Encoding inferential evidence for events in language: Evidence from Turkish speaking children and adults

Olaylar hakkında bilgi edinmek ve bunlarla ilgili iletişim kurmak, insan yaşamının önemli bir parçasıdır. Ancak, insanların olaylar hakkındaki bilgileri hangi yoldan edindikleri olayların tamamına şahit olup olmadıklarına ya da mevcut kanıtlardan çıkarım yapmalarına bağlı olarak değişiklik gösterir. Bu çalışmada çocukların ve yetişkinlerin olaylar hakkındaki bilgileri nasıl edindiklerini dilsel olarak nasıl ifade ettikleri araştırılmıştır. Bunun için, iki kanıtsallık eki kullanılarak geçmiş olaylar için edinilen bilginin kaynağını belirtmenin dilbilgisi açısından zorunlu olduğu Türkçeye odaklanılmıştır. Anadili Türkçe olan çocuklar (4-5 yaşındakiler ve 6-7 yaşındakiler) ve yetişkinlerden, doğrudan gördükleri veya görsel ipuçlarına dayanarak çıkarım yapmak durumunda oldukları olayları izleyip gördüklerini anlatmaları istenmiştir. Araştırma sonucunda hem çocukların hem de yetişkinlerin (a) olayı görüp görmediklerine veya çıkarımlarına ve (b) bir çıkarıma yol açan görsel ipuçlarının dolaylılığına bağlı olarak anlatımlarındaki kanıtsallık eklerini değiştirdikleri bulunmuştur. Bu bulgular, Türkçe konuşan çocukların ve yetişkinlerin dilde kanıtsallık eklerini kullanmalarının onların çıkarımsal kanıtların dolaylılığına duyarlı olduğunu göstermiştir.