi gerekmektedir.
Geleceğin rekreasyon yöneticilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri
Bu tez, rekreasyon yönetimi öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimlerini etkileyen faktörleri incelemeyi amaçlayan kapsamlı bir araştırmayı özetlemektedir. Öğrenme, bireylerin kişisel ve profesyonel gelişiminde temel bir rol oynar ve bu çalışma, rekreasyon alanında eğitim alan öğrencilerin öğrenme eğilimlerini belirleyen çok çeşitli faktörleri anlamamızı sağlamaktadır. Tezin amacı, rekreasyon yönetimi bölümünde okuyan lisans öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimlerini belirlemek ve demografik değişkenlerin yaşam boyu öğrenme eğilimleri üzerine etkisini tespit etmektir. Nicel bir araştırma olarak tasarlanan bu tez çalışmasında, betimsel tarama deseniyle birlikte örnekleme yöntemi olarak kolayda örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini Necmettin Erbakan Üniversitesi ve Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Rekreasyon Yönetimi bölümleri oluşturmaktadır. Verilerin analizi açık kaynak kod yazılımlı "Jamovi" paket programı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Verilerin normal dağılım gösterip göstermediğini belirlemek için çarpıklık-basıklık testi kullanılmış ve normal dağılıma sahip olmadığı tespit edilmiştir. Bu nedenle iki seçeneğe sahip bağımsız değişkenler için Mann-Whitney U testi, ikiden fazla seçeneğe sahip değişkenler için ise Kruskal Wallis testi gerçekleştirilmiştir. Elde edilen bulgular, rekreasyon yönetimi öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri üzerindeki etkileri çeşitli faktörler aracılığıyla ortaya koymaktadır. Cinsiyet, rekreatif faaliyetlere katılım biçimi, mezun olunan lise türü ve günlük ayrılan zaman gibi değişkenlerin yaşam boyu öğrenme eğilimleri üzerindeki etkisinin istatistiksel olarak anlamlı olmadığı gözlemlenmiştir. Ayrıca, kitap okuma alışkanlığı, üniversite tercihi, sınıf düzeyi, akademik başarı, aile gelir durumu, kişisel ve mesleki kurslara katılım, rekreatif faaliyet seçimi ve bu faaliyetler için ayrılan zaman gibi faktörler, rekreasyon yönetimi öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimlerini önemli ölçüde etkileyen unsurlar olarak belirlenmiştir. Bu bulgular, rekreasyon yönetimi eğitimine yönelik daha özelleştirilmiş yaklaşımların gerekliliğini vurgulayarak, gelecekteki eğitim politikalarının ve programlarının bu faktörleri dikkate almasının önemini ortaya koymaktadır. Anahtar Kelimeler: Rekreasyon, yaşam boyu öğrenme, Serbest zaman eğitimi
Uzaktan eğitimle öğrenim gören üniversite İngilizce hazırlık sınıfı öğrencilerinin çevrimiçi öğrenmeye yönelik tutumları, İngilizce özyeterlik inançları ve yaşam boyu öğrenme eğilimleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi
