Formations, reformations, deformations"tracing architectural history of the communal roomin the works of soviet nonconformist artists: 1975-1991

Bu tez, 1970lerin ikinci yarısında Sovyet Moskova'sı yeraltı kültüründe yeşeren Sovyet Nonkonfomist sanatçıların pratikleri üzerinden komün odanın kamusaldan mahreme uzanan evrimini takip etmektedir. Sovyet komün apartmanları kolektif yaşamın sınandığı bir devrim deneyiydi. "Tek çatı altında sosyalizm"i tasarlamak idealiyle başlatılan komün apartman,1920-1950 yılları arasındaki süreçte, toplumsal kontrolün sağlandığı, statükonun sağlamlaştırıldığı ve Sovyet kolektif bedenlerin şekillendiği bir kuruma dönüştü. 1950lerin sonunda, Kruşçev'in Çözülme dönemini takiben kamusal odanın mahremleştirilmesiyle, yeni mahrem oda, başlıca Sovyet kentlerinde yeni yeni yeşeren entellektüel yeraltı kültürü tarafından nefes alma alanlarına dönüştürülmeye başlandı. 1960lardan başlayarak, özellikle Moskova ve Leningrad, yeni dönüştürülen mahrem odaların çeşitli disiplinlerden entellektüeller tarafından yeraltı aktivitelerinin sürdürüldüğü mekanlar olarak yeniden örgütlenmesine tanıklık etti. Bu tez, Çözülme-sonrası komün odada evrilen dinamikleri ve komün odanın estetik ve mimarisini, mahrem ve kolektivite, resmiyet ve gayri-resmiyet ikileminde; yeraltında kurumsallaşan, ve 1975-1991 yılları arasında üç nesil boyunca ilişkileri, dinamikleri ve estetik kaygıları biçimlenen, dönüşen ve bozunan Moskova Nonkonformistleri üzerinden takip eder. Nonkonformistlerin ilişki ağları ve sanat eserleini iki paralel fakat birbirine bağlı analizde irdelerken, bir taraftan komün odanın sanatçı pratikleri, biyografileri ve ilişki ağlarıyla iç içe geçen yolculuğunu belgelemek, diğer taraftan Nonkonformistlerin bağlamı, ilhamı ve estetik üsluplarının temel nesnesi olan komün odanın mimarlık tarihini, hem Moskova'da hem de sanatçıların Batı'daki sergilerindeki yeniden üretimlerinde takip etmek amaçlanmıştır.