Öğretmenlerin iş yaşam dengesi algılarının psikolojik sözleşmeye uyma düzeylerindeki rolü

Bu araştırma, öğretmenlerin iş yaşam dengesi algılarının psikolojik sözleşmeye uyma düzeyleri üzerindeki rolünün incelenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma ilişkisel tarama modelindedir. Araştırmada "İş Yaşam Dengesi Ölçeği ve "Psikolojik Sözleşmeye Uyma Düzeyi Ölçeği" ile veriler toplanmıştır. Araştırmanın evrenini Uşak il merkezindeki ilk, orta ve lise düzeyindeki kamu okullarda görev yapan 2900 öğretmen oluşturmaktadır. Araştırmada kolay ulaşılabilir örnekleme yoluyla ulaşılabilen 418 öğretmenden araştırma verileri toplanmıştır. Araştırma sonucunda; öğretmenlerin iş yaşam dengesine ilişkin algılarının iş yaşam uyumu, kendine zaman ayırma ve yaşamın işten ibaret olması boyutlarında "yüksek", yaşamı ihmal etme boyutunda ise "orta" düzeyde olduğu görülmüştür. Öğretmenlerin psikolojik sözleşmeye uyma düzeylerinin tüm boyutlarda ve toplamda yüksek olduğu saptanmıştır. Araştırmada öğretmenlerin iş yaşam dengesi algıları ile psikolojik sözleşme uyum düzeyleri arasında anlamlı, pozitif yönlü ve düşük düzeyde ilişkilerin olduğu belirlenmiştir. Araştırmada öğretmenlerin iş yaşam dengesi algılarının psikolojik sözleşmeye uyma düzeylerini yordadığı saptanmıştır. Öğretmenlerin iş yaşam dengelerini daha iyi sağlayabilecekleri koşulların yaratılmasının, psikolojik sözleşmeye uyma düzeylerine olumlu yansıyacağı düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: İş Yaşam uyumu, Psikolojik Sözleşme, Örgütsel Sadakat