Bu araştırmada ile Necmettin Erbakan Üniversitesi İngilizce hazırlık sınıfı öğrencilerinin demografik özellikleri (cinsiyet ve sayısal- sözel bölüm değişkeni) doğrultusunda "çevrimiçi öğrenmeye yönelik tutumları, İngilizce ile ilgili özyeterlik inançları ve yaşam boyu öğrenme eğilimleri" arasındaki ilişkilerin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya 2020- 2021 eğitim öğretim yılında, Necmettin Erbakan Üniversitesi, Yabancı Diller Yüksekokulu uzaktan eğitim yoluyla ders alan ve İngilizce hazırlık sınıflarında öğrenim gören 371 öğrenci katılmıştır. Veriler "Demografik Bilgi Formu", Usta, Uysal ve Okur (2016) tarafından geliştirilen "Çevrimiçi Öğrenmeye Yönelik Tutum Ölçeği", Yanar ve Bümen (2012) tarafından geliştirilen "İngilizce ile ilgili Özyeterlik İnancı Ölçeği" ve Diker Coşkun (2009) tarafından geliştirilen "Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimi Ölçeği" yoluyla elde edilmiştir. İlişkisel tarama modelinin kullanıldığı araştırma sonuçları için bir istatistik paket programından yararlanılmıştır. Araştırma bulgularına göre, üniversite hazırlık sınıfı öğrencilerinin çevrimiçi öğrenmeye yönelik tutumları orta düzeyde bulunurken, İngilizce ile ilgili özyeterlik inançları orta düzeyden biraz yüksek ve yaşam boyu öğrenme eğilimleri ise orta düzeyin biraz altında bulunmuştur. Cinsiyetlerine göre öğrencilerin çevrimiçi öğrenmeye yönelik tutumları üzerinde anlamlı bir farklılık bulunurken, İngilizce ile ilgili özyeterlik inançları ve yaşam boyu öğrenme eğilimleri üzerinde cinsiyetin anlamlı bir etkisi bulunmamıştır. Sayısal- sözel bölüm değişkeninin İngilizce hazırlık sınıfı öğrencilerinin çevrimiçi öğrenmeye yönelik tutumları üzerinde anlamlı bir etkisi olduğu bulunurken; İngilizce ile ilgili özyeterlik inançları ve yaşam boyu öğrenme eğilimleri üzerinde anlamlı bir fark oluşturmadığı tespit edilmiştir. Öğrencilerin çevrimiçi öğrenmeye yönelik tutumları ile yaşam boyu öğrenme eğilimleri arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir fark bulunmamıştır. Fakat öğrencilerin İngilizce özyeterlikleri ile çevrimiçi öğrenmeye yönelik tutumları arasında istatistiksel açıdan anlamlı pozitif yönde, düşük düzeyde bir ilişkinin olduğu saptanmıştır. Ayrıca öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri ile İngilizce özyeterlikleri arasında negatif yönde, düşük düzeyde anlamlı bir ilişkinin olduğu saptanmıştır. Anahtar Kelimeler: Uzaktan eğitim, İngilizce Özyeterlik inancı, Çevrimiçi öğrenmeye yönelik tutum, Yaşam boyu öğrenme
Ebeveynlere yönelik bir yeni medya okuryazarlığı programının geliştirilmesi ve değerlendirilmesi
Yeni medya okuryazarlığı, bilgi ve iletişim teknolojilerinin hızlı gelişmesi ile insanlara dijital anlamda beceriler sağlaması ve çevrimiçi fırsatlar sunması yanında taşıdığı risklerle de önemli bir tartışma konusu olmaktadır. Bireylerin mobil cihazlar ve akıllı telefonlar ile zaman ve mekândan bağımsız olarak İnternete bağlanma durumları ve kolay bir şekilde her şeye erişebilmeleri, yeni medya araçlarını hayatımızın vazgeçilmez bir parçası yapmaktadır. Burada yeni nesil çocuk ve gençlerin hızlı bir şekilde değişen ve gelişen teknolojilerin içinde büyümesi onlar için sosyalleştikleri, zamanlarının büyük bir çoğunluğunu geçirdikleri yaşam alanlarına dönüşmektedirler. Bu durum onlar için fırsatlar sunduğu gibi riskler de taşımaktadır. Ebeveynler ise çocuklarının içinde olduğu bu sanal âlem konusunda çekimser ve tedirgindirler. Onları korumak adına birtakım kısıtlamalar ve korumacı yaklaşımlar sergileseler de başarıları oldukları söylenemez. Bu çalışma ile ebeveynlerin yeni medya okuryazarlığı bağlamında aktif katılımcı olarak içerikler üreterek çocukları ile işbirlikçi ve demokratik katılımcı roller alabilen birer yeni medya okuryazarı olmalarını sağlamak hedeflenmektedir. Bu araştırma, ortaokul ve lise düzeyinde çocukları bulunan ebeveynlerin yeni medya okuryazarlığı bağlamında bilgi ve beceri edinmelerine yönelik bir eğitim programı geliştirmek ve geliştirilen eğitim programını değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Deneme modelinde yürütülen araştırma Ankara ili örneğinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmada kullanılan veriler dört farklı aşamada değerlendirilmiştir. Birinci aşamada, eğitim programını geliştirmeye başlamadan önce ortaokul ve lise düzeylerinde çocukları olan ebeveynler ile ihtiyaç saptaması anket aracı kullanılmıştır. Buradaki verilerin analizinde her soruya verilen yanıtlara ait frekans ve yüzde değerleri tablolaştırılmış ve ortaya çıkan sonuç program içeriklerine karar verme aşamasında kullanılmıştır. Bu bölümü desteklemek amacı ile ikinci bölümde, yetişkin eğitimi program geliştirme, iletişim bilimleri ve eğitim teknolojisi alanlarından uzmanlar ile görüşmeler için yarı yapılandırılmış görüşme yöntemi kullanılmıştır. Burada elde edilen verilerin çözümlemesi ile eğitim programının geliştirilmesi sağlanmıştır. Daha sonra üçüncü aşamada, geliştirilen eğitim programı uygulamadan önce ve uyguladıktan sonra medya okuryazarlığı becerileri ölçeği kullanılarak yeni veriler elde edilmiştir. Bu verilerin analizinde ise Yeni Medya Okuryazarlığı Eğitimi programına katılan ebeveynlerin demografik özellikler ile okunması, eğitime katılmadan önce medya okuryazarlığı beceriler ölçeği maddelerine verilen cevapların incelenmesi, eğitim programına katıldıktan sonra medya okuryazarlığı beceriler ölçeği maddelerine verilen cevapların incelenmesi ve medya okuryazarlığı beceriler ölçeği eğitim öncesi ve eğitim sonrası karşılaştırmaların yapılması (cinsiyete göre değişim, okul türüne göre değişim, eğitim durumlarına göre değişim, devam durumlarına göre değişim ve sahip olunan cihaz sayısına göre değişim) olmak üzere dört farklı yöntem kullanılmıştır. Son aşamada, programa katılan bazı ebeveynler ile program hakkında görüşmeler yapılmıştır. Sonuç olarak, ebeveynlerin çocukları ile yeni medya ortamlarındaki fırsat ve riskleri birlikte değerlendirebilmeleri, bu ortamlarda ortaya çıkan durumlara karşı eleştirel bakış açısı kazanmaları için yeni medya okuryazarlığı eğitiminin gerekliliği bu araştırma ile ortaya konmaktadır.
Özel okullarda öğretmenlerin mesleki gelişimi
Özel okul öğretmenlerinin mesleki gelişimlerini hayat boyu öğrenme ve piyasalaşma süreçleri çerçevesinde değerlendiren bu çalışmada nitel araştırma deseni kullanılmıştır. Araştırmada ilk olarak ulusal ve uluslararası belgelerde öğretmenlerin mesleki gelişimine yönelik söylemler analiz edilmiştir. Hem özel okulda çalışan öğretmen ve yöneticilerle hem de öğretmenlere mesleki gelişim hizmeti sunan kişilerle mesleki gelişime yönelik deneyimlerine ilişkin görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Bu görüşmelere 10 öğretmen, 5 okul yöneticisi ve 5 eğitim hizmeti sunan kişi dahil edilmiştir. Söylem analizinden ve görüşmelerden elde edilen veriler içerik analizine tabi tutulmuştur. Araştırma sonuçlarına göre, hayat boyu öğrenme ve eğitim politikaları bağlamında, öğretmenlerin mesleki gelişiminin eğitim reformlarının ve öğrencilerin başarısı için bir gereklilik olduğuna ve öğretmenlerin nitelikli kalmaları için mesleki gelişime sürekli katılmaları gerektiğine yönelik söylemler bulunmaktadır. Ayrıca etkili bir mesleki gelişimin özellikleri arasında kariyer sürecine yönelik, okul temelli ve işbirliğine dayalı modellerin ve mesleki gelişimde akreditasyon ve denetimin önemi ön plana çıkarılmıştır. Özel okul öğretmenlerinin, yöneticilerinin ve mesleki gelişim hizmeti sunan kişilerin söylemlerinden ve deneyimlerinden mesleki gelişim öncelikli olarak özel okulda çalışmak ve nitelikli işgücü ile ilişkilendirilmekte, bunun yanı sıra mesleki gelişimin her okulun kendi bağlamına özgü olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Öğretmenlerin mesleki gelişime katılımlarında dışsal motivasyon açısından okulun yönlendirmesi; iş bulma ve network (çevre) oluşturma amacı ile pazarlama stratejileri ve reklamlar; içsel motivasyon olarak öğretmenin öğrenmeye açık olması, öğrenciye sağlayacağı faydanın verdiği haz ve topluma hizmet öne çıkmaktadır. Öğretmenlerin mesleki gelişim etkinliklerinden memnun kalmalarında ise hap bilgilerin verilmiş olması, paylaşım ve erişim imkanlarının yanı sıra eğlenmelerinin etkili olduğuna ulaşılmıştır. Uluslararası ve ulusal politika belgelerindeki söylemler, özel okullarda çalışan öğretmen, yönetici ve özel okullara eğitim ve danışmanlık hizmetleri sunan kişilerin mesleki gelişime yönelik söylemleri ve deneyimleri bir arada değerlendirildiğinde, özel okullardaki öğretmenler için mesleki gelişimin hayat boyu öğrenme ve eğitimdeki neoliberal dönüşümlerin etkisiyle bir yetişkin eğitimi pratiğinin ötesinde tanımlandığı ve işlediği sonucuna ulaşılmıştır. Özel okullar içerisinde bulunduğu kar etme sürecindeki yapılanmasını yürütebilmek adına hem mesleki gelişimi bir araç hem de bir amaç olarak kullanmaktadır. Anahtar Sözcükler: Hayat boyu öğrenme, yetişkin eğitimi, öğretmenlerin mesleki gelişimi, neoliberal dönüşüm, piyasalaşma
Orta yaş ve yaşlılık döneminde yaşanan rol kayıplarının hayat boyu öğrenme ihtiyaçları bağlamında değerlendirilmesi
Bu çalışmada, orta yaş ve yaşlılık döneminde yaşanan rol kayıpları sonucu beliren yeni öğrenme ihtiyaçlarının hayat boyu öğrenme bağlamında değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Belirlenen amaç doğrultusunda nitel bir araştırma yapılmasına karar verilmiştir. Orta yaş ve yaşlılık döneminde rol kayıplarının hayat boyu öğrenme ihtiyaçları bağlamında değerlendirilmesi konusu çalışılırken ve sonuçlar değerlendirilirken en uygun yöntem olduğu düşünülerek durumsal çalışma seçilmiştir. Genelleme kaygısı olmadan hazırlanan bu çalışmada; sosyo-ekonomik durumları, yaşları ve yaşadıkları rol kayıpları birbirinden farklı, orta yaş ve yaşlılık döneminden amaçsal örneklem tekniği kullanılarak belirlenen 16 kişi çalışma kapsamına alınmıştır. Katılımcılar, Adana ilinin merkez ilçeleri olan Çukurova ve Yüreğir'de yaşayan orta yaş (45-64) ve yaşlılık (65+) dönemindeki bireyler arasından seçilmiştir. Bu iki ilçe, Adana ilinde yüksek nüfusa sahip ve farklı sosyo-ekonomik düzeylerin görüldüğü ilçeler oldukları için seçilmiştir. Araştırma kapsamında orta yaş ve yaşlılık dönemindeki bireylerle derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Elde edilen bulgular, her iki gruptan bireylerin de emeklilik, çocukların evden ayrılması, eş, arkadaş ve ebeveyn ölümleri gibi rol kayıplarını yaşadıktan sonra değişimlere uyum sağlamak için hayatlarında yeni bir düzen oluşturmaya çalıştıkları yönündedir. Çeşitli aktiviteler ve yetişkin eğitim programları ile ortaya çıkan yeni öğrenme ihtiyaçlarını karşılamaktadırlar. Araştırmanın sonucunda Çukurova ve Yüreğir ilçelerinde sosyo-ekonomik düzey farklılıkları ve olanakların yetersizliğinden kaynaklı bir fark göze çarpmıştır. Çalışma sonunda, yetişkin eğitim olanaklarının, sosyal faaliyetlerin, sosyal ve psikolojik destek platformlarının sayısının arttırılması ve daha ulaşılabilir olmasına yönelik önerilerde bulunulmuştur. Anahtar Sözcükler: Orta yaşlı, yaşlı, yaşlanma, rol kayıpları, hayat boyu öğrenme
Bir yetişkin eğitimi kurumu olarak Altındağ Halk Eğitimi Merkezi
Araştırmada, bir yetişkin eğitimi kurumu olarak Altındağ Halk Eğitimi Merkezinin (AHEM) sunduğu ve sağladığı olanakların yetişkin eğitiminin özelliklerine uygun nitelikte olup olmadığının değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Yapılan bu araştırmada, AHEM'de görev yapan yetişkin eğitimcilerin yetişkin eğitimi alanındaki mevcut yetiştirim durumları, AHEM'in öğrenenlere sunduğu fiziksel ve donanımsal olanaklar ile eğitimsel süreçleri (ihtiyaç saptama ve program planlama, kullanılan yöntem -teknik ve materyaller, değerlendirme uygulamaları) ele alınmaktadır. Araştırma nitel olarak tasarlanmış bir durum çalışmasıdır. Araştırmanın çalışma grubunu AHEM'de görev yapan yönetici, öğretmen ve usta öğreticilerden oluşan toplam 15 kişi oluşturmaktadır. Araştırmadaki veriler başta katılımcı gözlem olmak üzere gözlem, görüşme, alan notları, görsel doküman ve belgeler yoluyla elde edilmiştir. Araştırmadaki veriler araştırmanın içinde yer aldığı sosyal, kültürel ve fiziksel özellikleri bağlamı içinde, çalışma sürecinde karşılaşılan olaylar, ilişkiler, pratikler ve bunların çalışmaya etkileri ile çalışma grubunun ve araştırmacının süreç hakkındaki görüş ve deneyimleri üzerinden analiz edilmiştir. Araştırma bulgularına göre, AHEM'de yetişkin eğitimi konusunda ön yetiştirimleri bulunmayan yetişkin eğitimciler görev yapmaktadır. AHEM'in fiziksel ve donatımsal olanaklarının yetişkin eğitiminin doğasını yansıtan özelliklere pek de uygun olmadığı görülmüştür. Bununla birlikte eğitimsel süreçler yapılandırılırken yetişkinlerin öğrenme özelliklerine uygun olması gereken eğitimsel ihtiyaç saptama teknikleri kullanılmamakta; öğretimi planlama, uygulama ve değerlendirme (öğretim yöntem ve teknikleri, eğitsel ortamlar, öğrenenlerle iletişim ve davranış biçimleri, öğretim materyallerinin seçimi, tasarımı ve kullanımı, değerlendirme) süreçlerinde de yetişkin eğitimi ilke ve yaklaşımlarından yeterince yararlanılmamaktadır. Sonuç olarak bir yetişkin eğitimi kurumu olan AHEM'in yapısı, işleyişi ve pratiklerindeki hâkim yaklaşım halk eğitimi merkezlerini örgün eğitim sistemindeki herhangi bir okul gibi ele almasından kaynaklanmaktadır. Ayrıca yetişkin eğitiminin örgün eğitimden ayrılan özellikleri konusundaki farklılığı göz ardı eden bu anlayış, bir yetişkin eğitimi kurumu olarak AHEM'in etkili bir biçimde işlemesine engel oluşturmaktadır.
Yetişkinlerin eğitim hakkının sağlanmasında eğitim yöneticilerinin rollerine ilişkin yönetici, öğretmen ve kursiyerlerin görüşleri
Bu araştırma yetişkinlerin eğitim hakkının sağlanmasında eğitim yöneticilerinin rollerine ilişkin yönetici, öğretmen ve kursiyerlerin görüşlerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Karma yöntem araştırması olarak tasarlanan araştırmada disiplinler arası araştırmalarda yaygın kullanılan bir yaklaşım olan "yakınsayan desen" kullanılmıştır. Araştırmanın nicel boyutunda hedef evreni 2019-2020 eğitim ve öğretim yılında Ankara Büyükşehir Belediyesi merkez ilçelerinde bulunan hayat boyu öğrenme kurumlarında görev yapan 633 öğretmen oluşturmuştur. Tabakalı örnekleme yöntemi kullanılarak belirlenen örneklemde 326 öğretmen yer almıştır. Araştırmanın nitel boyutu için oluşturulan çalışma gruplarına aynı kurumlarda görev yapan 10 eğitim yöneticisi ile 12 kursiyer dahil edilmiş, ölçekteki açık uçlu sorularla 52 öğretmenin yazılı görüşleri alınmıştır. Araştırmanın nicel boyutuna ilişkin veriler araştırmacı tarafından geliştirilen "Yetişkinlerin Eğitim Hakkının Sağlanmasında Eğitim Yöneticilerinin Rollerine İlişkin Öğretmen Görüşleri Ölçeği" ile toplanmıştır. Araştırmanın nitel boyutu için veriler yine araştırmacı tarafından geliştirilen "Yetişkinlerin Eğitim Hakkının Sağlanmasında Eğitim Yöneticilerinin Rollerine İlişkin Eğitim Yöneticisi Görüşleri Görüşme Formu" ile "Yetişkinlerin Eğitim Hakkının Sağlanmasında Eğitim Yöneticilerinin Rollerine İlişkin Kursiyer Görüşleri Görüşme Formu" kullanılarak toplanmıştır. Nicel veriler aritmetik ortalama ve standart sapma değerleri kullanılarak çözümlenmiştir. Katılımcıların görüşleri cinsiyet, çalışılan kurum türü, branş ve yetişkin eğitimine ilişkin eğitim alma durumu değişkenlerine göre t-testi; kıdem, yaş ve öğrenim durumu değişkenlerine göre ise tek yönlü varyans analiziyle karşılaştırılmıştır. Araştırmanın nitel boyutunda görüşmelerden elde edilen veriler ile ölçekteki açık uçlu sorulara verilen yanıtlar içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiştir. Öğretmen görüşlerine göre eğitim yöneticileri kurumun işlevlerine yönelik rollerini kısmen yerine getirmektedir. Eğitim yöneticileri daha çok okuma-yazma ve mesleki teknik kursların açılması ile kurumlararası iş birliğinin sağlanmasına ilişkin rollerini yerine getirdikleri görüşündedir. Kursiyerlere göre yöneticiler daha çok mesleki ve teknik kursların açılmasını sağlamakta; ancak değerlendirmeye alınan kurs taleplerini karşılayamamaktadır. Eğitim yöneticileri, öğretmenler ve kursiyerlerin görüşlerine göre eğitim yöneticileri uzaktan eğitim faaliyetlerine yönelik rollerini yeterince yerine getirmemektedir. Dezavantajlı yetişkinlerin eğitime erişimlerinin sağlanmasına yönelik rollerine ilişkin eğitim yöneticileri daha çok engelli yetişkinlerin erişimlerini kolaylaştırıcı düzenlemeleri yaptıklarını belirtmektedir. Diğer yandan öğretmenler ve kursiyerlerin görüşlerine göre eğitim yöneticileri fiziksel erişilebilirliğe ilişkin rollerini yeterince yerine getirmemektedir. Öğretmenlere göre yöneticiler daha çok sığınmacı, mülteci ve göçmenler için kursların açılmasını sağlamaktadır. Araştırmada öğretmenlerin görüşleri cinsiyet, çalışılan kurum türü, branş ve yetişkin eğitimine ilişkin eğitim alma durumu değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık göstermekteyken; yaş, kıdem ve öğrenim durumu değişkenlerine göre anlamlı bir fark göstermemektedir. Araştırma bulgularına göre eğitim yöneticilerinin yetişkin eğitimi alanında yeterli bilgiye sahip olmamaları, kurum binalarının yetişkin eğitimi için yetersiz olması, mevzuattaki kursiyer sayısı sınırlaması, kurumların fiziki yapısının ve donanımının yetersizliği sorun alanları olarak ortaya çıkmıştır. Yetişkin eğitimi kurumlarında çalışanlara yetişkin eğitimiyle ilgili nitelikli hizmet içi eğitim verilmesi, yetişkin eğitimi kurumlarının sayıca arttırılarak kapasitelerinin yükseltilmesi, mevzuattaki kursiyer sayısı sınırlaması konusunda eğitim yöneticilerinin inisiyatif kullanmalarına imkân verilmesi ve eğitim-öğretim ortamlarının iyileştirilmesi çözüm önerileri olarak sunulmuştur. Anahtar Sözcükler: Yetişkin, eğitim hakkı, yetişkin eğitimi, halk eğitimi, hayat boyu öğrenme, yönetici, eğitim yöneticisi.
Öğretmen adaylarının 21. yüzyıl becerileri ile akademik başarıları arasındaki ilişkinin yapısal eşitlik modellemesi ile incelenmesi
Bu araştırmanın amacı, öğretmen adaylarının 21. yüzyıl becerilerinden olan eleştirel düşünme eğilimleri, problem çözme becerileri, yaratıcı düşünme eğilimleri ve yaşam boyu öğrenme eğilimleri ile akademik başarıları arasındaki ilişkilerin yapısal eşitlik modeli aracılılığıyla incelemektir. Araştırmanın verileri, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesinde öğrenim gören 493 öğretmen adayından toplanmıştır. Araştırmada kullanılan ölçme araçları; "Eleştirel Düşünme Eğilimleri Ölçeği", "Problem Çözme Becerileri Ölçeği", "Marmara Yaratıcı Düşünme Eğilimleri Ölçeği" ve "Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimlerini Belirleme Ölçeği"dir. Araştırma kapsamında, ilgili değişkenlerin cinsiyete, sınıf düzeyine, öğrenim görülen bölüme göre durumu bağımsız örneklemler için t testi ve tek yönlü ANOVA yöntemleri aracılığıyla incelenmiştir. Öğretmen adaylarının eleştirel düşünme eğilimleri, problem çözme becerileri, yaratıcı düşünme eğilimleri ve yaşam boyu öğrenme eğilimleri ile akademik başarıları arasındaki ilişkiler; önerilen model doğrultusunda, yapısal eşitlik modellemesi (YEM) aracılılığıyla incelenmiştir. Araştırma sonucunda, öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin cinsiyete, sınıf düzeyine ve öğrenim görülen bölüme göre manidar biçimde farklılaştığı sonucuna ulaşılmıştır. Öğretmen adaylarının 21. yüzyıl becerileri ile akademik başarıları arasındaki ilişkiye dair önerilen model doğrulanmıştır. Önerilen modele göre; yaşam boyu öğrenme eğilimleri akademik başarıyı pozitif yönde, düşük düzeyde yordamaktadır. Eleştirel düşünme eğilimi, problem çözme becerisi, yaratıcı düşünme eğilimi ve yaşam boyu öğrenme eğilimi akademik başarının % 4.3'ünü açıklamaktadır.